 |
|
|
|
 |
About last night
Föstudagur, 25. júní 2004
Í þunglyndi mínu yfir síðunni minni í gærkvöldi munaði frímerki á að ég færi og keypti mér karton af sígarettum, kippu af kók og færi bara á fyllerí, enda á ég mökk af áfengi síðan ég var stödd í fríhöfninni þarna um daginn og þegar ég vorkenni mér svona mikið þá er sígarettan besti vinur minn. Ég skil sígarettur svo vel þegar ég er í self destruct mode. Þær vilja drepa mig, en hægt og bítandi. Ég vil drepa mig, en hægt og bítandi. Gagnkvæmur skilningur og sameiginlegt markmið. Getur maður haft það betra? Ég sat í stofunni, starði í tómið og þurrkaði tárin öðru hvoru í servíettu skreytta sólblómum á milli þess sem ég saug uppí nefið og snökti. Fyrir framan mig voru haugar af klinki sem ég náði úr sparibauk barnanna og hafði raðað upp súlum sem náðu upp í 100 kall, fimm súlur.. einn sígarettupakki. Ég minntist þess hvernig þetta byrjaði í allra fyrsta sinn, þetta með anna.is Það var í brakandi blíðu og mér leiddist á ónefndum stað. Fór að fikta á blogger.com. Setti inn hina típísku byrjunarfæslu: "ok.. testing testing". Við þessa hugsun brutust tárin fram og ég fól andlit mitt í höndunum mínum. Ó MIG AUMA! HVAÐ ÉG SAKNA ÞÍN ANNA! Ég var búin að reyna allt. Bað, naglalakka mig. Tók naglalakkið af og setti á mig aftur. Nei. Þessi verkur í sálinni myndi ekki fara. Hann var kominn til að vera. Krakkarnir höfðu hagað sér eins og ljós allt kvöldið enda augljóst að mamma var ekki í lagi. Aumingja börnin. Oh well... þau fóru þá allavega snemma að sofa þetta kvöldið. Hef ekki þurft að hafa svona lítið fyrir því að koma þeim upp í rúm vikum saman. Sagði bara: "krakkar..." og þá hlupu þau inn í herbergi og lokuðu á eftir sér. Þetta var auðvitað áður en ég var búin að laga maskarann sem var kominn lengst niður á kinnar. Bygons. Klukkan tíu stóð ég fyrir framan full body length spegilinn á ganginum, í jólanáttfötunum, og hugsaði alvarlega um að klæða mig í föt til að fara út og kaupa sígarettur. Ég fór yfir þetta í huganum. Ég myndi fara niður stigann, út í bíl, út á bensínstöð, að kassanum, segja: "salem lights" og afgreiðslumaðurinn myndi rétta mér pakkann. Ég myndi skella klink poka á borðið og horfa á hann telja krónur og fimmkalla þangað til hann væri kominn upp í fimm hundruð kall. Eða eitthvað svoleiðis. Þá myndi ég tæta utan af pakkanum, veiða upp sígarettu, skorða hana á milli varanna, kveikja í og sjúga í mig nikótín, tjöru, blásýru og fleira gott stuff. Myndi líklega detta beint í gólfið af nikótín vímunni.. en það var eitthvað sem ég var tilbúin að leggja á mig. Í eitt sekúntubrot velti ég því fyrir mér hvort ég gæti púllað það off að fara bara út á bensínstöð í jólanáttfötunum. Niii... Þar sem ég stóð þarna fyrir framan spegilinn gat ég ekki annað en tekið eftir því að hann var all svakalega skítugur. Doddi búin að vera duglegur að káma hann og líklega nokkur ár síðan hann var þrifin síðast. EUREKA! Ég keypti ekki sígarettur. Ekki kók. Ég fór í ajax vímu í staðinn og svo.. þegar ég fékk póstinn frá Óla upplifði ég slíka gleði að ætla mætti að ég hefði verið að vinna í lottói. Það er ekki nokkur einasta spurning. Ég er bloggfíkill. | anna | 11:07 |
comments
Baðfíkill? The list goes on En um að gera að feisa bara sína "galla" - það er enginn fullkominn hvort sem er. Og það eru til þokkalega verri fíknir en bloggfíkn Svo vil ég bara minna þig á - ef þú ert búin að gleyma - að það er FÖSTUDAGUR Reyndu ekkert að segja að þú sért að bulla þetta! Love your MT Blog Diet Patch http://www.diet-patch-online.com Nr. 12 | posted by: Diet Patch | 23.01.2005 | 6:30:01 | [+] |
|
ok, ég veit að snörupælingar voru ýkjur en þú varst nú freeeekar illa haldin yfir síðunni 
enda er það ekkert skrýtið
