 |
|
|
|
 |
Eftir vinnu
Laugardagur, 18. september 2004
Mamma hringdi í mig þar sem ég snérist í kringum sjálfa mig, með opna buxnaklauf (kom í ljós seinna), í Hagkaup að leita að einhverju til að kaupa í matinn. Hún var að bjóða okkur í mat. Ég þáði það með þökkum. Við fengum lasanja og ís í eftirrétt. Á eftir fór ég í heimsókn til Þórlaugar í eitt fallegasta hverfi stór-reykjavíkursvæðisins sem ég veit um. Vatnsenda. Við sátum og kjöftuðum á meðan krakkarnir léku sér. Það var svo gaman og tíminn flaug frá okkur. Allt í einu var klukkan orðin hálf tólf og Doddi vildi fara að komast heim, enda orðinn dauðþreyttur. Hann sofnaði í bílnum á leiðinni og Jóhanna fór beint í rúmið þegar við komum heim. Ég kom mér hinsvegar fyrir í stól í stofunni, lokaði augunum og hugsaði. Ég er að átta mig á því að ég er búin að sitja í þessum stól í klukkutíma að hugsa. Sannleikurinn er að ég sakna ákveðins aðila sem mig langar að hafa hjá mér. Hann er ekki á landinu. Held samt að hann komi aftur, til mín. Vona það. --- Truth is a I miss decide aila whom myself yearn a á brjósti with myself. He is not river fellow countryman. Retentiveness still a he high time back away hrökklast , to my. Hope a. ps. Hann er ekki river fellow countryman. No.. really, he isn't. | anna | 1:19 |
comments
Fór í boð á meðan þú varst að hlæja í Vatnsendanum (nágrenni mínu). Tók þátt í pílukeppni og söng í Idol keppni (It's raining men). Já ég hugsa að ég fari ekki út aftur á næstunni
|
