www.anna.is
ravings of a lunatic
Historical truth may be manipulated in some cases for dramatic purposes.
ravings of a lunatic movie hall of fame ferilskrá
Vanilla Sky Part II
Fimmtudagur, 06. maí 2004

vanillasky_logo_id.jpg

Já Vanilla Sky. Magnað. Svo virðist vera sem fólk trúi almennt vitleysunni í mér og trúi svo ekki sannleikanum. Eins og um Vanilla Sky. Er það svona ótrúlegt að ég hafi átt 50 boli merkta Vanilla Sky? Ekki fyrir þá sem þekkja mig. Ég er búin að vera merkt Vanilla Sky í langan, langan tíma.

Ég hef meira að segja velt því fyrir mér að láta útbúa fyrir mig fleiri Vanilla Sky boli þegar ég klára þessa. Ég veit að þetta var prentað á þá hér heima, og ég veit hjá hvaða fyrirtæki.

Þá er bara eftir að finna flotta boli.

Gaman þætti mér að vita hvort fólk trúi því að ég hafi alvarlega velt þessu fyrir mér, að láta prenta Vanilla Sky merkið á boli.. eða er þetta blogglygi?

Svarið við spurningunni er augljóst, fyrir þá sem hafa glöggt auga, og hægt að finna í þessari bloggfærslu. Þeir sem svara.. vinsamlega rökstyðjið.


| anna | 1:13 |
comments

Örlög feigs föður.

Ég trúi á örlög. Snjór. Logndrífa. Það gæti hafa gerst í gær. Samt er lengra síðan. Mun lengra. Mjög langt reyndar. Ég var nýgifur, tiltölulega, og barnið nýfætt, tiltölulega. Maður var eins og aðrir nýbakaðir foreldrar. Stressaður. Andar það? Borðar það nóg? Borðar það of mikið? Er útidyrahurðin lokuð? Ábyrgur en áhyggjufullur faðir. Það eru núna 20 ár síðan. Desember 1985. Jól.

Ég vaknaði. Vissi ekki hvar ég var í fyrstu. Svo rofaði til. Konan nýgift við hliðina á mér. Barnið sofandi. Mér leið illa. Sveittur. Ringlaður. Ruglaður. Þetta var ótrúlega raunverulegt. Draumurinn. Martröðin. Það var nokkuð ljóst. Ég var feigur. Örlög mín voru ráðin. Ég hafði alltaf trúað á eitthvað stærra. Meira. Eitthvað sem stjórnaði, togaði í spotta. Því voru áhrifin meiri. Mér brá. Ég hugsaði til barnsins. Ég myndi ekki sjá það lengur. Ég hugsaði um nýju konuna. Ég myndi ekki sjá hana aftur. Örlögin höfðu tekið í taumana. Ég leit á klukkuna. Sex. Dagurinn rétt að byrja. Síðasti vinnudagur fyrir jól. Kviknar hugmynd.

Ég myndi taka örlögin í mínar hendur. Yrði heima allan daginn. Fengi mér frí og hugsaði um barnið og konan gæti fari út. Verslað. Ég myndi gera sem minnst. Helst ekkert. Þá gæti ekkert gerst. Öruggt. Ég er ekki frá því að það hafi hlakkað smá í mér. Örlögum storkað. Ég var orðin rólegur. Fékk mér kaffi. Ristað brauð. Ostur. Marmelaði. Lagði Tímann á borðið. Las. Ég hefði betur haldið áskriftinni á Mogganum. Helvíti þunnur Tíminn alltaf. Denni Dæmalausi þó alltaf góður en Tíminn myndi ekki duga mér allan daginn. Varla.

Ég kvaddi konuna með kossi. Sagðist vera hálfslappur. Veikur. Fannst ekki rétt að vera að angra hana með þessum áhyggjum. Stakk frekar upp á því að hún nýtti tækifærið og fengi sér frískt loft. Hún hafði undirbúið allt. Mjólk í pela. Leiðbeiningar. Barnamauk. Ég myndi kannski laumast sjálfur í eina krukku. Fínt á bragðið. Auðmelt. Barnið sofnað aftur. Ég settist í stólinn í stofunni og horfði á snjóinn falla slyttislega til jarðar. Strætóskýlið beint fyrir framan. Útvarp Reykjavík. Nú verða sagðar veðurfregnir frá Veðurstofu Íslands. Strætisvagn stöðvaði fyrir utan. Ískur í bremsum. Kólnandi veður framundan. Hálka.

