Mánudagur, 14. júní 2004
Helvítis xplorer er dauður. Eh.. good riddens, drasl hvort sem er. Þá er það bara mozilla fyrir mig.
Ég er búin að vera alveg svakalega dugleg í dag. Óhugnarlega alveg. Íbúðin er að verða tilbúin fyrir royalty og ég er búin að fá krakkana með mér í lið við að halda henni þannig. Það má ekki vanta, samstarf er það sem blívur í þessu samhengi.
Næst á dagskrá er það rútínan. Matur klukkan hálf sjö, hent í uppþvottavélina fyrir klukkan hálf átta.. you know.. þetta er stuffið sem virkar. Ætla meira að segja að kaupa mér líkamsræktarkort og fá mér bod.
Á meðan ég hlustaði á Ink Spots í dag var ég að hugsa. Meðal annars í hvurslax krísu ég er í með bloggið mitt. Þetta er alveg nýtt fyrir mér. Ég skrifa færslur sem ég les og gubba af leiðindum yfir. Ég er búin að vera með bad vibes í soldinn tíma og ég hef verið á útopnu.
Í kvöld, klukkan 23:31, áttaði ég mig á því hvað er að. Fór yfir málið með sjálfri mér og komst að því að það sem er að mér - er ekki að mér. Ég var bara að misskilja sjálfa mig aðeins en núna skil ég mig, stefni á að gefa út bók um hvernig á að skilja konur almennt, og hef meira að segja fyrirgefið mér fyrir að vera svona vitlaus.
Ég er back on track.
Ég leyfi mér að halda því fram að Ink Spots hafi læknað mig í dag. Þeir eru hreinlega therapeutic að hlusta á. Ætti auðvitað að setja allan diskinn á netið.
Komst líka að því áðan, þegar ég var að ganga frá úr uppþvottavélinni, að ég tapa mér svolítið í rugli þegar allt er í rusli í kringum mig (drasl í íbúðinni) og inní mér (tilfiningar). Með hjálp Ink Spots var þessu öllu hent niður rusla rennuna í dag. íbúðin og hugurinn er spot-less.. en samt ekki Ink Spots-less.
Já og eins gott að það voru ekki pizzukassar að þvælast fyrir í tilfinningunum mínum því það er harð bannað að henda þeim niður um rennuna. Alltaf verið að setja miða í lúguna hjá íbúum blokkarinnar varðandi þetta atriði. Ég hendi hinsvegar alltaf öllum pizzukössum niður rusla rennuna og ég ætla aldrei að hætta því.. en áður en þeir húrra niður þá krumpa ég þá saman þar til þeir eru af svipaðri stærð og mjólkurferna og þá teipa ég þá saman með breiðu teipi.
Þetta er meyjan í mér.
En hvað ég myndi gefa fyrir að hitta mann sem myndi vilja elda fyrir mig og vanga við mig eftir mat - við svona tónlist.
Ég myndi launa honum það þúsundfalt.