A time to remember..
Sunnudagur, 04. júlí 2004
Ég er að lesa endurminningar mínar sem ég skrifaði á Spáni. Vill til að fyrr í kvöld var ég að ræða draumana mína og viðmælandi minn sagði að ég væri klikk, a.m.k. borderline. Grípum nú niður í einn draum.. ég gæti farið út í details.. en þetta er bara svo miklu skemmtilegra eins og ég hripaði það niður í bókina mína...
"Dreymdi illa í nótt. Stóma sjúklingur, tveir eiginmenn, læknar á bráðavaktinni sem fóru í kynskiptiaðgerð fyrir eiginkonurnar sem föttuðu einn daginn að þær væri lesbískar. Ég var stóma sjúklingurinn og draslið fór úr sambandi og vibbinn lak á hendurnar á mér. Ég var annar eiginmaðurinn."
Borderline hvað?
Hér er svo góðgæti frá ellefta degi ferðarinnar:
Ég nenni ekki að skrifa. Ég nenni ekki að liggja. Ég nenni ekki að standa upp. Ég nenni ekki að tala.
mán, þrið, mið eftir
Ég var búin að stóla á að fá niðurgang og losna við nokkur kíló í viðbót.. with my luck.. should have known better.
Dagur sjö:
Það er ískalt og ég er fresh out of ideas um hvað við eigum að gera hérna. Jú.. ég gæti nú alltaf naglalakkað mig. Aftur. Þvílíka ruglið.