Föstudagur, 10. september 2004
Þessi dagur er búinn að vera fínn so far, fyrir utan þegar ég sprengdi rauða pennann í höndunum á mér og skrifborðið leit út fyrir að á því hefði verið framkvæmd skurðaðgerð á litlu dýri.
Bygons.
Það er að koma helgi. Úhú! Ég ætla að læra um helgina, er strax farin að dragast afturúr í lærdómnum, enda er ég svo upptekin við að þrífa og þvo og smyrja nesti að það hálfa væri nóg.
Let's just say it like it is. Ég er ekki alveg kominn í gírinn.
Mig langar samt miklu meira í bíó en nokkuð annað í kvöld, ætla að bæla niður þá löngun og ef ég verð ógó dugleg og klára að læra allt sem ég á að vera búin að læra... og skila því af mér í kvöld... sem ég tel miklar líkur á að geti gerst.. þar sem ég tel mig vera Guð.. þá ætla ég í bíó á morgun.
Verð að sjá hvað hirðin er að meina með þessa Veronicu. Forvitnin er gjörsamlega að ganga að mér dauðri! Megið ekki gera mér þetta strákar!
Annars er ég bara að plata. Mig langar að sjá þessa mynd af allt öðrum ástæðum. Sem minnir mig á (og ég skil ekki af hverju) ég þarf að panta mér tíma hjá tannlækni.
Mikið verður ánægjulegt að setjast í stólinn hjá honum Jóni og leyfa honum að pynta mig að vild. Verra að ég þarf að borga honum fyrir það. Af hverju þurfti hann nú að vera giftur? Ég er viss um að við hefðum getað komist að einhverju samkomulagi..