Þriðjudagur, 20. júlí 2004
Ég var að gera breytingar í dag og fór að spá í nöfn.
Þegar ég gekk með Dodda var ég viss um að ég gengi með aðra stelpu. Þegar ég gekk með Jóhönnu var ég hinsvegar viss um að ég gengi með strák. Þurfti áfallahjálp þegar ég var búin að fæða. Það er lygi, en grínlaust var ég mjög hissa því ég var viss um að þetta væri strákur.
Augljóst að mitt kvenlega innsæi er ekki upp á marga fiska, enda ætla ég ekki að halda neinu öðru fram.
Ég hafði hinsvegar ríka ástæðu til að halda að ég myndi bara eignast stelpur og það hefur með nöfn að gera og hefðir. Pabbi heitir Helgi Jónsson, pabbi hans: Jón Helgason, pabbi hans: Helgi Jónsson o.s.frv. Langt aftur í sauðaþjófanna sem ég er komin af. Pabbi eignaðist hinsvegar ekki strák, hann eignaðist tvær stelpur. Þegar Júlía systir fæddist og pabbi kom heim af fæðingardeildinni mætti hann afa sínum Sölva sem spurði hvort hann hafi fengið. "Stelpu" sagði pabbi. "Djöfuls óheppni" sagði Sölvi afi, sló á lær sér og hristi hausinn.
Það var ekki rætt frekar.
Ég reiknaði aldrei með því að eignast strák vegna þess að blaðamaðurinn er líka hluti af svipaðri keðju nema hún inniheldur bara eitt nafn: Þórarinn. Gat ekki verið að keðjan myndi haldast hjá honum heldur, ég meina.. Murphys law? Anyone?
Nema hvað. Ég varð ófrísk aftur og blaðamaðurinn viðraði þann vilja sinn að halda keðjunni gangandi. Jájá sagði ég, vitandi að ég gekk með stelpu. Ekki málið! Stuttu seinna sagði hann mér að hann vildi að strákurinn yrði alnafni afa síns. Jú, ekki var það neitt mál af minni hálfu, enda gekk ég ennþá með stelpu. Það var ekki fyrr en á þriðja mánuði sem sannleikurinn stökk framan í mig þegar við fórum í sónar. Hjúkkan spurði hvort við vildum vita kynið. Við vildum það. Nokkrum sekúntubrotum síðar sagði hún okkur að kíkja á skjáinn sem var tengdur við sónarinn og þar blasti við okkur mynd sem tók af allan vafa, þetta var strákur. Það var ekki nokkur leið að misskilja það á neinn hátt.
Ég datt í gólfið.
Blaðamaðurinn studdi mig út í bíl, sæll og kátur og við fórum heim. Það var komin aðeins annar tónn í mig og þegar ég komst að því að afi blaðamannsins hét fullu nafni "Þórarinn Gunnleifur Jóhann Þórarinsson" missti ég meðvitund. Þegar ég rankaði við mér komst ég að því að ástæðan fyrir því að afi blaðamannsins heitir þessum nöfnum er sú að pabbi hans, sem hét Þórarinn, fórst áður en hann fæddist og með honum fórust þeir Gunnleifur og Jóhann.
Það rann hægt upp fyrir mér ljós. Ég gat ekki gengið á bak orða minna. Ég var búin að segja já og ég gat ekki bakkað með það. Sonur minn yrði skírður í höfuðið á látinni áhöfn, eins og afi hans. Því yrði ekki breytt.
Þegar litli strákurinn minn fæddist var hann skírður um leið og við komum heim af fæðingardeildinni. Það var best fyrir alla. Ég var ennþá með eitthvað af deyfingu í systeminu síðan úr fæðingunni svo ég veitti lítið viðnám, slefandi í stól út í horni.
Ég held að það hafi verið ákveðið samdægurs að kalla hann Dodda. Hin afbrigðin af Þórarinns nafninu eru upptekin í fjölskyldunni og mér fannst Doddi gott. Hann er líka soldið Dodda-legur, strákurinn minn.
Aðeins viku eftir að við skírðum barnið hringdi síminn. Ég svaraði:
Anna: Halló?
Einhver kona: "Góðan dag, ég er að hringja frá Hagstofunni, ert þú Anna Helgadóttir?"
Anna: "já" [djöfull. Hvað á ég sökótt við Hagstofuna?]
Hagstofukona: "eh.. já sæl, átt þú son sem heitir.. [örstutt hik] Þórarinn... Gunn... leifur.. Jóhann.. Þórarinsson?"
Anna: "jebb, ég á einn svoleiðis"
Hagstofukona: "Ég er að hringja vegna þess að nafnið er of langt fyrir Þjóðskrá"
Anna: [no shit!] "styttu það bara í Þórarinn Þórarinsson"
Hagstofukona: "Þú getur haldið öðru hvoru millinafninu"
Anna: "nei, hafði það bara Þórarinn Þórarinsson"
Hagstofukona: "Ertu viss? Þú getur haft Þórarinn Gunnleifur Þórarinsson, eða Þórarinn G. Jóhann Þórarinsson"
Anna: "bara Þórarinn Þórarinsson"
Hagstofukona: "Þórarinn G. J. Þórarinnsson?"
Anna: "Þórarinn Þórarinnson"
Hagstofukona: "Þú ert alveg viss?"
Anna: "Hann heitir áfram Þórarinn Gunnleifur Jóhann, er það ekki?"
Hagstofukona: "Jújú, auðvitað"
Anna: "Og hann getur breytt þessu sjálfur þegar hann verður eldri?"
Hagstofukona: "Já hann getur bætt öðru millinafninu við eða upphafsstöfum"
Anna: "flott, hafðu þá bara Þórarinn Þórarinsson"
Hagstofukona: "Já ég geri það þá. Þakka þér fyrir"
Anna: "Þakka þér"
Þegar ég var búin í símanum spurði blaðamaðurinn mig hver þetta var. Ég svaraði:
"Þetta var hann afi þinn að hringja í mig úr gröfinni til að sjá til þess að barnið sé Þórarinn Þórarinsson, eins og hann var, í Þjóðskrá".
Strákurinn minn heitir Þórarinn Gunnleifur Jóhann Þórarinsson. Þórarinn Þórarinsson í Þjóðskrá.. en hann er og verður kallaður Doddi.
Ég er ekkert pirruð út í þetta í dag, enda skiptir engu máli hvað hann heitir þegar upp er staðið. Hann er, after all, sonur minn. Þórarinn Þórarinsson á póstkassa, Doddi á bjöllu.
-og á góðum degi má heyra mig kalla: "Doddi, Gulli, Jói!"