Fimmtudagur, 15. júlí 2004
Er ég með svoleiðis?
Það er magnað. Ætli röddin í mér breytist þá smám saman nú þegar ég er hætt að reykja? Ætli ég verði skræk? Ætli ég gangi í gegnum aðrar breytingar samfara reykleysi? Er ég sama manneskjan?
Vill til að ég var í tjáningu í fjarnámi og þurfti að skila nokkrum verkefnum á teipi eða mp3. Æfðist í að hlusta á röddina mína og gekk, af þeim sökum, ekki í gegnum "dísus, þetta hljómar ekki eins og ég" krísu þegar ég tók upp Sögumanna þáttinn. Fékk líka mjög háa einkunn í tjáningu og kennarinn tók sérstaklega fram að ég væri með "góða rödd".
Ég veit nú minnst um það, en ég veit að mér stökk varla bros á meðan ég las textann, enda var mér ekki hlátur í hug. Breytti því ekki að börnin mín hlóu þegar þau hlustuðu á þáttinn því þau voru jú á staðnum og vita að ég er nánast ekkert að ýkja. Svona var þetta helvíti!
Mamma hringdi í mig strax og þátturinn var búinn og sagði: "þú ert svo neikvæð og hljómar eins og þunglyndissjúklingur, en þetta var flott". Mamma segir oft svona. Ég er vön því. Ég var reyndar að reyna að hljóma kaldhæðnislega og mæðulega á köflum. Það getur ekki verið sátt manneskja sem borgar vel yfir kvartmilljón fyrir svona frí. Er það?
Ég hef velt því fyrir mér hvað ég á að gera fyrir næsta þátt. Mér dettur ekkert í hug. Vill til að hann er á dagskrá daginn fyrir afmælið mitt og ég verð líklega komin á fyrsta glas þegar hann fer í loftið. Maður ætti kannski að búa til afmælis þátt. Fara út í aldursbömmera eða eitthvað álíka.
Maður veit ekki.
Gæti líka fjallað um eitthvað allt annað. Þarf bara að detta það í hug fyrst. Hallast jafnvel að því að fjalla um bólur. Nú eða beauty is pain fílósófíuna. Hvernig væri það?
Já hvernig væri það?