 |
|
|
|
 |
OMG
Miðvikudagur, 05. maí 2004
Ég á ruslið í blokkinni þessa viku og skaust áðan til að setja nýja ruslatunnu undir rennuna, því ég veit upp á mig skömmina s.l. daga og átti alveg eins von á því að hún væri orðin full upp í rjáfur. Ekki það.. ég er ekki svona mikill trassi venjulega, hef bara haft mikið að gera undanfarið. Rennan var sem betur fer ekki orðin full. Þegar ég hinsvegar ætlaði út úr ruslageymslunni skelltist hurðin í lás beint á nefið á mér í blessaðri sumarblíðunni sem er úti þessa dagana. Helvítis íslensk veðrátta. Það ætti að borga með fólki sem vill búa á þessu skeri. Síðasta vetur kveikti einhver fáviti í ruslageymslunni í stigaganginum við hliðina og þá var ákveðið að fá nýjar læsingar á ruslageymsludyrnar báðu megin. Læsingar sem er eingöngu hægt að opna með lykli. Ekkert mál. Ég meina.. það er hægt að opna innanfrá. Er það ekki? Það virðist ekki vera þegar lykillinn situr í skránni hinumegin. A.m.k. gat ég ekki haggað helvítis hurðinni og það var gjörsamlega óþolandi að vita af húslyklunum danglandi hinumegin í skránni. Fyrst reyndi ég opna hurðina í rólegheitunum. Snéri læsingunni og togaði til mín. Svo reyndi ég að rykkja í hurðina. Svo reyndi ég að ýta á hana með öllum mínum þunga og rykkja svo í hana, eins og dugar stundum þegar ég er að opna hurðina niðri í stigagangi, en hurðin hreyfðist ekki. Þá prófaði ég aðeins að sparka í hana, rykkja í hana, henda mér á hana... Ég byrjaði á að bölva mér fyrir að vera ekki með gsm símann öllum stundum en hélt áfram að reyna. Eftir ca 10 mín fór ég að panikka. Hvað á ég að gera? Með tvö börn sofandi uppi.. læst í ruslageymslunni. Ok.. ég áttaði mig strax á því að ég myndi ekki drepast úr hugri.. þ.e. ef ég hefði geð í mér til að lifa á rusli þangað til rennan myndi fyllast og einhver koma að bjarga mér, en ég gæti drepist úr kulda því ruslageymslan hefur ekki kyndingu. Og hvað með börnin mín? Mér leist ekki alveg nóg á þá stöðu. Og Doddi hálf lasinn. Ég reyndi að róa mig áður en ég færi að of anda og ákvað að kanna aðstæður betur. Á einum veggnum, efst uppi, eru tveir gluggar en mér sýndist þeir báðir of lágir fyrir mig. Ákvað samt að prufa.. klifraði upp á ruslatunnuna fyrir neðan og opnaði gluggann. Jú.. ég sá að ég kæmist út um hann.. en ég gæti átt á hættu að slasa mig í fallinu.. en það var samt ekki það sem ég óttaðist. Á þessum gluggum eru stormjárn og ég var ekki með skrúfjárn á mér. Ég fer aldrei aftur ein um miðnætti að skipta um ruslatunnu, það er á hreinu. Ég sá þann kost vænstan að fara í gegnum ruslið til að finna eitthvað sem ég gæti notað til að skrúfa í sundur stormjárnið. Best hefði verið ef ég hefði fundið sexkanta sett og skrúfvél til að taka stormjárnið í burtu í heild sinni.. en ég reiknaði líkurnar í huganum og fann út að það borgaði sig ekki að fara í gegnum allar tunnurnar í leit að svoleiðis dóti. Í fyrstu tunnunni sem ég opnaði gaus upp á móti mér ýldufýla dauðans en efst í tunnunni voru sex kramdar bjórdósir. Ég tók tvær og sleit flipann af þeim. Með ótrúlegri lagni og þrautseygju tókst mér að ná stormjárninu í sundur á seinni glugganum, járnið á þeim fyrri mjakaðist ekki. Þarna stóð ég, skjálfandi á beinunum, uppá