Fimmtudagur, 03. júní 2004

Kom heim fyrir klukkutíma síðan. Mamma kom að sækja okkur og brunaði með okkur á American Style í Kópavogi og gaf okkur að borða. Kallaði mig "halanegra" þegar hún sá mig. Já.. ég hef sumsé tekið smá lit sem er sannkallað afrek miðað við að það var skýjað hálfa ferðina.
Ég er andlaus eins og er og í brjáluðu skapi því ég get ekki loggað mig inn á msn af því að serverinn er bissí. Fokking drasl. FÍKNIRNAR MÍNAR.. ARRRG.. ÉG ÞARF AÐ SINNA ÞEIM!
Over and over and over...
Þetta var ágætt. Ég hef ekki sofið svona mikið síðan ég var ungabarn og hlýt því að teljast úthvíld.
Merkilegt. Ég tárast alltaf í flugtaki. Það þyrmir svo yfir mig og ég verð svo emotional þegar ég finn fyrir þessum krafti sem veldur því að maður getur ferðast um himininn. Á veitingarhúsi í gærkvöldi heyrði ég lagið "Startin' over" með snillingi Lennon og ég velti því fyrir mér.. síðast í laginu þá heyrir maður flugtak og ég áttaði mig á því að ég tárast líka alltaf þegar ég heyri þann part af laginu.
Það má líka vissulega segja að ég sé startin' over.
Það er svo gott að vera komin heim.
Leiðrétting. Það er ekki flugtakið sem gerir mig svona emotional í laginu.. það er konan sem talar í intercom tækið á flugvellinum. Djöfull er ég furðuleg...