 |
|
|
|
 |
Bréf til Ameríku
Miðvikudagur, 14. júlí 2004
Ég er ótrúleg. Viljastyrkurinn stilltur á 100 og hann hélt. Úha! Þetta fór vel fram. Að mestu. Blaðamaðurinn kom með eitt nasty komment stuttu eftir að hann kom inn um dyrnar og ég sagði við hann að ef hann kom til að vera leiðinlegur.. þá gæti hann farið aftur. Hann var stilltur. Ég var stillt. Nei ég var ekkert stillt. Ég var geðfúl með afbrigðum og blaðamaðurinn er dauðfegin að vera laus við mig. Happy ending eins og í ævintýrunum OG það er hægt að ganga inn í barnaherbergi OG skáparnir eru tómir OG það eru bara átta kassar eftir inní stofu. Fyrir utan það dót sem á eftir að fara í kassa. Það er ekkert smá leiðinlegt að fara í gegnum allar skúffur, allt blaðadrasl, allt helvítis ruslið sem við erum búin að sanka að okkur í gegnum tíðina en getur líka verið gaman því maður finnur dót sem maður var búin að gleyma að maður ætti. Þannig rakst ég á möppu sem er merkt "bréf til Ameríku" sem inniheldur öll bréf sem ég fékk send á meðan ég var í US. Það verður að segjast eins og er, hún Edda frænka átti lang bestu bréfin, þetta veit ég svo ég fletti henni strax upp og byrjaði að lesa. Ég var ekki búin að lesa lengi þegar ég fór að hlæja. Þú verður að fyrirgefa mér Edda, en ég verð að birta þetta... "Jæja rassgatið mitt! Ég, Eddilíus Sveinsson er búin í prófunum og hvað heldurðu? Ég, Eddilíus, náði jú sí. Ég get haldið áfram á næsta ári, reyndu að spöklera. Enga þvælu sko! Mamma mín og mamma þín og mamma hennar Unnar Ylfu og pabbi minn og pabbi þinn og maður mömmu hennar Unnar Ylfu og börnin þeirra fóru á Laugarvatn í kvöld, þ.e.a.s. klukkan 19:00. Það nýjasta úr Gæsahreppi í Hrunamannasýslu er að Ísland varð aftur í 16. sæti í júróvisjón enda var það krimminn Sverrir Stormsker sem var sendur, ég meina, hann af öllum. Lagið var skít sæmilegt og hét "Þú og þeir" ókei skítt og laggott. Olaf er du der?" Snilld. Ég er orðin róleg. | anna | 22:57 |
comments
Elsku Anna. Takk fyrir að birta þennan skemmtilega bréfstúf sem ég hafði gleymt og ekki tekið eftir að þú hafðir birt þar sem ég var í útlegð á þessum tíma í sumar! En þessi stúfur hefur rifjað upp margt fyrir mér. Þegar þetta var ritað var að sjálfsögðu markmiðið að hafa bréfin sem lengst svo þú hefðir eitthvað að gera í útlandinu. Þarna var ég sem sagt að ljúka vorprófunum á fyrsta árinu mínu í Versló í lok tuttugustu aldarinnar (úpps held reyndar að ég hafi líka lokið háskólanáminu á þeirri öld líka - en skítt með það!). Þetta var vetur snjóþvegnu gallabuxnanna og veturinn sem ég kynntist ljóshærða stráknum sem var alltaf með hárið blásið og átti brúnan Pilot jakka - geðveikt! Nú það er alls ekki sjálfgefið að maður nái öllum prófunum ef maður er 16 ára og skotin er það? Og hverjum hefði svo dottið það í hug að þessi ljóshærði strákur (reyndar orðin skolhærður því hann var með strípur á þessum árum) væri svo á brúðkaupsmyndunum mínum líka. Svo einhvern veginn hefur honum tekist að rekast inn á allar myndir af dætrum mínum þegar þær eru nýfæddar. Merkilegast af öllu er kannski það að elsta dóttir mín er alveg eins og hann nema hún er alveg laus við viðhengið sem virðist hanga á milli fótanna á honum. Versló árin voru frábær. Þrátt fyrir fjarveru þína er óhætt að segja að þú hafir komið mér gegnum fyrsta árið þar sem ég þurfti að viðhalda skriftaræfingunum úr barnaskólanum því e-mail samskipti var bara eitthvað sem einhver tölvunördinn og War Games aðdáendur voru ekki búnir að láta sér detta í hug. Helgi Baldursson sem kenndi ýmis viðskiptafög var alltaf að tala um pappírslaus viðskipti / samskipti og mikið andskoti sem við hlógum af þessu. Mannstu þegar við nenntum ekki að skrifa og sendum kassettur þar sem við röfluðum??? Ég veit ég veit. Hann er liðinn tíð!!! En þennan vetur kynntist ég honum Jóa Tomma mínum en það var ekki fyrr en næsta vetur sem við fórum að gera eitthvað meira en að tala saman Annars varð mér aldrei neitt ágengt með Al. En mikið rosalega sem það var mikil heppni Eða hvað segir þú um: ómenntaðir, búa enn í kjallaranum hjá mömmu og með eitt barn heima
|