Ég hlýt að hafa dottað í hægindastólnum því ég hrökk upp með andfælum. Hljóð í fjarska. Barnið! Ég gekk inn í herbergið. Andardrátturinn eðlilegur. Hljóðið nálgaðist. Ég, fram aftur. Settist. Flugvél? Ég var enn smá ringlaður eftir svefninn en ég var ekki frá því að hljóðið færi vaxandi. Ærandi. Ég fylltist skelfingu. Hljóðið fór stöðugt vaxandi og nálgaðist. Það rann upp fyrir mér ljós. Flugvélin stefndi á húsið. Maður storkar ekki örlögunum. Ég hugsaði um barnið. Ég varð reiður yfir óréttlætinu. Afhverju það líka? Mér datt ráð í hug. Ef örlögin höguðu því þannig að dagar mínir væru taldir þá myndi ég ráða því hvar það yrði. Og bara ég einn. Ég hljóp af stað og stefndi út. Reif upp útidyrahurðina og út á tröppur. Rann. Í fallinu hugsaði ég með mér að ég hefði betur klárað að setja upp handriðið á tröppurnar eins og ég hafði lofað konunni fyrir jólin. Áætlunarflugvélin flaug sýna leið með túrista til landsins. Ég var í hálfan mánuð á spítala. Ég trúi ekki á örlög.

Nr. 1 | posted by: igor | 6.05.2004 | 2:16:54 | [+] |

Skemmtilegt blogg hjá þér - er nýbyrjuð að lesa (og já, kokgleypti ruslageymsluævintýrið :$)

Ein örstutt spurning: er Doddi á leikskóla í vesturbænum?

Nr. 2 | posted by: Bara ég | 6.05.2004 | 13:04:44 | [+] |

Ég trúi þér. En hver er lausnin?

Nr. 3 | posted by: igor | 7.05.2004 | 0:22:40 | [+] |

Lausnin?

Nr. 4 | posted by: anna | 7.05.2004 | 0:48:19 | [+] |

"Svarið við spurningunni er augljóst, fyrir þá sem hafa glöggt auga, og hægt að finna í þessari bloggfærslu. Þeir sem svara.. vinsamlega rökstyðjið." segir anna.

Ég svaraði en gat ekki rökstutt og greinilega ekki með glöggt auga. Hvar er lausnin í bloggfærslunni?

Nr. 5 | posted by: igor | 7.05.2004 | 8:43:56 | [+] |

Djöfull. Ég var ekki einu sinni nálægt því.

Nr. 6 | posted by: igor | 7.05.2004 | 8:52:40 | [+] |

Anna: ég spyr af því að stelpan mín á "kærasta" á leikskóla í vesturbæ sem heitir Doddi - ég er orðin virkilega forvitin hvort þú ert mamma þess Dodda. Og þá fer ég að trúa á tilviljanir wave

Nr. 7 | posted by: Bara ég | 7.05.2004 | 11:00:46 | [+] |

Ef stelpan þín heitir Xxxx.. þá grunar mig að gifting sé í vændum, rétt upp úr 10. bekk! wave

Nr. 8 | posted by: anna | 7.05.2004 | 11:05:45 | [+] |

ÓMÆGOD hvað þetta er lítill heimur laughing

Hún var í allt gærkvöld að hlæja að "brandaranum" hans Dodda: þú "ætlaru ekki að segja bæ við fóstruna?" - hann "mig langar svo í pulsu!". Ok þetta er soldið mikill svona you-had-to-be-there brandari, en henni fannst þetta alveg beyond fyndið. Súrealismi er mjög fyndinn þegar maður er 5 ára.

Ég held annars að hún hafi aðallega orðið skotin í honum því hann er stilltastur (opinber titill á leikskólanum held ég). Annað en gaurar eins og sá sem er óþekkastur - mín dama er greinilega ekki komin með bad-boy syndrómið (thank god)

Annars verðum við endilega að leyfa þeim að leika saman við tækifæri - ég er amk meira en til ef þú ert smile

Nr. 9 | posted by: Bara ég | 7.05.2004 | 12:50:46 | [+] |

Bara vinsamleg ábending frá mér.

Kannski ekki rétt að setja nöfn á fólki/börnum inn á svona vef (sem allir geta lesið) ef fólkið/börnin gera það ekki sjálf og/eða vita af því sbr. þennan óþekkasta.

Nr. 10 | posted by: igor | 7.05.2004 | 13:08:31 | [+] |

Díses - sorrý sorrý sorrý - var ekki alveg að hugsa. Maður gleymir stundum hvað þetta net er opið, finst að enginn spái í svona "einka"samræður.

