Sunnudagur, 11. júlí 2004
Það var rétt hjá lækninum mínum, ég er ástfangin.
Ég er fallin... hook, line and sinker.. fyrir sléttujárninu sem ég keypti um daginn.
Samband okkar byrjaði soldið brösulega, ég bölvaði mikið og því hitnaði í hamsi, en eftir að við settumst niður og ræddum málin.. úff.. the heat is ON - á hverjum morgni klukkan hálf níu.
Mér er fyrirmunað að skilja af hverju ég var ekki löngu búin að kaupa mér svona þarfaþing. Sé fram á að halda áfram að vera síðhærð í þetta skiptið því nú get ég verið með slétt hár, og það er svo gaman! Það er nefnilega ótrúlega leiðigjarnt að vera með liðað hár til lengdar. Ekki skrítið þó ég hafi rakað það af þarna um árið. Var komin með alveg upp í kok af því að eiga við það.
Ekki skemmir það fyrir þegar menn koma upp að mér í vinnunni, menn sem moonlight-a sem dyraverðir um helgar, og segja: "vá.. nú ferðu að verða spurð um skilríki þegar þú ferð út". Æi come on.. það er alltaf gaman að heyra að maður líti út fyrir að vera yngri en maður er. Ekkert verra þegar það er friggin' þrettán árum yngra! Kannski að maður ætti bara að láta vaða í þessa ungu.. fara niður í tvítugt, taka þá í fóstur, leiðbeina þeim hvað þeir eiga að velja í háskólanum, kenna þeim að þvo og hengja upp, skúra, elda.. já og maður þyrfti víst að kenna þeim sitthvað fleira sem ég fer ekki út í hér.. hrmpf!
I'm on to something.. I know it.