Föstudagur, 01. október 2004
Vá. Friggin' weird! Shit. Djöfull er þetta furðulegt.
Það sem maður finnur ekki í Melabúðinni.. þetta er hætt að vera fyndið. Var þar áðan að kaupa mat handa svöngu verkfallsföngunum sem ég geymi heima hjá mér, hitti fyrsta strákinn sem ég var skotin í á ævinni. Ég gleymi honum aldrei þó að það hafi ekki gerst nokkur skapaður hlutur á milli okkar annað en feimnisleg bros og óstyrkur hlátur. Já svo var hann alltaf að stríða mér.
Skrítið. Ég meina.. ég var þrettán ára. Eitthvað hefur þó legið í loftinu þarna í den vegna þess að hann þekkti mig áðan. Þegar ég tók eftir þessum manni sem horfði brosandi á mig brá mér svo að sjá hann, og ekki í sínu náttúrulega umhverfi, að ég sagði: "Hva.. S...., þú hér?" og hann hló smá og sagði: "Já, ég hélt að þetta væri þú".
Vil taka fram að hans náttúrulega umhverfi er líklega ekki lengur að tína rusl úr landi Vatnsenda, þó það hafi verið það umrætt sumar og ég þekki hann ekki öðruvísi.
"Góðir tímar þarna í den" sagði hann og leit örsnöggt niður. Ég var allan tímann að reyna að þurrka af mér unglings/feimnis/brosið sem tók sig upp alveg um leið, ótrúlegt.. og sagði "já, alltaf fjör hjá okkur í unglingavinnunni".
Hvað ég var skotin í þessum strák, vá. Hann er nákvæmlega eins og skv. honum hef ég ekkert breyst heldur. Þekkti mig meira að segja af baksvipnum. Ætli ég sé með svona magnaðan hæní? LOL
Þessi Melabúð...
Good times.