 |
|
|
|
 |
Skin glue
Sunnudagur, 11. júlí 2004
-heyrðist mér Júlía kalla nýjustu háreyðingaraðferðina sem hún las um í Vogue, en þetta heitir víst "skin blue". -Sem er næsti bær við. Ég er búin að tala við Júlíu s.l. einn og hálfann klukkutíma og á þeim tíma er ég búin að vera að elda mat - eftir minni. Ekki sniðugt. Alls ekki sniðugt. Næst mun ég nota uppskrift. Til dæmis var sósan sem ég var að búa til verulega bragðvond, ég sagði Júlíu frá þessu og hún snappaði í húsmæðraskólagírinn, fékk upp hvað ég var búin að setja í sósuna so far og komst að því að líklega vantaði sinnep í hana. Ég fann hinsvegar ekki sinnep, en ég fann ætiþistla. Notaði þá ekki í sósuna, en ég notaði þá á hvítlauksbrauðið og boy.. það er gott. Ja.. jú ég fann sinnep, en það rann út vorið 2003. Þó ég hafi trú á að það geri manni ekkert nema gott að borða útrunnin mat öðru hvoru, þá eru takmörk fyrir því hvað maður leggur á líffærin. Auk þess eru þau ennþá í sjokki því ég er hætt að reykja. Ætlaði að nota parsley á hvítlauksbrauðið.. en átti bara svínakjötskrydd, oregano og.. æi ég á allt nema fokking parsley. Júlíu leist nú ekkert á að nota svínakjötskryddið svo ég prufaði að setja ætiþistil ofaná brauðið þegar það kom úr ofninum. Ég er ekki að grínast.. ég er orðin pakksödd af hvítlauksbrauði með ætiþistlum. Ekki fyndið þar sem kjúklingalærin eru ennþá á grillinu. Ég mun borða yfir mig í kvöld, það er nokkuð ljóst. Mér finnst kaldur kjúklingur reyndar verulega góður og gæti alveg hugsað mér að borða kjúkling á morgun í kvöldmatinn. Who am I kidding.. ég hef aldrei kunnað að grilla. Þetta verður ennþá hrátt þegar slokknar í kolunum. Börnin fóru í sveitina með ömmu sinni í dag og lengist því frí mitt um þrjá daga. Ég hafði ákveðið að grilla með krökkunum í kvöld og datt í hug að grilla bara samt, þó ég væri ein. Verður maður ekki að læra það líka? Það þýðir ekki að borða Heinz baunir beint úr dósinni og cornflakes yfir sjónvarpinu, detta niður í þunglyndi og hengja sig inná baði bara af því börnin eru ekki heima. Það gengur ekki. Það er líka svo final eitthvað. Gæti ekki gert það af sömu ástæðum og ég get ekki hugsað mér að fá mér tattoo. Of final. Merkilegt að ég hafi gift mig, en það er auðvitað ekki final í nútíma þjóðfélagi. Skutlaði dóti fyrir krakkana til blaðamannsins áðan og hitti þar Eirík Jónsson sem bauðst til þess að koma á sáttum hjá okkur fyrrverandi hjónum. Eiríkur er fínn. Má samt alveg fara með pakkann út með sér að reykja, þá hefði ég mögulega getað bömmað af honum sígarettu áðan. Það er nefnilega svo skrítið.. minn reykinga-akkilesarhæll virðist vera fyrrverandi eiginmaðurinn minn. Þegar ég sé hann fer líkami minn að öskra á nikótín. Merkilegt. Eiríkur var ekki með pakkann á sér svo ég er ennþá reyklaus. Mér lá samt við falli þarna, var mjög hætt komin. Þessu næst brunaði ég upp í Mosfellsbæ til að kveðja krakkana. Ég finn svo til með Júlíu. Hún kemur heim fimmtánda ágúst og er ein nánast allan þennan tíma. Ég er búin að vera ein í tæpan sólarhring núna og ég er að klikkast úr leiðindum. Ég er ekki vön að vera svona. Það er eitthvað að einhverstaðar í heilabúinu á mér. Kannski lagast allt þegar ég fæ ftp aðgang. Já.. ég er hreinlega ekki frá því að það gæti verið málið. What to do.. Ætli bað verði ekki þrautalendingin í kvöld. Eins og alltaf. Eða Bingó í vinabæ. Mig hefur líka alltaf langað að læra gömlu dansana og fluguhnýtingar... | anna | 19:59 |
comments
Ekki dissa Bingó í vinabæ, það er margt verra. Það er hins vegar nóg komið af baðferðum hjá þér. Ekki skrítið að húð þín sé grænleit og föl, svona saunatreatment gerir engum gott. Þá þarft þú að redda pössun fyrir mig - ég mæti sko ekki fyrir neinn klukkutíma. En ég fór 1987 á bingó í einhverjum kjallara nálægt Hallgrímskirkju, sennilega í gútemplarahúsinu. Það var rétt fyrir páska það árið og aðalvinningurinn var appelsínukassi annars vegar og eitthvað kjöt, sennilega svínslæri, hins vegar. Ég get svarið það, aðalspennan hjá mér það kvöldið var hvort ég kæmist nú ekki örugglega hjá því að vinna! Ég ætlaði sko ekki að drattast heim með næg matvæli til að fæða þriðja heiminn í tvær máltíðir. Og ég vann, þ.e.a.s. slapp við að lóðsa ketið heim. En það var vissulega fjör. Svo hef ég líka farið inn í Glæsibæ, þar settist ég við borð hjá long-time gamblers með 10-20 spjöld. Mæðgur. Dóttirin (47) var alltaf að kalla "Bingó!" en reyndist aldrei hafa neitt á bak við þær fullyrðingar. Hún gerði þetta víst alltaf sagði mér annar fastagestur sem tók mig í trúnó við borðið. Bíddu ekki lengi með þetta! Nr. 3 | posted by: Atviksorða-Anna | 11.07.2004 | 22:56:18 | [+] |Það heitir steinselja! Nr. 4 | posted by: thors | 11.07.2004 | 23:49:56 | [+] |Aldurinn skiptir ekki máli í Bingó. Fór með spilaklúbbnum mínum í óvissuferð í fyrra og í henni fólst m.a. Bingó í Vinabæ. Það var hreinasta snilld. Við lækkuðum náttúrulega meðalaldurinn um svna 30 ár en þetta var bara hilarious! Mæli með þessu. Nr. 6 | posted by: Ásta Sólllja | 12.07.2004 | 11:51:52 | [+] |Þetta grunaði mig nefnilega. Nú hef ég engin viðmið nema það sem ég hef séð í bíómyndum, hef lítið farið út undanfarin ár. Var gift. Ég hef hinsvegar séð ófáar bíómyndir þar sem fólk (aðallega konur) skemmtir sér konunglega við að spila bingó og þetta er eitthvað sem mig dreplangar að upplifa, a.m.k. einu sinni áður en ég.. ja.. drepst. Stúlka (5), drengur (2), stúlka+drengur (10 mán.). Ætli það geri ekki kringum 2.500 kall á tímann í eftirvinnu hjá góðri stuntlærðri barnapíu? En það væri alveg þess virði, bara að komast í Bingó á ný!
|