ruslatunnu, og orðin loppin á fingrunum með tvo ál flipa af bjórdósum að reyna að brjótast út úr ruslageymslunni. Hvort átti ég að fara head first eða feet? Komst fljótlega að því að það var ekki fræðilegur möguleiki fyrir mig að fara með fæturna út fyrst, fyrir það fyrsta var tunnan of lág og glugginn of hátt uppi. Ég stakk hausnum út um gluggann og fannst nefið ætla að detta af mér úr kulda enda með vesturbæjarmótvindinn beint í fésið. Ég fann efri hluta stormjárnsins skrapa á mér bakið á meðan neðri hlutinn stakkst inn á milli brjóstanna á mér og skóf af mér húðina undir bolnum þegar ég byrjaði að mjaka mér út um gluggann. Og ég sem ætlaði að fara út að djamma á laugardaginn.. classic. Ég var komin hálf út þegar ég sá að þetta var mannhæða drop niður úr glugganum, a.m.k. mín mannhæð. Neðra stormjárnið var gjörsamlega að drepa mig og ég var komin í no win aðstæður. Ef ég myndi láta mig síga aftur inn myndi ég líklega drepast úr sársauka frá helvítis stormjárnunum og ef ég myndi láta mig detta niður myndi ég líklega hálsbrjóta mig. Komst að því að ég vildi frekar deyja en að fá ókeypis stormjárnaskröpun yfir svæði sem mig nú þegar drullu sveið í, svo ég dró andann djúpt að mér og mjakaði mér varlega lengra út um gluggann. Ég var komin með neðra stormjárnið lengst inn í maga en sá mögulegt færi á að koma öðrum fótnum út því þó glugginn sé ekki hár þá er hann ágætlega breiður. Mér tókst að koma fætinum út og ég vil ekki ræða hvar neðra stormjárnið var þegar hingað er komið.. nema ég datt skyndilega niður, rak hausinn á mér í vegginn og krumpaði annan fótinn undir mig í lendingunni. Bolurinn hafði fests í efra stormjárninu og rifnað frá hálsmáli og niðurúr og ég fann að ég hafði fengið skurð á höfuðið, aðallega vegna þess að ég sá ekkert með hægra auganu fyrir blóði. Ég skrönglaðist vönkuð á fætur og hoppaði á því sem héðan í frá verður kallaður "góði fóturinn" yfir að ruslageymsluhurðinni og náði í húslyklana mína, bölvandi og ragnandi, dragnaðist upp stigann og tókst að komast upp á þriðju hæð. Það fyrsta sem mætti mér var ég sjálf í speglinum á ganginum og ó.. mæ.. god. Það fossblæddi úr enninu á mér þó að skurðurinn væri nú ekki stór, kannski 2 cm á enninu rétt upp við hársrótina. Ég er svo sikk að ég fór strax að sjá út möguleika við að fela hann fyrir djammið... sjís. Náði mér í handklæði og á meðan ég hélt því við skurðinn skoðaði ég mig í speglinum. Bakið á mér er í fokki. Það er ekkert annað orð til yfir það. Eins og ég hafi verið húðstrýkt með gaddasvipu. Var þetta nú ekki típískt. Ég að skilja og ekki seinna vænna að MUTILATE MYSELF til að taka mig út af markaðnum ENDANLEGA. Christ. Djöfuls andskoti. Ég veit ekki hvort ég á að fara upp á spítala því þetta virðast ekki djúpir skurðir þó þetta líti ekki vel út og ég held ég hafi ekki fengið heilahristing því ég get talið á mér puttana.. virkar það? Að prufa sig þannig sjálfur? Ég er gjörsamlega að drepast úr verkjum það er ekki fyndið. Fóturinn á mér er orðin tvöfaldur og í ofanálag er ég ennþá að drepast úr kulda. Þvílík andskotans martröð! Það á eftir að líða einhver tími þangað til ég get hlegið að þessu. Það er nokkuð ljóst. Ég held ég verði að fara uppá slysó.
