Miðvikudagur, 01. september 2004
Ég keypti mér slatta af DVD myndum í London. Bestu kaupin sem ég gerði voru þó óumdeilanlega tvær fyrstu seríurnar af Frasier. Það er eins og að hafa gamla kunningja í heimsókn að spila þetta gæða efni.
Ég byrjaði auðvitað á byrjuninni og komst að því að fyrstu þættirnir eru svona la-la, enda leikararnir augljóslega að finna sig í hlutverkunum. Það var eitt sem okkur blaðamanninn greindi á um, hann sagði að við værum mere consumers en ég sagði "we could write this shit".
Ég stend við þá fullyrðingu.
Mig dreymir um að skrifa sitcom pilot um dysfunctional klassíska íslenska fjölskyldu. Einn daginn vinn ég kannski í lottói og get hætt að vinna.. og farið að skrifa. Verð að muna að fara að kaupa miða.
Þangað til held ég áfram með anna.is en er að spá í að breyta aðeins um stíl. Lýsa hrakförum mínum í ástarmálum. Þó hrakfarirnar séu ekki raunverulegar, enda myndi ég aldrei lýsa þeim á síðunni minni, þá get ég vel ímyndað mér hvað myndi gerast ef ég færi nú út á markaðinn með alvöru leit í huga. Því eins og allir vita, þá finnur maður ekkert þegar maður er að leita. A.m.k. sjaldnast eitthvað eigulegt.
Hrakfarir en líka litlir smásigrar inná milli. Maður verður alltaf að vera winner stundum. Má ekki vera of glataður.
Ég er að spá í að byrja í kvöld. Sleppa Jude Law alveg, enda hefur hann miklu meiri áhuga á tvivial en mér, virðist vera. Ef ekki.. nú þá er maðurinn bara ruglaður nema ef ske kynni að þessi latex galli hafi ekki alveg verið að gera það fyrir hann. Eitthvað var það. Kvarta allavega ekki yfir.. sko sjáiði! Ég ætlaði að skrifa mannin út en hann skrifar sig bara inn aftur.
Jesús.
Ah.. hef hann inni þá. En bæti við nokkrum í viðbót. Þar sem ég stunda ekki skemmtanalífið mun ég kynnast þeim á óvenjulegum stöðum, en um leið benda á að maður getur fundið ást og losta hvar sem er. Ég sé fyrir mér að ég komi til með að hitta markaðsstjóra á næstunni, líklega í bílapartabúð.. þegar ég kaupi loksins afturljós á bílinn minn. Það er rosalega líklegt scenario. Það er líka rosalega líklegt að ég klessi á myndarlegan karlmann á Miklubrautinni bráðlega sem fellur fyrir mér og býðst til að borga viðgerðina á mínum bíl, just to be nice. Já svo hringir örugglega í mig í vinnuna fjallmyndalegur karlmaður sem leikur í auglýsingum sem býður mér í keiluhöllina.
Ég er að hugsa um að láta pabba flytja til mín líka, karlægt gamalmenni sem hatar börn, drekkur íslenskt brennivín í bílhlössum og gengur með staf sem hann notar til að berja fólk sem fer í taugarnar á honum. Höfum hann mjög sjóndapran og heyrnalausan en þar fyrir utan fílhraustann.
When all of this is goin' on ætla ég að taka fjögur fög í VMA, sjá um að keyra börnin í karate og sund eftir vinnu, þrífa ofninn once in a while, fara í bað og stunda heitt kynlíf þegar færi gefst með flotta gæjanum sem ég hitti út á bílaplani um daginn, sem vill ekki búa með mér eftir að pabbi kom inn í myndina. Býður upp á endalausa árekstra og skemmtilegheit. Já, best að hann búi með danskri frænku sinni sem vinnur á vöktum. Höfum hana í eldri kantinum líka... -eða miðaldra, ennþá í leitinni endalausu að þessari einu sönnu ást. Já.. það er betra. Hún talar að sjálfsögðu enga íslensku og er með tourette syndrome.
Ef þetta er ekki uppskrift, þá veit ég ekki hvað.
Það minnir mig á.. ég hefði átt að taka einn dönskuáfanga líka. Ég tala ekki stakt orð í dönsku!