Tónlist getur keyrt tilfinningarnar upp og niður. Maður tekur sérstaklega eftir þessu í bíómyndum. Sumir hafa sérhæft sig í svona, t.d. er auðvelt að ímynda sér hvers konar dramatúrgía passar við stef eins og "Irish boy" hjá Mark Knopfler. Flestir áhorfendur læra undirstöðuatriðin ómeðvitað t.d. þegar þegar þeir horfa á Disneyteiknimynd. Annars er "Spartacus" (Onedinstefið) upphaflega rússnesk balletttónlist.

já málið er að ég tengi þetta ekki við sjónvarpsþátt. Ég veit ekki hvað ég tengi þetta við. Tónlist hefur alltaf haft svakaleg áhrif á mig og til dæmis verð ég logandi hrædd þegar ég hlusta á Carmina burana. Heyrði það fyrst í The Omen og hef verið hrædd við þetta helvítis lag síðan.

Annað tónverk sem ég *hata* og get ekki hlustað á.. er Pétur og Úlfurinn. Ég verð einfaldlega skíthrædd við að hlusta á það!

Ég man bara eftir einu dæmi um að það hafi paid off fyrir mig að vera hrædd við tónlist eða tengja tónlist við hræðslu. Það var í spurningaþætti hjá Páli Óskari. Ég þekkti "rauða stefið" og Tóti hringdi inn og vann. Þetta var stefið úr Halloween.

Já og my god. Tónlistin úr Cape Fear! Ef þú vilt drepa mig úr hræðslu.. dísus!

Gleymdi að segja... fyrir þá sem ekki þekkja til... að Moon River er úr Breakfast at Tiffanys... sem er ein af mínum uppáhalds myndum. Skæli alltaf yfir einu atriðinu þar... sem gerir það að verkum að ég má ekki heyra Moon River. Kom einu sinni fyrir mig að heyra það í útvarpinu í Melabúðinni... og viti menn... mín fór að skæla!

"Pétur og úlfurinn" er reyndar líka rússísk músik. Mikil og yfirdrifin dramatík eins og í ævintýrum. Þetta með tónlistarauðkenni sem fylgja ákveðnum týpum er kannski ekki svo algengt í bíómyndum. Man í fljótu bragði bara eftir "Jaws", hákarlinn var með svona mótíf eða stef.

Ætli ég sé rússi?

Ég elska þessa mynd. Breakfast at Tiffany's. Fer ekki að gráta þegar ég heyri það lag þó að það sé samt mjög sorglegt. Það er alveg mökkur af lögum til í heiminum sem græta mig. Mér endist ekki diskapláss á servernum ef ég ætti að telja þau öll upp.

Sum lög gera mig svo glaða að ég fer að gráta. Vonlaust case.

þú ættir að komast í tilfinningapakkann uppi í geisladiskahillu hjá mér tilfinningar við öll tækifæri! rómantíkin öflugust, rússarnir ekki síst. ég get alltaf grenjað yfir scheherezade, til dæmis...

Vá. Aldrei hefur mér dottið það í hug. Að raða tónlist eftir tilfinningum. Það er snilld!