Fimmtudagur, 08. júlí 2004
Það getur komið sér vel að keyra eins og bankaræningi, eins og ég komst að í dag þegar ég gerði mér grein fyrir því að það hefði verið betra, og eiginlega nauðsynlegt, að koma með lögin sem á að spila í þættinum með mér. Vegna rallý kunnáttu minnar kom það ekki að sök og ég brunaði heim, brenndi disk, brunaði aftur upp í RUV og kláraði þáttinn með heilar sjö mínútur eftir af stúdíótímanum. Geri aðrir betur.
Fagmennirnir á staðnum voru ánægðir með frammistöðu mína, ég held samt að ég sé nú ekkert að hlusta á þetta. Tek bara valíum og legg mig... eða eitthvað. Já.. eða drekk allan tollinn og ligg svo með skerta meðvitund upp í sófa á meðan þetta rúllar. Now there's a thought!
Ég gerði loka breytingu á handritinu 15 mín áður en ég lagði af stað upp í útvarp. Breytti texta örlítið og skipti út einu lagi. Held að það hafi verið smart move.. en samt.. þetta lag sem ég tók út.. það verður song of the week innan skamms.
Þegar ég var búin keyrði ég heim og langaði í sígarettu. Ég er nefnilega vön að reykja þegar ég er búin með eitthvað svona.. verkefni. Ég er vön að verðlauna mig og venjulega með sígarettu. Hlamma mér í stól inní stofu, kveiki í og sýg að mér tjöru og viðbjóð með áfergju, loka augunum og finn nikótín vímuna svífa þægilega á mig. En í dag gerði ég það ekki. Ég fór og fékk mér lítinn jarðaberja shake og fékk mér brain freeze. Ekki alveg sami hluturinn en heilinn á mér er allavega nógu dofin til að mig langar ekki í sígarettu.
Í kvöld er ég að fara upp á Keflavíkurflugvöll að sækja Jóhönnu og mömmu. Ég hlakka ekki lítið til að sjá hana.