 |
|
|
|
 |
Mér er kalt
Miðvikudagur, 29. september 2004
Það er rigning og rok. Krakkarnir eru hjá pabba sínum, eins og þau koma til með að vera alla miðvikudaga, og ég.. ég er að hengslast um. Mér er ennþá kalt. Gat ekki sofnað í gær fyrir kulda. Var komin í peysu og buxur og með tvær sængur áður en ég gat sofnað. Merkilegt með blogg. Í hvert skipti sem ég frétti af einhverjum "nýjum" sem "les" mig, þá fer ég alltaf í gegnum sömu krísuna. Ég byrja að vanda mig. Breyti oft um stíl, verð alvarlegri.. lýg jafnvel minna og segi augljóslega öðruvísi frá. Að sjálfsögðu er ég hér að tala um þegar ég átta mig á því að fólk sem ég kannast við á einhvern hátt (eða ekki) en þekki ekki vel er að lesa mig. Fyrsta krísan mín af þessum toga var þegar ég áttaði mig á því að foreldrar vinar hans Dodda gætu verið að lesa. Ég hugsaði með mér að þetta fólk myndi aldrei leyfa barninu sínu að eiga nokkur samskipti við mig ef það læsi síðuna mína. Eða hvað? Ég fór að dempa mig niður, eiginlega ómeðvitað samt. Fór minna hamförum í dramatíkinni og Jude Law hvarf. Eh.. hann var reyndar ekki einu sinni kominn til sögunnar þá, nema þá hvað ég minntist öðru hvoru á að mér fyndist hann sætur og allt það. Nú er ég búin að frétta af manneskju sem gæti verið að lesa mig, veit það ekki einusinni, og ég er strax komin í varnarstöðu. Ég finn að ég hef minna þor í ruglinu og bullinu og hef þar af leiðandi minna að segja alltogether.. því ég lifi einstaklega einhæfu lífi - svona í raunveruleikanum. Ég hef ákveðið að segja: "fuck it". Ég meina.. ef fólk hefur ekki smekk fyrir því sem ég skrifa.. skiptir það máli? Nenni ekki að pæla í því. Finnst bara merkilegt að ég skuli bregðast svona við. Augljóslega hef ég engar áhyggjur af fólki sem les mig og þekkir mig. Það ratar nokkurnvegin á rétta rás. Ég held að grunnurinn að blogginu mínu sé leiði. Mér leiðist. Það hefur komið fram, í kommenti held ég, að mér finnst leiðinlegt að ég hafi ekki nú þegar fengið óskarsverðlaun fyrir besta aðalleik í mynd framleiddri af Universal, ekki á ég herragarð og engan Bentley. Líf mitt fór ekki eins og ég gerði ráð fyrir. Ég ætlaði aldrei að vinna í fiski og hokra í kjallaraholu með sautján börn á mínu framfæri. Á þau öll með sitthvorum manninum. Hef gift mig alls sex sinnum. Hver myndi segja frá þessu á heimasíðu?? Líf mitt eru vonbrigði frá upphafi til enda, allt frá því að líffræðilega móðir mín skildi mig eftir á tröppunum á Þórskaffi. Ég veit ekki einu sinni hvenær ég á afmæli. Hvenær gerðist þetta? Af hverju var ég ekki stoppuð af þegar ég var komin upp í.. jah.. segjum fimm börn. Þegar ég horfist í augu við þetta er eins og ég sé að vakna upp úr coma.. og kemst að því að líf mitt er martröð í helvíti... | anna | 22:24 |
comments