[Viðbót: Ég er búin að fá símtöl frá fólki sem er annt um mig og stendur ekki á sama. Ég áttaði mig ekki á því að sumum fyndist þetta svona trúverðugt. Þessi færsla er djók, skáldskapur, nix, nada.. það er nákvæmlega ekkert að mér nema smá imagination. Þegar ég byrjaði að skrifa stóð ekki til að hálf drepa mig í færslunni, byrjaði á að láta mig fara niður í ruslageymslu og áður en ég vissi af.. var ég slösuð á leiðinni upp á spítala. Þetta skrifaði sig sjálft og alveg óvart. Ég fattaði ekki einu sinni að fólk gæti orðið hrætt um mig. Í alvöru talað! Ég er.... í rusli. (oh come on! Ég gat ekki látið þetta vera)] | anna | 0:59 |
comments
Ææææ Anna mín! Var allt í lagi með blessuð börnin.. kemstu ekki örugglega út að dansa um helgina???? Gangi þér allt sem best! Þetta er ansi fín lýsing, maður sér þetta alveg fyrir sér. Teygt úr þessu líka á réttu augnablikunum. Útgangspunkturinn hversdaglegur atburður, sem sumir kannast kannski við að hafa hafnað í. Nr. 2 | posted by: Refurinn Loki | 5.05.2004 | 6:36:44 | [+] |Æ, grey stelpan, ekkert sma heppin Til að við höfum þetta nú allt á hreinu.. þá er þetta skáldskapur. Það eina sem er satt í þessri frásögn er að það var kveikt í ruslageymslunni í hinum stigaganginum og þá var skipt um læsingar á hurðunum. Ég á ekki einu sinni ruslið þessa vikuna... Nr. 4 | posted by: anna | 5.05.2004 | 8:17:23 | [+] |Hey og eg sem trudi ther alveg Þú fyrirgefur Anna, en það er til trúgjarnt fólk sem var að tárum komið yfir þessari sögu. Ég meina, ég sá fyrir mér Vanilla Sky bolinn þinn...ónýtan En svo fattaði ég og tók gleði mína aftur: "Í stuttermabol" var feitletrað í frásögninni. Það var séns að það væri þá lygi, og að þú hefðir verið í rúllukragabol eða jafnvel skyrtu! Þú varst jú eitthvað að tala um að aðgreina lygarnar sérstaklega frá öðru sannara í textanum... Ætlarðu alveg að ganga frá mér manneskja? Síðerma? Næst segirðu mér að það séu áfastar grifflur á ermunum... Ég VEIT nefnilega að svona bolir eru alltaf stutterma. Ódýrara fyrir sponsorana ja hérna... ég sá þetta alveg fyrir mér með smáatriðum og öllu. ég er svo hrikalega auðtrúa, ég get aldrei ímyndað mér að fólk sé að skálda. en það er nú kannski bara minn einkafeill. þetta segir okkur þó að þú ert skrambi góð skáldkona Það er nú yfirleitt augljóst þegar ég bulla svona á blogginu mínu. Þá hitti ég frægt fólk og er beðin um að mæta á frumsýningar stórmynda og þess háttar, sem sagt.. basically hvernig líf mitt hefði orðið ef ég hefði ekki eignast börn... Þetta er fyrsta færslan sem ég skrifa sem er.. jah.. ótrúleg.. en gæti hafa gerst. Sérstaklega with my luck. Þumalputtareglan er.. ef það eru stórstjörnur í blogginu.. þá er það allt uppspuni. Já.. ég tel stjórnmála menn til stórstjarna, nema Valgerði. Yfirleitt er hægt að ganga út frá því að kjarninn sé sannur, þó ég skreyti, ýki og stílfæri soldið með. Sjís! Ég vona að þú finnir bílinn þinn!!! Ertu ekki komin í vinnuna? Why are you still up? zzzzzzz Nr. 12 | posted by: Atviksorða-Anna | 5.05.2004 | 9:49:19 | [+] |afi sá fyrir sér að þú hafir litið út eins og nýkomin úr Írösku fangelsi. Já það er svo mikið ónæði hér í vinnunni, ég náði ekki alveg að klára þetta. Náði bara að byrja í raun og veru. Ég les blogg alltaf með það í huga að það sé *næstum* allt satt.. eða ekki. Fer eftir því hver er að skrifa. Þeir sem þekkja mig "kunna" að lesa mig. Vita hvenær ég fer overboard og hvenær ég er innan staðreyndarmarka. Væri ekki fyndið ef staðreyndin væri sú að ég væri skjaldbaka með lot of time on my hands og neitaði að vinna fyrir mér í sirkus? Annars er sannleikurinn oft miklu ótrúlegri en skáldskapur. Ég nýti mér það hiklaust á síðunni. Veit samt að það eru margir sem lesa það sem ég skrifa og telja það heilagan sannleika. Þeir hafa ca 60% rétt fyrir sér. Nr. 16 | posted by: anna | 5.05.2004 | 11:03:44 | [+] |Hvað ætli það séu margir