Á þessu geta bara verið þrjár skýringar.

1. Þetta er blogglygi eins og þér einni er lagið og þú átt engan bróður heldur varst að búa hann til rétt áðan.

2. Þú átt bróður og hringdir í númerið hans þegar þú hélst að þú værir að hringja í númerið hjá konunni sem þú ætlaðir að hringja í og bróðir þinn greip tækifærið og bjó til þessa skemmtilegu sögu um að hann væri ekki heima hjá sér heldur einhversstaðar allt annars staðar að slá sér upp með nýrri konu.

3. Þú átt bróður og hann var einmitt að slá sér upp með konunni sem þú ætlaðir að hringja í en þar sem hann vildi ekki að þú vissir það þá þóttist hann vera í öðru númeri hjá allt annarri konu.

1. Þetta er ekki lygi.
2. Þetta er hálfbróðir minn, ég hélt að hann væri í sambúð með annarri konu (við hittumst mjög sjaldan, reynum að takmarka það við 2svar á ári) og vissi ekki að þau voru búin að slíta samvistum.
3. Hann var ekki að slá sér upp með vinkonu minni sem ég ætlaði að hringja í.

Og nú spyr ég: Finnst þér þetta ekki skrítið?

Sorry Anna, en mín skilaboð........ Skrepptu á ættarmót annað slagið

Og í annan stað..... Ég vona að "guð" komi aldrei til með að fyrirgefa þér fyrir að klikka á heimsspekinni sem þú lofaðir að taka með mér í vor

En eftir þetta.. þegar menn biðja mig um númerið mitt.. þá segi ég: "If it was meant to be.. then you'll figure it out".

Sem virkar ekki lengur því ég er í símaskránni.. hehehe

Fer bara að gefa upp símann hjá Leikskólanum Furugrund eins og ég gerði alltaf..

Harpa. Þetta er þögult samkomulag hjá okkur systkynunum. Allt útspekúlerað auðvitað. Sjáðu.. við eigum eftir að hafa nóg um að tala þegar við erum orðin gömul, hætt að vinna og nennum ekki að flétta körfur.

En fyrir þá sem vita ekkert þá á ég það til að ýkja pínu smá.. eins og hér að ofan. En ég vissi ekki í alvörunni að hann væri hættur með hinni konunni og enginn í fjölskyldunni vissi af þessari nýju þó nokkrir vissu að hitta væri búið.

Aldrei þessu vant.. var Anna fyrst með fréttirnar. Sáu þið þetta ekki í Fréttablaðinu? hehehe

Æi.. þið hljótið að sjá muninn á lygi og sannleika hérna. Allt satt nema Fréttablaðið. Ætli ég þurfi að hafa ýkjur og lygar öðruvísi á litinn til að fólk skilji mig?

Niiii...

Anna, þú mátt helst ekki ljúga hraðar en svo að við náum að trúa a.m.k. helmingnum af skrifum þínum.

Hvaða, hvaða. Ég lýg aldrei nema á sunnudögum fyrir hádegi. Og það er alveg satt.

Ég ýki og stílfæri hinsvegar 24-7 á blogginu mínu.

Verið ekki með þetta á stúlkuna. Hún er snillingur í stílfærslum og hún á svo sannarlega bróðir sem heitir Valdi og hefur skipt um kærustur. Allt hárrétt og satt og litlu logið
Það hafa ekki verið ættarmót í þessari fjölskyldu í áratug en að öllu jöfnu hittumst við einu sinni á ári. Árlegt jólaboð sem að vísu féll niður sl. jól þar sem sumir virtust þurfa frí frá öðrum - jah eða eitthvað svoleiðis. En Anna við höfum sennilega náð að hittast oftar það sem af er af þessu ári en sl. 4 ár samtals. Þannig hafa okkar tvær fjölskyldur náð að halda ættarmót og talað um alla hina sem ekki mættu hehehehehehe
Annars tel ég mig þekkja þig nógu vel til þess að trúa 25% sem þú skrifar og deila með 68 í 25% og restina eða um 50% hef ég bara gaman af.

Stærðfræði er nú ekki mín sterka hlið.. en ok. Ég fer samt ekki neðar en 50%. Það er mitt lokaboð.

Sko Igor! Þetta er alveg satt. Og þetta er líklega skrítnasta tilviljun sem ég man eftir í augnablikinu. Fyrir utan eina aðra sem ég fer ekki út í hér. Ég á nefnilega, þótt ótrúlegt megi virðast, soldið sem heitir einkalíf.

Einkalíf shure!!
En ókey 55% - kem til móts við þig af einlægni.

Jú.. soldið

Ég hélt að þessi setning væri nóg til að gera fólki grein fyrir því að þetta var einmitt uppspuni frá rótum.

Minnti mig reyndar á svolítið. Þegar ég var fimmtán ára fór ég út á djammið og var lyklalaus, eins og venjulega. Þegar ég kom heim um nóttina var allt harðlæst svo ég neyddist til að hringja bjöllunni. Engin kom til dyra. Ég fór að kasta steinum í rúðuna hjá pabba og mömmu. Ekkert gerðist. Eftir ca klukkutíma gafst ég upp og húkkaði mér far niður í bæ aftur, fann þar strák sem ég kannaðist við og fékk að gista hjá honum.

Daginn eftir keyrði pabbi hans mig heim um tíu um morguninn. Þegar ég kom inn sátu pabbi og mamma brjáluð inní eldhúsi og hófust þá yfirheyrslurnar. Ég sagði þeim eins og satt var.. ég kom heim, var lyklalaus og engin vaknaði svo ég fékk að gista hjá strák sem ég þekkti. Nei. Þau voru ekki að kaupa þessa "sögu".

Þegar ég var búin að þrátta við þau í hálftíma sagði ég eftirfarandi, og ég held að þetta sé nánast orðrétt: "Nei.. þetta er rétt hjá ykkur. Ég kom aldrei heim í nótt. Ég hitti fimm stráka sem búa í Garðabæ í stóru húsi með nuddpotti. Ég fór með þeim heim og reið þeim öllum í nuddpottinu."

"Já var það ekki!" sagði mamma.

Ég hef aldrei sofið hjá neinum í Garðabænum. Hvað þá fimm strákum í nuddpotti! Þvílíkt rugl. En málið var dautt. Þau nenntu ekki að yfirheyra mig meira. Og ég hætti að reyna að segja þeim sannleikann.

Ég var rosalega hissa í morgun þegar ég sá hvað fólk var hrætt um mig. Mér fannst þetta svo far out mig grunaði ekki að fólk myndi trúa þessu. Not for a second.

Já Vanilla Sky. hehehe Góðir bolir. Á reyndar bara 7 eftir.

Eitt skyldi ég þó ekki. Afhverju varst þú að benda mér á að þú ættir einkalíf? Gaf ég einhversstaðar til kynna að svo væri ekki?

Láttekki sona Igor. Auðvitað á ég einkalíf og auðvitað veist þú það. Það er hinsvegar bara soldið. En það er alveg nóg.