æ hvað það er nú gott að þú skulir loxins þora að opna þig og segja frá þessum fjölskylduhögum, hlýtur að vera gott fyrir sálartetrið Ég les bloggið þitt oft, þó að ég sé kannski frekar spör á kommentin. Ég hef gaman af blogginu þínu, en tek því svona hæfilega trúlega miðað við það sem þú gefur sjálf upp í undirtitlinum. Það er miklu skemmtilegra að skreyta bloggið örlítið, það gefur því lit. Martröð í helvíti? En að prófa herbalife? Nr. 5 | posted by: Atviksorða-Anna | 30.09.2004 | 9:32:56 | [+] |Alan: Ég fór að gráta þegar ég las að þú lest mig ekki. Hildigunnur: Að opna sig svona er eins og að finna Guð. Norn: Hvenær eigum við að segja þeim að við erum systur? Veiga: Ég reyni alltaf að segja satt. Norn: Enda lýg ég aldrei. Atviksorða-Anna: Herbalife? Ég hef ekki efni á Herbalife. Veistu hvað bleyjur kosta fyrir þrettán börn??? Nr. 6 | posted by: anna | 30.09.2004 | 10:01:58 | [+] |Anna: já. Fá þau svo klósettrúllur í fermingargjöf? Nr. 12 | posted by: Atviksorða-Anna | 30.09.2004 | 11:35:52 | [+] |hörbalæv, jahá! einu sinni fékk ég að sjá lista yfir týpískan hörbalæv dag og hann hljómaði sannarlega eins og dagur í víti sjálfu. morgunmatur: 2 lítrar af fokvondu tei. hádegismatur: sama... Nr. 16 | posted by: Hildigunnur | 30.09.2004 | 14:32:19 | [+] |Til hamingju Anna! Þú ert milljónamæringur. Skv. töflu í skýrslu KB banka kemur fram, að frá árinu 1990 hafi fasteignaverð í miðbæ Reykjavíkur innan Hringbrautar hækkað um 158,5%. Nr. 17 | posted by: Jóakim Aðalönd | 30.09.2004 | 14:51:10 | [+] |Hæ Jóakim. Þarf ég þá ekki að eiga fasteign? Skeður þetta bara svona af sjálfu sér? Veit að ég er svartsýn manneskja og neikvæð.. en ég trúi þessu bara ekki. Ef þú myndir vera svo vænn að leggja milljónirnar mínar inn á bankareikninginn minn myndi það renna stoðum undir þessa fullyrðingu þína. Að ég sé milljónamæringur. Hvernig getur anna verið lítil þegar hún er stærri en ÉG Dæmigerður hörbalæf dagur er stútfullur af mat en að sjálfsögðu misgóðum Ég kem á frábæru mómenti, nýr lesandi og fæ fyrsta bloggið um hvernig þú bregst við nýjum lesendum Staldraði við, las bloggið og finnst það bara gera sig eins og það er, myndi eflaust Gerðu þitt og leyf mér lesa... þá eru allir sáttir Ég var nú bara að hugga þig því þú varst svo slegin yfir því að fólk væri að lesa bloggið þitt. En ég skil ekki konur - eins og þú veist fullvel At the risk of repeating myself, þá hef ég hreinustu unun af að lesa skrifin þín, sönn eða login. Ég lifi einstaklega tilbreytingarsnauðu lífi sjálf og lifi í gegnum þig. Eitt er samt fyndið (eða meira sorglegt kannski) að einsog ég er nú dugleg að lesa skrifin þín, gæti ég staðið fyrir aftan þig í röð í Bónus og ekki haft hugmynd að einn besti penni Íslands stæði þarna beint fyrir aftan mig. Og ég myndi ekki einu sinni hafa rænu á að biðja um eiginhandaáritun! Og þó, ég myndi hvort eð er ekki hafa skriffæri. Gengur þú kannski með þau á þér, svona eftir að frægðin bankaði uppá? Nr. 27 | posted by: Jóhanna Ýr | 1.10.2004 | 12:45:52 | [+] |
|
vona að lesendurnir verði ekki vondir við þig í framhaldinu og leggi þig í einelti!
ef það væri ekki 
eins og það er. Maður les ekki bók og heillast af einum kafla og heldur svo áfram að lesa þann næsta hafi rithöfundurinn ákveðið að snúa stílnum á afturendann 
