Föstudagur, 29. október 2004
Í gærkvöldi fór ég í bað og svo lagðist ég upp í rúm. Hlustaði á börnin rífast og kallaði á Dodda. Hann var í ljónabúningnum sínum, æfa sig fyrir Halloween sem við komum til með að halda uppá á sunnudaginn, ég sagði honum að vera góður við systur sína og hann sagði að honum leiddist. Ég dró hann til mín í rúmið og svo.. alveg óvart.. sofnuðum við.
Ég vaknaði aftur rétt fyrir klukkan eitt í nótt, þá búin að sofa frá klukkan átta um kvöldið. Við hliðina á mér í rúminu lá litli ljónsunginn minn, eins og ég kalla hann stundum. Hann var ennþá í búningnum eins og sést og steinsofandi. Ég fór fram, hálf ringluð, fékk mér kakómjólk og settist við tölvuna. Eftir u.þ.b. korter fór rafmangið. Vill til að sem fyrrverandi reykingamanneskja á ég mökk af kveikjurum sem hafa verið að koma í leitirnar smám saman.
Til að gera langa sögu stutta þá hafði rafmagnið verið tekið af í götunni, eitthvað rútínu viðhalds dæmi. Ég stillti vekjaraklukkuna á gsm símanum og skreið upp í rúm til ljónastráksins míns og fór aftur að sofa. Vaknaði rétt fyrir átta í morgun. Rafmagnið var ekki komið á, eða.. þegar það hefur verið sett á aftur hefur því slegið út hjá mér. Ég sló því inn aftur og sjá.. það varð ljós. Doddi var ennþá sofandi þegar ég fór í vinnuna rétt fyrir níu.
Held að það sé ekki ofsögum sagt að við vorum þreytt í gærkvöldi.