Fimmtudagur, 07. október 2004
Ég verð alltaf jafn steinhissa þegar kólna fer í veðri á Íslandi. Rétt eins og það sé að kólna í fyrsta skipti - í hvert skipti. Nú kemur sér hinsvegar vel að hafa keypt dúnúlpu á einhverju mega tilboði þegar hitabylgjan reið yfir í sumar.
Ekkert buyers remorse þar.
Fyrir fjórum eða fimm árum keypti ég mér leðurhanska sem ég á ennþá. Sem er persónulegt met. Ég á líka trefil. Fór með hann í partý til vinkonu minnar fyrir tveimur árum, þá mánaðargamlann. Ári síðar kom þessi vinkona mín í heimsókn til mín - með trefilinn - sem ég hafði gleymt á ofninum hjá henni.
Það eina sem mig vantar er húfa. Þá er ég tilbúin í hvaða veður sem er.
Óþolandi árstíðarbundið fyrirbæri sem varaþurrkur er. Hef ekki undan að klína alls kyns smyrslum á varirnar á mér og má samt varla brosa án þess að varirnar á mér verði blóðrauðar - literally. Doddi þjáist líka af varaþurrki og gerir málið enn verra með því að vera alltaf að sleikja útum. Hann kom til mín í gær í vinnuna með köngul og sagði orðrétt: "mamma, look! A pine cone!"
Þau voru að horfa á Ice age..
Hann gat hinsvegar ekki sagt mér hvað þetta fyrirbæri heitir.. á íslensku.
Í fyrrakvöld horfði hann á fjóra þætti af Futurama með frönsku tali. Sá dagur mun koma þegar börnin mín tala saman á tungumáli sem er mér framandi og plotti alls kyns myrkraverk beint fyrir framan nefið á mér. Það er given. Meina.. skil t.d. ekki orð í dönsku.