Mun ekki gerast aftur - algert hugsunarleysi embarassed

Nr. 11 | posted by: Bara ég | 7.05.2004 | 13:14:42 | [+] |

Hann kann að koma fyrir sig orði.. hahaha

Já ég er sko alveg til. happy Sendu mér póst á spam@anna.is til að skiptast á nánari upplýsingum um heimilisföng, síma og þessháttar. (tók út nafnið á óþekkasta stráknum wink )

Doddi er voða stiltur og hefur í raun alltaf verið það. Sækist ekki í mikil læti eða djöfulgang. En hann er mikill súrrealisti eins og sést best á sumum teikningunum hans. Hann hefur ímyndunnarafl í lagi, eins og fleiri. angel

Nr. 12 | posted by: anna | 7.05.2004 | 13:18:52 | [+] |

Já.. ekki það, ég lít ekki á póst frá þér sem spam. Ég bara gef ekki upp netfangiið mitt á síðunni.. þ.e. ekki þetta augljósa sem ég nota alltaf. anna atmerki anna punktur is. Fæ nógu mikinn ruslpóst fyrir frá róbottum sem safna netföngum fyrir.

Þér er að sjálfsögðu fyrirgefið og engin skaði skeður. Mér finnst það ekkert neikvætt að vera óþekkastur. Eru það ekki yfirleitt þeir sem verða svo forstjórar eða forsætisráðherrar? Doddi ætlar að verða teiknari.

Nr. 13 | posted by: anna | 7.05.2004 | 13:25:31 | [+] |

Nákvæmlega - stundum hef ég áhyggjur af því hvað hún er "of stillt" - á ekki td forvitni að vera gáfumerki? Maður getur reyndar haft áhyggjur af *öllu* sem við kemur börnunum manns wink

Þessi færsla sem þú vísaðir í er alger snilld - ég sé mikið eftir að skrifa ekki svona niður varðandi stelpuna. Ég spurði hana reyndar um daginn hvað hún ætlaði að verða þegar hún yrði stór og hún sagði "sama og þú!". Ég varð náttla ofsa montin alveg og spurði "ætlaru að vinna á skrifstofu?". Þá kom alveg STÓRT hik á hana - ok eiginlega bara skelfingarsvipur. Ég sagði að þetta væri alveg ok, að fullt af fólki vinni á skrifstofu og það geti verið alveg fínt (hvítu lygarnar sem maður mokar oní börnin sín!). Hún hefur auðvitað ekki hugmynd um hvað ég geri (frekar en flestir aðrir, þrátt fyrir að hafa hlustað á korters starfslýsingu frá mér).

Anyway - ég er komin frekar langt off topic

Nr. 14 | posted by: Bara ég | 7.05.2004 | 13:56:16 | [+] |

Já börnin mín koma með mér í vinnuna, eru hjá mér í heilan dag og eru engu nær um hvað ég geri for a living í lok dagsins. Gjörsamlega engu. Enda tala ég kínversku í vinnunni, þ.e. það skilur mig engin.

En það er ágætt. Maður verður að vera soldið mistískur í augum barnanna sinna finnst mér. Nógu fljótt átta þau sig á því að maður er bara manneskja eins og þau. Sem er glatað. Af hverju öðlast maður ekki súperpower við að verða foreldri og þá á ég ekki við að kyssa á bágtið til að laga.

Ég er að meina meira eins og að sjá í gegnum stál, lesa hugsanir, sjá lottótölurnar fram í tímann. Eitthvað sem virkilega kemur að gagni! cool

Nr. 15 | posted by: anna | 7.05.2004 | 14:01:03 | [+] |

embarassed well ég held ég hafi verið orðin tvítug þegar ég virkilega fattaði að mamma og pabbi ættu sitt eigið líf sem snerist ekki bara um að vera foreldrar okkar systkinanna colgate ekki það ég vissi auðvitað að þau færu út og gerðu alls kyns hluti, en ég var bara ekki að skynja þau sem sjálfstæðar persónur með eigin áhugamál osfrv.

Enda fannst mér alveg fáránlegt að skoða gamlar myndir af þeim þegar ég var krakki, þe partýmyndir og svoleiðis, frá tímanum eftir að við fæddumst. Ég skildi ekki hvað þetta gamla lið var eitthvað að halda partý og drekka og *skemmta sér* og svoleiðis. Það má kannski geta þess að þau voru ca 24 ára á myndunum. silent

Nr. 16 | posted by: Bara ég | 7.05.2004 | 14:08:38 | [+] |


recent ravings
recent comments
monthly archive

links
blogs
links - web