 |
|
|
|
 |
The Beast In Me
Mánudagur, 26. júlí 2004
Jæja.. það hlaut að koma að því. Ég er komin með bólu Á NEFIÐ! Það er augljóst að það er ekki til neitt sem heitir réttlæti í heiminum, þá væri þessi bóla á rassinum á mér. Af hverju þurftu nú bólur að vera félagsverur? Hvaða vit er í því? Er ekki alveg nóg að vera með eina króníska bólu.. á bak við eyrað eða eitthvað? Kræst. Eins og þeir vita, sem lesa mig reglulega, veit ég að það sem maður á alls ekki að gera, þegar maður fær bólu, er að kreista hana. Þeir vita hinsvegar líka að það er mitt eina bóluviðbragð. Auðvitað kreisti ég hana. Ég er einföld sál og læri ekki af reynslunni. Nú er nefið á mér eins og á Cyrano de Bergerac! Æi.. ég nenni ekki að pæla í því núna. Pæli í því á morgun. Núna ætla ég hinsvegar að segja frá því sem gerðist fyrir nokkrum dögum síðan og reyna þannig að hætta að hugsa um rokið sem ég heyri í hér fyrir utan. Ég þoli ekki að það má ekki bærast hár á höfði þá hljómar eins og það sé hvirfilbylur úti. Þetta er vissulega einn stærsti gallinn við að búa í blokk sem var byggð af Byggung á sínum tíma úr gallaðri steypu. Það eru ákveðnar týpur sem sækjast í að búa í svona blokkum. Fólk sem lætur hættur sem vind um eyru þjóta.. lifir fyrir spennu, því let's face it.. þetta getur hrunið hvenær sem er. Bygons. Um daginn fékk ég staðfestingu á því að ég, sem manneskja, er fyrir það fyrsta stórfurðuleg en um leið stórskemmtileg - fyrir þá sem fylgjast með mér í beinni útsendingu. Það var nefnilega þannig að góð vinkona og frænka Jóhönnu var stödd hérna að horfa á Inu Yasha teiknimynd með Jóhönnu. Þetta var þegar ég var í stórhreingerningunni miklu, sem frægt er orðið. Ég sat við tölvuna að reyna að gleyma draslinu í kringum mig og síðasta komment sem ég kommentaði á síðuna mína minnti mig á snilldar lag sem heitir "The Beast In Me" svo ég ákvað að spila það fyrir mig, í tilefni dagsins. Þetta var staðan; Jóhanna í stól, Brynja í sófanum, Doddi var í eldhúsinu og ég.. sat við tölvuna með headphones að surfa netið. Tölvan er staðsett ansi central í íbúðinni svo þau gátu öll séð mig með lítilli fyrirhöfn, eins og t.d. með því að snúa höfðinu. Eins og svo oft, var með með tónlistina mjög hátt stillta til að yfirgnæfa, að mér fannst, hávaðann í ruslinu allt í kringum mig. Börnin og sjónvarpið hef ég lært að blokkera on cue hvenær sem er. Þarf ekki tónlist til. It's a gift. Þegar umrætt lag byrjaði fór ég að gera eins og ég geri.. fyrst sló ég taktinn með öðrum fætinum. Stuttu síðar fór ég að hreyfa axlirnar í takt við lagið og áður en langt var liðið leit ég líklega út fyrir að vera á nippinu að ná á klósettið. En þegar Bonnie Pointer byrjaði á viðlaginu stóð ég upp og.. ..fór ég að dansa af mikilli innlifun. Hafa ber í huga að ég var fengin til að kenna Hugh his moves í Love actually og finnst mér hafa tekist helv vel upp. Þessi maður er klunni, ég hafði ekkert til að vinna með. Ég er stundum ein í heiminum, þó ég sé það ekki alveg. Christ. Ætli það sé seldur aðgangur í blokkunum hinumegin? Það skyldi þó aldrei vera að maður fengi orðu fyrir nýjungar í atvinnusköpun! Þetta hlýtur að hafa verið mjög fyndið því Brynja hló svo hátt að ég heyrði í henni í gegnum tónlistina. Ég blikkaði hana, hélt svo áfram að fíla mig í botn. Þegar viðlagið var búið fékk ég mér sæti eins og ekkert hefði í skorist, tók annan headphone-inn af eyranu, leit á Brynju, glotti og sagði "ég er alltaf svona" og hélt áfram að surfa netið. Brynja fékk hiksta fyrir rest en náði sér nokkrum klukkutímum seinna. Jóhanna og Doddi skildu ekkert í þessu. Enda hlýtur þeim að þykja stórfurðulegt að fólk skuli ekki bresta í söng og dans öðru hvoru. Það er samt ekki ástæða til að örvænta. Ég hegða mér yfirleitt í samræmi við það sem telst "norm" innanum um annað fólk og hef aldrei verið send í geðrannsókn... Það gæti hinsvegar farið að styttast í það þegar bólunum fjölgar, því ég fer að tapa geðinu. | anna | 0:21 |
comments
An error occurred: urrurr Gaurarnir mínir eru grænir! Gestabókin mín er í fokki, ásamt nokkrum öðrum hlutum á síðunni eftir smá flutninga. Ég laga það þegar ég fæ aðganginn minn upp aftur og þegar veður versnar. Að þú fyllist innri hamingju og gleði á síðunni minni, fyllir mig hamingju og gleði. Takk sömuleiðis. Hæ hon Hæ!!! Hilsen, Edda Nr. 7 | posted by: edda | 26.07.2004 | 17:43:52 | [+] |
|
Gestabókin ekki hrifin af mér 
er sætur
