Ég hef verið á Peugot 205 sem var alveg eðalljón á sínum tíma eða þarna um árið sem bílprófið var tekið og nokkuð lengur en það
Svo hef ég verið á Nissan Almera sem er alveg súper sparneytinn, kraftmikill, ágætlega sætur og geislaspilarar algengir. Nú síðast var ég á Opel Astra sem er alveg fínasti fjölskyldubíll. Eyðir ekkert geðveikt (hef reyndar ekki borgað bensín í fjöldamörg ár fyrir utan þetta fæðingarorlofstímabil) og geislaspilarinn included. Fæðingarorlofsbíllinn minn er Opel Zafíra - og þá erum við að tala saman. Nóg pláss - eiginlega bara endalaust pláss og sæti fyrir 7. Frábær fjölskyldubíll en eiginlega ekkert pæjulegt við hann nema kannski það að vera með þetta súpermömmukarríerlúkk
Skodabílarnir (octavia og fabia) eru víst alveg fyrirtaks bílar, sparneyttnir og alles. En það er bara eitthvað frosið við það að vera á Skoda er það ekki?
En ef þú átt nógan pening því ekki að fá sér BMW? Þeir voru að auglýsa nýjan X5 fullkomin og lýtalausann
http://www.bmw.is/BMW/vorur/nyir_bilar/X5/kynning/default.asp?cat=1&line=X5

mæli með mözdu, mín gamla entist í 17 ár og 250000 km, sú nýja þokkalega flott

Nei, þá fæ ég mér frekar Jagúar, hef alltaf verið soldið svaag fyrir þeim. Fór með vinkonu minni á djammið fyrir nokkrum árum og klukkan rúmlega þrjú vorum við staddar við Dómkirkjuna í Reykjavík. Ég meikaði ekki að labba heim í Hlíðarnar svo ég settist á tröppurnar á kirkjunni og sagði: "ég mun ekki standa upp fyrr en eigandi þessa Jagúars þarna kemur og skutlar mér heim." Vinkona mín reyndi að mótmæla en ég tók ekki annað í mál en að bíða eftir eiganda Jagúarsins. Aðal ástæðan var reyndar sú að ég var á nýjum skóm sem voru gjörsamlega að drepa mig, og eftir að hafa dansað á skónum allt kvöldið.. jah.. say no more.

Við sátum þarna, vinkonurnar, og kjöftuðum í hálftíma, þegar eigandi Jagúarsins mætti óvænt á svæðið ásamt tveimur vinum sínum.

Ég stóð upp, gekk upp að manninum og spurði hvort hann ætti nokkuð leið framhjá Hlíðunum. Nei, hann átti ekki leið framhjá Hlíðunum, sagði að hann myndi hinsvegar glaður skutla mér hvert sem er, úr leið or not, nema hann var búinn að fá sér í glas, þó að það sæist ekki á honum. Hann var bara að ná í húslyklana úr bílnum. Hann bauð okkur hinsvegar í heimsókn, sem ég þáði fyrir hönd okkar beggja. Var þá förinni heitið í hús í miðbæ Rvk, með einu fallegasta útsýni sem ég hef á ævinni séð. Sötrandi nýkreistann appelsínudjús sat ég á loðinni mottu á stofugólfinu, (berfætt) fram til klukkan rúmlega sjö um morguninn, og ræddi um landsins gagn og nauðsynjar við þennan mann á meðan vinkona mín svaf í sófanum hjá honum.

Þessi maður sagði mér að.. life is simple. Hann bauð mér að koma seinna til að fá skutl í Jagúarnum en ég hló bara og sagði honum að ég hefði verið að drepast í fótunum og það, að ég hafi bent á hans bíl, hafi verið algjör tilviljun, reiknaði ekki með að eigandinn myndi mæta á svæðið heldur.. vildi bara kaupa mér tíma til að jafna mig í fótunum. Ég fór samt sem áður heim með open invitation, sem ég nýtti mér reyndar aldrei.

Still. Life is simple. Það hefur heldur betur sýnt sig.

Þetta var frábært kvöld.

I've always wanted a Jag...