 |
|
|
|
 |
Hæ hó og jibbíjei?
Fimmtudagur, 17. júní 2004
Ég er komin heim úr bænum og blaðamaðurinn er tekinn við. Ég er sumsé ein heima og hef ákveðið að blogga um afrek mín og ævintýri í dag. Við krakkarnir fórum að hitta Maríu, mömmu hennar Eydísar klukkan eitt. Doddi var strax farinn að kvarta yfir að honum væri illt í fótunum og þreyttur á leiðinni þangað, en við fórum labbandi. Ekki furða. Þetta eru nærri 400 metrar. Þaðan lá leiðin út á Hagatorg þar sem Doddi lagðist í jörðina, vældi og volaði. Þegar lúðrasveitin fór að spila stóð hann upp, gleymdi öllum verkjum og þrammaði sæll og kátur með hinu fólkinu. Þegar við vorum hálfnuð niður í bæ varð hann þyrstur. Hann varð svo þyrstur að hann sá ástæðu til að ýlfra í nærri tuttugu mínútur þangað til við fundum sölutjald. Í sölutjaldinu spurði ég hann hvað hann vildi að drekka og hann sagði: "gos". Ég keypti kók. Þegar við vorum komin frá tjaldinu komst ég að því að "gos" þýðir fanta. Hann rellaði svolítið yfir því líka. Við fengum okkur sæti í grasinu, borðuðum popp og tókum myndir. Þar sem við sátum spottaði ég Finn, gamla leikskólakennarann þeirra Dodda og Eydísar. Ég kallaði: "hæ Finnur!", og Finnur leit á mig, sagði: "hæ" og svo tók hann til fótanna. Ég og María litum á hvora aðra. "Ég kannast nú ekki við að hafa gert honum neitt" sagði ég hlæjandi. Enda kom í ljós nokkrum mínútum síðar, þegar Finnur kom labbandi upp að okkur og fór að spjalla, að hann var að passa lítinn skæruliða sem hafði tekið á rás sekúntubroti áður en ég kallaði á Finn. Flest fjölskyldufólk sem ég hitti var með börn sem langaði heim, var kalt eða voru vansæl á einhvern hátt. Enda hrikalegt áreiti að vera niðrí bæ þegar það er svona mikið af fólki þar, hávaði og læti. María var nú töluvert betur undir þetta búin en ég, hafði tekið með sér bakpoka sem var fullur af nauðsynjum eins og vettlingum, húfu, banana, djús og þar frameftir götunum. Það er á hreinu að næst, ef það verður eitthvað næst, fer ég niður í bæ með ferðatösku sem ég get dregið á eftir mér. Í henni verður kuldagalli, heitt kakó, teppi, sjúkrakassi, fimm míní flöskur af sterku áfengi og Fanta. Við vorum orðin ótrúlega lítið köld og hrakin, enda tókst okkur að vera í skjóli mest megnis þarna í bænum. Upp úr klukkan þrjú vorum við samt öll orðin þreytt og Doddi var bókstaflega að nippa á nippinu. Meðfram tjörninni, á leiðinni heim, endurtók hann í sífellu: "Mamma, af hverju léstu mig fara í þessa ferð?". Ég hafði engin svör.. nema "ég gerði það ekki af illgirni". Doddi var að drepast út þreytu og var pirraður mjög þegar við nálguðumst vesturbæinn og var duglegur við að láta okkur vita af því. María stakk upp á að hún myndi keyra okkur heim, þessa 400 metra, til að ganga nú ekki frá greyinu. "Æi! Ég er bílveikur" heyrðist í honum og við María gjörsamlega dóum úr hlátri. Það er ekki eitt, það er allt. Skrítið samt. Þegar hann var kominn heim amaði ekkert að honum. Hann hljóp og hoppaði um allt sæll og kátur. Ekki síst þegar pabbi hans kom til að fara með krakkana í seinni rúntinn í bæinn. Verð samt að segja að ég skemmti mér konunglega niðrí bæ. Frábært að fara með Maríu og Eydísi og mér fannst gaman að hitta fólkið sem ég hitti. Ég er alvarlega að hugsa um að taka vídeóspólu næsta 17. júní, planta Dodda og Jóhönnu fyrir framan sjónvarpið og fara ein í skrúðgönguna. Nema ég taki með mér fyrrnefnda ferðatösku. Það er líklega málið... | anna | 16:31 |
comments
Þú ert vonlaus meyja - ég meina banani og djús er náttla eitthvað sem maður leggur ekki af stað í 2 klst gönguferð án! En ég klikkaði alveg á mini-flöskunum, það mun ekki gerast aftur En takk fyrir frábæran dag bara Kæra Anna. Ég verð seint talinn til gáfaðri manna. Samt er eiginlega ófyrirgefanlegt að hafa lesið þessa síðu til lengri tíma og ekki hafa uppgötvað song of the week almennilega ennþá. Í gleðikasti mínu yfir að lögin koma á 800-900 kb á sec náði ég í nánast hvert einasta lag hjá þér. Og takk fyrir Madder með Groove Armada!!! þetta lag á að fá óskarsverðlaun! Úje Takk sömuleiðis María!!! Þór. Þú ert auðvitað tengdur í rétt hús, þú áttar þig á því? Mín var ánægjan annars og ég treysti því að þú fylgist spenntur með song of the week í framtíðinni..
|
(þetta icon er æði)
