Föstudagur, 03. september 2004
Ég held að það sé súrefnisskortur á vinnustaðnum mínum. Ég held í alvöru að ég þjáist af súrefnisskorti seinnipartinn í vinnunni eftir að ég hætti að reykja og fara út á klukkutíma fresti til að fylla lungun af fersku lofti.
- So to speak.
Það er nefnilega þannig að ég er gjörsamlega að lyppast niður alltaf rétt fyrir klukkan fimm og það tekur mig klukkutíma að ná upp orku og e.k. vitund.
Í gær lá ég eins og hrúgald í stólnum og gat ekki haldið augunum opnum. Fyrirliggjandi var að sækja börn í skóla og fara heim að elda og ég bara meikaði ekki að gera það. Datt í hug að hafa Corn Flakes í matinn.. en sá að það var tómt rugl. Ég bara nennti því ekki. Hvað gerir maður?
Jú.. maður hringir í mömmu:
Anna: "mamma?"
Mamma: "já, hvað segir þú gott?"
Anna: "oh.. mamma.. ég er að deyja"
Mamma: "langar þig að koma í mat?"
Anna: "já.. með krakkana"
Mamma: "reiknaði með því, blessuð drífðu þig, það verða hjörtu og nýru með karöflumús"
Anna: "grrrr sleeeeef"
Mamma: "hahaha, matur klukkan sjö, ætla að hringja í Begga og tékka á hvort það þarf að kaupa meira"
Anna: "takk mamma"
Mamma: "það var ekkert"
Ég skellti á og held að ég hafi svo sofnað í stólnum. Vaknaði við "sjáumst á morgun" frá samstarfsmanni, opnaði aðra glyrnuna og kíkti á klukkuna. Fimm. Ég stóð upp og fór.
Ég fór heim, náði í krakkana og hélt af stað inní Kópavog. Á leiðinni datt ég úr sambandi og náði meðvitund rétt hjá Smáralind. Skildi ekki af hverju ég var komin þangað, mamma á ekki heima nálægt Smáralind. Ákvað að versla í Bónus, fyrst ég var stödd þarna in the first place. Keypti þar pottasett á 2.999.- kr (sem virkar, mér til mikillar furðu) og Doddi söng "When Cameron was in Egypts land.. let my Cameron go" fyrir þá sem biðu í röðinni á kassanum með okkur. Spilaði undir á innkaupakörfuna með ísspinnapriki.
Fórum úr Bónus og heim til mömmu. Júlía kom líka í mat og ég sver.. ég hef ekki skemmt mér svona vel í matarboði í langan, langan tíma. Þetta var virkilega gaman. Mikið rosalega eru hjörtu og nýru svakalega góður matur.