Mánudagur, 12. júlí 2004
Ég er á cold turkey. That's it. Það útskýrir eirðarleysið, ofskynjanirnar, pirringinn, reiðiköst, ofsahræðslu við spegla og af hverju ég sýg puttann svona mikið.
Nú skil ég líka af hverju ég hef verið svona einmana. Ég er vön að hafa alltaf minnst tíu bestu vini mína hjá mér, í pakka merktum camel blue.
Í gær var ég við það að fara á límingunum, eins og núna. Ég er svo pirruð að mig langar að sparka í eitthvað. Ætti maður að fara að æfa box? Niii.. ég myndi bara brjóta allar neglurnar á mér og verða ennþá meira annoyed. Ég hef svo mikið hatur í blóðinu. Ég hata allt og alla og mig langar að.. ARRRRTGASDÐPGUO AG'9UEPG^Q34ITVÆ HSGÆUu aðwjkgædakghðudaforwv8'0mö'q0 549olkæxsd
-lemja á lyklaborðið.