Mánudagur, 16. ágúst 2004
Ég er komin heim og ætla að sofa þangað til ég fer til læknis á eftir. Þegar ég kom heim var popp út um öll gólf og eldhúsborðið jammed af mat og óhreinum diskum. Ég fór beint upp í rúm og safnaði kröftum, fór svo fram í eldhús og spurði: "hver var að borða popp?" "Við" svaraði Jóhanna. "Var gólfið líka að borða með ykkur?" spurði ég. "Já smá" sagði Doddi. "Aha" sagði ég og lagðist í sófann.
Stuttu seinna kom Doddi til mín og sagði: "mamma, þú ert svo góð". "Finnst þér það?" spurði ég, steinhissa. "Já, þú ert góðari en jólasveinninn" sagði hann. "Er ég betri en jólasveinninn?" spurði ég til baka og fannst ég mjög sniðug að leiðrétta hann á þennan hátt. "Nei, þú ert góðari" svaraði hann.
"Hey mamma! Ég fann riffilinn minn inní skáp á bak við fötin!"
Oh joy. Næst fel ég hann niðrí geymslu. Hann finnur riffilinn aldrei þar. Ég er sannarlega góð mamma.