 |
|
|
|
 |
Að missa stjórn á sér
Föstudagur, 30. júlí 2004
Í morgun rifjaðist upp fyrir mér hitt skiptið sem ég gjörsamlega, algerlega og alveg missti stjórn á mér úr reiði og öskraði á einhvern. Í það skipti sat ég við borðstofuborðið inní stofu, líklega átta ára eða níu, var að reyna að læra. Mamma og pabbi byrjuðu að rífast, man ekki vegna hvers. Ég hélt áfram að reyna að læra, gekk ekkert rosalega vel því lætin í þeim stigmögnuðust þangað til þau voru farin að öskra á hvort annað. Ég man að ég sat og horfði á stílabókina og ég hugsaði "ég þoli þetta ekki, ég þoli þetta ekki, ég þoli þetta ekki", aftur og aftur og aftur.. svo stóð ég allt í einu upp og öskraði af öllum lífs og sálar kröftum: "VILJIÐI HÆTTA ÞESSU! ÉG GET EKKI HUGSAÐ FYRIR LÁTUNUM Í YKKUR!". Ég hafði ekki sleppt orðinu þegar ég varð skelfingu lostin því ef þetta myndi ekki kallast "ósvífni" eða "að bera ekki virðingu fyrir sér eldra fólki" þá vissi ég ekki hvað. Slíkt kallar á refsingar. Þau sögðu ekkert. Horfðu bara á mig. Ég skalf og nötraði og hvíslaði: "fyrirgefiði, fyrirgefiði.. ég ætlaði ekki að segja þetta" og settist aftur á stólinn. Svo fór ég að gráta. | anna | 15:01 |
comments
Hefurðu bara tvisvar gjörsamlega, algerlega og alveg misst stjórn á þér? Þú ert þá kannski eins kexuð og þú gefur þig út fyrir að vera...? Hvað skyldi hafa valdið snappinu í hitt skiptið, I stevie wonder? Pray tell! Nr. 1 | posted by: Atviksorða-Anna | 31.07.2004 | 20:19:11 | [+] |Kexuð? Nei ég er ekki kex. Ég verð að sjálfsögðu reið now and again og hef oft hækkað röddina, en ég hef bara tvisvar misst stjórn á mér þannig að ég segi eitthvað sem ég ætlaði mér ekki að segja. Í hin skiptin sem ég öskra eitthvað þegar ég er reið, öskra ég hluti sem ég vil segja, mjög meðvitað, og oftast er það sem ég segi eitthvað sem ég var löngu búin að ákveða að segja, þó ég æfi ekki rifrildi fyrirfram.
|
