 |
|
|
|
 |
Dagur 7
Föstudagur, 04. júní 2004
(Úr ferða journalinum) Ding-dong! Djöfull... gleymdum að slökkva ljósið niðri og nú er eitthvað fyllerís lið að biðja um að fá lánaðan tappatogara eða eitthvað, hugsaði ég þar sem ég lá uppí rúmi og hlutaði á óminn af bjöllunni deyja út. Ding-dong! DJÖFULL!! Þessi hálfviti vekur krakkana! Ég stökk á fætur og sveipaði mig strandarsjalinu enda færi ég tæplega til dyra nakin. Þegar ég opnaði hurðina sá ég móta fyrir manni í rigningunni. Hann var hold votur í fráhnepptri skyrtu með bindið laust um hálsinn. Hann varð jafn hissa og ég. "Anna?" Spurði hann undrandi. Ég ætlaði að segja "Jude?" en gleymdi hvernig maður talar svo ég sagði "Mrrupfh?" Hann brosti. Ég skalf. Time out. Hvernig er það annars? Hvernig er hægt að skýra þetta? Ég gat ekki annað en velt því fyrir mér á meðan hann rakti raunir sínar sem leiddu til þess að hann stóð fyrir framan mig, á Spáni, í jakkafötum, með fráhneppta skyrtu... sem gerði líf mitt og andardrátt ekki auðveldari. Hann hafði leigt sér bíl sem drapst neðar í götunni. Hann reyndi eitthvað að kíkja undir húddið en gafst fljótlega upp og ákvað að leita að einhverjum sem væri vakandi til að fá að hringja. Sá ljóst og fann mig. Tilviljun? Þegar hann var búinn með útskýringarnar sagði ég: "Mfrreh", sem átti að vera "amazing".. eða eitthvað.. "Are you all right?" spurði hann hikandi. Ég opnaði munninn til að svara en sá þann kostinn vænstan að loka honum aftur áður en fleiri furðuhljóð slyppu út fyrir varirnar á mér. Ég opnaði hurðina upp á gátt og vísaði honum inn úr rigningunni. Hann brosti aftur og strauk höndinni yfir regnvott hárið, hálf vandræðalegur, svo kom hann inn. Hvaða helvítis rakspíra notar maðurinn?? Þessi lykt er allt of góð! Hann stóð á miðju stofugólfinu þegar ég fékk skyndilega málið aftur og samstundis rann upp úr mér allt sem ég hafði ætlað að segja: "Jude?, amazing, come inside". "Come inside?" spurði hann og leit í kringum sig.. eins og til að fullvissa sig um að hann væri nú þegar kominn inn. Augu hans staðnæmdust á mér, ég.. upptekin við að finna eitthvað gáfulegt að segja, og halda sjalinu upp um mig. "Dirt suits you" GOD DAM! Hvaðan kom þetta? Mig langaði að berja höfðinu við vegginn. Hann starði bara á mig. Skyndilega rauf há hrota þögnina . "Fuck.. sorry.. that's just my ex husband, he's sleeping upstairs" sagði ég og beit mig í vörina um leið og ég sleppti síðasta orðinu. "You know.." byrjaði hann en í stað þess að klára setninguna gekk hann upp að mér og tók um mittið á mér með blautu skítugu höndunum sínum. Sem betur fer er þetta vel byggt borðstofuborð og ég hef ágætis styrk í vinstri handlegg því hann og borðið voru það eina sem héldu mér uppi. Ég kannast ekki við að hafa þorað að anda á meðan hann stóð þarna alveg upp við mig og horfði í augun á mér. Var viss um að hann myndi bara fara eins og síðast þegar ég var með annan karlmann hjá mér þegar hann kom. Hvað er þetta með mig og karlmenn? Svona stóðum við heil lengi.. eins og hann væri að hugsa málið. "Can I make a phonecall?" endaði hann á að spyrja mig og ég benti á símann í horninu við sófann. Ég hélt mér uppi með vinstri á meðan ég fylgdist með honum hringja í leigubíl. Þegar hann var búinn, brosti hann og sagði: "We have to do this without a third wheel soon". "ahhh".. rosalega er erfitt að muna hvernig maður talar nálægt þessum manni. Á hvaða tungumáli sem er... Hann brosti til mín og ég held að hann hafi blikkað mig líka.. svo fór hann út í rigninguna aftur. Þegar ég vaknaði daginn eftir afgreiddi ég þetta sem draum. Fór niður og fékk mér jógúrt en djöfull brá mér þegar blaðamaðurinn spurði: "Hver á þetta bindi?" | anna | 2:46 |
comments
Hæ og gott að sjá að þú ert komin heim aftur. Hvað er málið með þig og Jude? Spurning um gott töntuboð fyrir einungis 32-33 ára! Svona dramtískar og rómantískar ástarsögur krefjast útskýringar
|
