ravings of a lunatic: Úps

Úps

Fimmtudagur, 17. júní 2004

Þetta átti ekki að gerast.

Ég fór "aðeins" upp í rúm, rétt eftir að ég var búin að birta síðustu færslu og ég var að vakna núna. Mig var að dreyma.. furðulega að vanda.

Mig dreymdi að ég var að surfa á netinu og ég var að leita að bróderíi. Já, bróderíi, og mamma var hjá mér. Irsis angel, hét þetta munstur. Ég fann ekki það sem ég var að leita að, en ég fann koffort. Úr mahóní.

Gulla, vinkona mömmu, var þarna líka. Hún hafði smíðað sér koffort en það var ekki úr mahóní. Ég vildi fá svona mahóní koffort og ég þurfti að fara að kaupa mér mahóní því ég ætlaði að smíða það. Sem ég gerði.

Næst var ég á leiðinni út á flugvöll með krakkana að sækja mömmu. Og við vissum ekki hvort við ættum að fara á kentucky eða mcdonalds því við vorum svo svöng....

Ég ætla að reyna að fara að sofa aftur. Ef ég get það ekki.. ætla ég að.. ah.. það er ekkert annað vitrænt í stöðunni en að fara að sofa.

Takk fyrir að bjóða mér góða nótt Igor og Anna, já og Anna.. þau munu ekki gleyma blöðrunum og þau völdu sér bæði uglu. Þau vita hinsvegar að ef blöðrurnar svífa upp í loftið fá þau ekki aðra og ef ég ætti að veðja.. myndi ég veðja á að Jóhanna skilji sína eftir heima og jafnvel Doddi líka. -En þau gætu komið mér á óvart. Ég myndi líka veðja á að þegar þær verði orðnar slappar, eftir 4-5 daga muni ég anda að mér því helíum sem eftir er og syngja svo fyrir þau "Madder" úr Rayman 3 á meðan þau drepast úr hlátri.

Doddi fékk fána eins og þinns en þau eiga sinn hvorn fánann fyrir. Eru búin að eiga taufána í mörg ár. Það mun vera hvað ég er praktísk. Ég komst fljótt að því þegar Jóhanna var lítil að þetta pappírs rusl endist ekkert.

Ég hlakka samt svo til að fara í skrúðgöngu og guess what...

Núna er ég glaðvöknuð. Ætli það sé overkill að baka pönnukökur?

| anna | 3:49 |

comments