Fimmtudagur, 17. júní 2004
Ég á mér uppáhaldsstund á hverjum degi. Oftast er það þegar Doddi skríður upp í rúm til mín um klukkan sex á morgnanna og kúrir við mig þangað til vekjaraklukkan hringir. Þá fer ég framúr en hann sefur aðeins áfram. Suma daga á ég önnur highlights.
Augljóslega er ég oftast sofandi þegar hann kemur uppí til mín en í morgun var ég það ekki. Ég sat inní eldhúsi þegar ég heyrði hann fara inn á bað til að pissa. Á meðan læddist ég upp í rúm og þegar hann kom, hálf sofandi, og skreið uppí opnaði ég augun. "af hverju ertu vakandi mamma?" spurði hann syfjulega og lagðist á koddann, hjúfraði sig upp að mér og sofnaði áður en ég svaraði.