Þriðjudagur, 07. september 2004
Kjúklingastríðið er unnið.
Ladies and gents, I give you....
RUFUS AND WERNER!
Í kvöld fór ég að versla í matinn. Kom heim með kjúkling. Áður en Doddi gat sagt óge.. sagði ég honum frá stuttu samtali sem ég átti við Rufus og Werner í gær eftir að allir voru sofnaðir, nema ég og þeir - augljóslega.
Þeir báðu mig nefnilega um að hafa kjúkling í matinn, og sérstaklega hin fræga ógeðskjúkling sem ég elda, fréttir af honum hafa borist út um allan heim og þeim finnst hann sérstaklega ljúffengur, EN.. þeir báðu mig bara um að gera hann ef Doddi vildi borða hann.. því annars þyrftu þeir að finna sér annað heimili sem serveraði téðann kjúkling, helst vikulega, því.. þar sem ógeðskjúkling er að finna.. þar vilja þeir vera.
Án þess að ég sé að eyða of miklum tíma í skýringar, þá borðaði Doddi allan matinn sinn, þurrkaði sér í ermina á eftir, eins og vel upp alinn drengur, og sagði: "takk fyrir mig mamma, þetta var mjög góður matur".
Á eftir komu Rufus og Werner, þökkuðu honum fyrir samstarfsviljann, tilkynntu að þeir hefðu flutt lögheimili sitt til frambúðar á Hagamel og enduðu á að taka "Ó Guðfinna", betur þekkt í flutningi Halla og Ladda, við mikinn fögnuð viðstaddra.
Ég þarf að fá mér hljóðeinangraða útidyrahurð við tækifæri.
Újé.. I rule, I rule, I rule.. [Anna doin' the white man's overbite]