Baktus bróðir..
Mánudagur, 05. júlí 2004
Dagurinn í dag var góður. Mjög góður. Eftir vinnu fór ég að sækja Dodda, sem var að hlusta á Mambo nr. 5 á geisladisknum sem hann fékk að fara með með sér í leikskólann. Hann er með þetta lag á heilanum. Á leiðinni heim vorum við að syngja þetta saman og hann spurði: "mamma, af hverju segir hann "you can run you can kæ you and me gonna tússí skæ" og svo aawww! ? "Af því að hann er í svo miklu stuði" svaraði ég. Hann var sáttur við það og svo sungum við "Mambo number five" alla leiðina heim.
Það var kjúklingur í matinn. Dodda finnst hann góður en var búinn að bíta í sig að þetta væri "ógeðslegur matur, punktur". Nú vill til að við Doddi erum með samning sem hljóðar þannig að það er bannað að segja að matur sé ógeðslegur.. þangað til maður er búin að smakka hann. "Já mamma, en ég er búin að smakka þetta og mér fannst það ógeð". Ég spurði hann hvernig stæði á því að hann hefði fengið sér þrisvar á diskinn síðast.. "ég var bara að plata þig" var svarið. Á endanum fékk hann sér smá kjúkling og viti menn.. jú.. þetta var ógeð.. sagði hann, en borðaði samt þangað til hann var saddur.
Þegar hann var kominn í náttfötin og ég var að fara að bursta í honum tennurnar minnti hann mig á nokkuð sem ég var búin að gleyma, enda er svo langt síðan ég hef gert það. Doddi hefur nefnilega átt í miklu haturssambandi við tannbursta frá því hann fékk fyrstu tönnina. Hann þolir þá ekki. Það var martröð að fá hann til að bursta þegar hann var yngri eða þangað til ég fór að tala við Karíus og Baktus.
Eins og allir foreldrar vita eru þeir þarna upp í manni, hlaupandi um með hárið út í allar áttir vopnaðir hömrum og hökum. Það eru hinsvegar ekki allir sem sjá þá með berum augum, en ég geri það. Í þykjustunni allavega. Ég vandi Dodda við tannburstun með því að lýsa fyrir honum æsilegum eltingarleik og hvernig þeir hoppuðu úr efri góð í neðri, reyndu að halda sér dauðahaldi í augntönn og hvernig tannburstinn gómaði þá. Svo heyrðum við neyðarópin þegar hann skyrpti út úr sér tannkreminu.
Þetta fannst Dodda gaman og í kvöld bað hann mig að segja Karíusi og Baktusi að hann ætlaði ekki að borða neitt nammi handa þeim. Svo opnaði hann ginið upp á gátt. Ég sá þá strax helvítin í öðrum endajaxlinum til hægri. Voru þar í garðstólum frá Rúmfatalagernum að chilla með kók í annarri og snickers í hinni. "Eigum við að bursta þá?" spurði ég Dodda.. Hann kinkaði kolli.
Eftir mikinn eltingarleik og fjör skyrpti Doddi út úr sér og kallaði á eftir þeim: "haha!"
Hann sofnaði á fimm mínútum og ég fór í bað. Þegar ég kom uppúr baði naglalakkaði ég mig og núna.. er ég að fara að vinna í handritinu mínu.
En þetta var góður dagur. To say the least.