Fimmtudagur, 16. september 2004
Lífiđ er svo erfitt og ósanngjarnt akkúrat núna, oh..
Ég er svo ţreytt og ég held ég sé međ fyrirtíđarspennu dauđans og ég er svo pirruđ og mig langar svo í nammi og ég á svo bágt og mér er illt í tánni og ég er međ bólu á hökunni og ég held ég sé byrjuđ ađ stama, svo er mér illt í hjartanu og ég er međ sár á puttanum og inngróiđ hár á hćgri fótleggnum og rasssćri og og og finn hvernig nýrun eru ađ gefa sig og ég hef verk í sálinni og..
..verst af öllu.. ţá líđur mér eins og ţađ sé föstudagur.
Vorkenna mér ekki örugglega allir?
Annars verđ ég pottţétt orđin góđ á mánudaginn.