sem voru í alvörunni fúlir yfir að þetta skyldi ekki vera satt en vilja ekki viðurkenna það? Sjálfum létti mér auðvitað stórum þegar ég sá að trúgirni mín hafði verið misnotuð. Nr. 17 | posted by: Dr. Schnitzel | 5.05.2004 | 11:18:20 | [+] |Ég skrifaði þetta í raun ekki til að svekkja fólk eða blekkja það. Enda gef ég í skyn á mjög blunt hátt í restina að mér hafi bara leiðs við tölvuna og ákveðið að flippa smá. Mér þykir hinsvegar vænt um að þér hafi létt.. alltaf gott að vita að fólk vill manni ekki svona illt þarna úti. Fara í "grillun" ? Þú talar tungum ég er fegin að þú skulir ekki vera með gat á hausnum. það er ábyggilega sárt. en nú þarf ég greinilega að fara að læra að ,,lesa"... who are you people?? ég verð að viðurkenna að ég stend alveg á gati, finnst ég hafa skilið viðskiptafræðtengt nám, nú hjúkkunám, eitthvað nám, en samt líka vinnu.... hvað gerir þú anna? Nr. 23 | posted by: maja | 5.05.2004 | 13:07:53 | [+] |ókey, þú ert semsagt ekki í námi... af hverju fannst mér það alltaf? ég fattaði þetta með eddu um leið og ég gerði "post".. skjúsmí. Búinn að vera smáupptekinn í dag og ekki mátt vera að því að kíkja hérna inn. Loks þegar ég má vera að því þá eru komnir 65 komment á ruslasöguna þína. Ég get svosem viðurkennt að ég trúði þér nú ekki alveg, það er þetta með disclamerinn, vegna þess að. Ef þú þyrftir á slysó, værirðu varla að eyða tíma í að blogga. Ef þú þyrftir á slysó, um miðja nótt, værirðu væntanlega í vandræðum með hvað þú ættir að gera við börnin, sem voru væntanlega ennþá sofandi, en þú nefndir ekki. Auk þess ,,Það er svona sem gerist þegar mér leiðist við tölvuna" var dálítið hint. Mér fannst hins vegar engin ástæða til að viðurkenna baráttulaust ég hafi ekki trúað þessu. Þetta er skrambi vel skrifaður pistill og ég lifði mig verulega inn í lesturinn. Keep up the good work. Meðan ég man, þetta gekk vonandi vel hjá þér í dag. Ö... 65 var augljóslega innsláttarvilla Ég vissi að þú myndir ekki falla fyrir þessu Beggi. Það var ekki séns. Takk fyrir góðar óskir og hrós. Ég sé að mér fer betur að dramatizera allt.. frá A-Ö hahahaha Spurning um að flytja bloggið bara alveg yfir til OZ og vinna þaðan Nei. Það koma alltaf til með að vera einhver sannleikskorn í því sem ég skrifa. Þó þau verði ekki mörg né stór. Þetta með börnin sofandi. Ég var að spá í að vefa það inní, að ég nennti ekki uppá slysó því þá þyrfti ég að vekja krakkana, væla svo yfir því af hverju ég hafi nú endilega þurft að vera að skilja því þá kæmist ég upp á slysó o.s.frv. En mér fannst þetta orðið of langt og ég vildi ekki gera þetta of vel. Án gríns, ég velti þessu fyrir mér en fannst tími til komin að drop it. After all.. þetta var djók. Auk þess fannst mér nógu helvíti ólíklegt að ég myndi sjá mér fært að sitja og blogga með blæðandi skurð á enninu, fótin í fokki, bakið, bringuna. Come on. Það er nó way. Og allavega ekki svona detail lýsingu. Hélt að allir myndu sjá það. Þó ég viðurkenni að ég reyndi líka að hafa curse og svolítið panikk í textanum þegar nær dró endanum. Í stíl við meiðslin auðvitað! LOL Annars skiptir engu máli hvað ég skrifa á bloggið mitt í framtíðinni. Það á engin eftir að trúa mér og að vissu leyti er það mjög jákvætt. Ég er að spá í að fara næst á hot date í svona fiction færslu. Með Jude Law look-alike. MÚHOHOHOHOHO Nr. 30 | posted by: anna | 6.05.2004 | 1:27:07 | [+] |
|
Áttu nokkuð fiðrildaplástur til að líma saman skurðinn á enninu. Svoleiðis nokkuð gæti verið til í næsta sjúkrakassa... kannski í Vesturbæjarlaug... hún opnar í býtið í fyrramálið!!!!!!!!! 
Nu trui eg ther aldrei aftur 
Hugsaði bara: vonandi er þetta ekki hennar síðasti, hún er búin að vera svo dugleg að henda undanfarið. 
. ef þig langar að lesa glæpasögu sem er alveg alveg 100% sönn, þá er hún í 2 hlutum hjá mér á hryssa.blogspot.com (smá einkaplögg... he he he) 
Allheiftarleg viðbrögð,
