 |
|
|
|
 |
Félagi dauður?
Miðvikudagur, 06. október 2004
Fór á fund í kvöld hjá félaginu Auði. Mikið rosalega er það hressandi. Mér líður svo vel, eins og ég hafi borðað rosalega hollan og næringarríkan mat og drukkið vatn með. Drakk reyndar vatn, en fékk holla og góða næringu fyrir sálina. Annars myrti ég mann í dag. Óvart, auðvitað. Klaufaskapur alltaf. Ég hef aldrei ætlað mér að myrða neinn, nema fyrrverandi eiginmann minn og bara í þetta eina skipti. Eh.. ég ætlaði ekkert að gera það, meira.. langaði til þess en hætti við. Ég er nefnilega svo praktísk. Hefði ég myrt hann.. hefði hann ekki getað svarað til saka og ég hefði ekki fengið neinar skýringar. Ekki að ég hafi svosem fengið neinar skýringar af viti en það er aftur önnur saga. Hann var fundinn sekur og látinn kjósa D það sem eftir lifði af sambandinu. Það var hræðilegasta refsingin sem ég gat fundið og hann mun líklega aldrei bíða þess bætur. Ah.. he had it commin' Hefndin er sæt. Sérstaklega þegar maður á lítinn dreng sem kallaður er Doddi, sem kann "stafinn" sinn og fer með pabba í kjörklefann MÚHOHOHOHO Bygons. Eftir stendur að ég myrti mann í dag. Ég er í rusli yfir þessu. Draugur hans spjallar við mig á msn. Ég er hálf fegin og er að vona að hann birtist mér aftur.. í draumi allavega. Það var þannig að hann bað mig að sækja fyrir sig skyr í hádeginu og ég neitaði. Þá bað hann mig að ná í nítró fyrir hjartað hans og aftur neitaði ég. Aðallega af því að mér var ekki kunnugt um að hann hefði hjarta. Stuttu síðar átti ég samtal við móður viðkomandi sem var í losti yfir því að sonur hennar lá örendur inná stofugólfi og augljóslega var það allt saman mér að kenna vegna þess ég sótti ekki nítróið. Shit. Ég er vond manneskja. Samt ekki.. því ákvörðun mín var byggð á fávisku einni saman.. þið vitið.. vissi ekki þetta með hjartað. Meina.. ég hef aldrei viljað þessum manni nokkuð illt. Ever. Vil allt fyrir hann gera. Hef alveg rosalega mikla og eiginlega óstjórnlega löngun til að vera svo undur góð við hann, sem er afar sjaldgæft þar sem ég er yfirleitt jafn vond við alla. Þeir sem þekkja mig vel vita að ég hef gaman af því að bregða fæti fyrir gamalmenni og gefa blindum lyktarlausa málningu að drekka. Hefur aldrei liðið svona einkennilega. Eins og ég hafi verið bitin af kærleiksbirni. Þegar ég sé hann brosi ég og líður undarlega inní mér og þegar hann brosir geng ég á borð eða segi tóma vitleysu. Honum finnst ég líklega alveg svakalega vitlaus. Þegar hann kallar mig sætum nöfnum, sem gerist sem betur fer afar sjaldan (2), þá missi ég málið eða.. gleymi hvernig maður talar í smá stund. Hann getur þaggað niður í mér anytime! On cue! Þetta er pjúra íronía vegna þess að frá því ég sá hann fyrst hefur mig alltaf langað að finna hjartað hans og svo.. þegar hann biður mig að bjarga því neita ég. Segir mér bara eitt: My timing really sucks. -and to boot.. þá fékk ég sms frá Guði áðan. Hann er hjá honum núna. Augljóst að ég mun aldrei hitta hann aftur því ég fer beina leið til helvítis fyrir að höggva hann niður í blóma lífsins. God has spoken.. I will burn for this. | anna | 22:57 |
comments
Þú átt að setjast niður og skrifa smásögur. Fleiri þeas. Nr. 1 | posted by: AlanHudson | 7.10.2004 | 3:10:18 | [+] |Þú ert sýknuð af ákæru fyrir morð. A.m.k. ef það er hægt að treysta þínum vitnisburði. Nr. 2 | posted by: Organistinn | 7.10.2004 | 7:59:58 | [+] |I still haven't found
Datt just í hug hvort google tæki í burtu sköpunargleði og -gáfur U2. Dreymdi grá strætóskýlí í nótt úr hverfinu heima; aðdáendur Centaur, U2 og Depeche Mode settu sín andlegu fingraför á þau. Svo kom plastið og seinna herta glerið. Hvar endar þetta allt saman? (ekki djúpt, bara samhengislaust........en það er með samhengið og partýfötin..........) Nr. 6 | posted by: Tony Clifton | 7.10.2004 | 9:32:53 | [+] |Sammála Hudson. Taktu saman þessar sögur sem þú ert alltaf að skrifa og sendu í samkeppni. Ég verð illa svikin ef þú kemur ekki sterklega til greina sem sigurvegari í smásagnakeppni. Eða eins og ég hef áður sagt, skrifaðu ævintýrabók fyrir börn á öllum aldri!
|
