Föstudagur, 01. október 2004
Mig klæjar svo í nefið.
Ég er risin úr rekkju, komin úr kör. Var ekkert að minnast á það á blogginu að ég hef verið helsjúk undanfarna daga, nærri dáin úr kulda. Lét það ekki brjóta mig niður.
Alþjóðlegu glæpasamtökin hafa sent mér fyrirspurn varðandi verkefni sem myndi involvera það að ég flytji aðsetur mitt um marga, marga kílómetra (380+) og nú er ég að hugsa málið. Ég á að sedúsa rosalega myndarlegann mann og búa með honum til að komast að því hvort það sé hægt á annað borð. Ef það er hægt - að búa með honum - á ég annaðhvort að halda því bara áfram - indefinitely.. en ef það er ekki hægt þarf ég að myrða hann með kertastjaka.
The agony of choice!
Læt það ekki brjóta mig niður heldur. Que sera, sera..
Ég er ennþá að horast. Í morgun sagði baðvogin mér að ég sé 56 kg. það er sem ég segi.. [The Power of your subconcious mind], það er ekki grín að þessu gerandi.
Ég er að fara í partý á morgun. úúúú
Hef ekki drukkið áfengi síðan síðast. Í hverju á ég að vera? Netasokkabuxum? Pilsi? Hot pants?
Eins og ég segi.. the agony of choice!
Já, Elín: Þetta er rétt hjá þér. Ég geri eins og ég geri og allir eru sáttir. Nema þeir sem eru ekki sáttir. Það er þeirra vandamál. 