 |
|
|
|
 |
Fate?
Laugardagur, 01. maí 2004
Ég trúi ekki á örlög. Lífið er allt frá upphafi ein röð tilviljana. Það var tilviljun að ég var stödd á ákveðnum stað á ákveðnum tíma og það var tilviljun að ég var ein og það var tilviljun að ég var með tannbursta í töskunni. Ég er löngu hætt að vera með tannbursta í töskunni, enda er ég farin að vakna nógu snemma til að geta tannburstað mig áður en ég mæti í vinnuna. En það er samt magnað hvaða misconception einn tannbursti getur leitt af sér. Enda þori ég ekki fyrir mitt litla líf að fara með tannbursta neitt lengur. Er aldrei róleg fyrr en ég er komin heim með hann úr búðinni þegar ég þarf að kaupa mér nýjann. Ég vil ekki hræða neinn.. aftur. En tilviljanir. Eru til örlög? Er til eitthvað sem manni er ætlað að gera? Vera? Prufa? Sjá? Þrá? Er það tilviljun að ég enda hér, á sama stað? Eða eru það örlög? Af hverju líður mér betur hér en annarstaðar? Það var t.d. tilviljun að ég og blaðamaðurinn lentum í sama barnaskóla. Við áttum í raun og veru bæði að vera í öðrum skóla í Kópavogi. Sama skólanum. Við fórum hinsvegar bæði í sama skólann utan okkar skólahverfis. Tvöföld tilviljun. Það er hinsvegar ekki tilviljun að við erum að hætta því sumt velur fólk að gera óháð tilviljunum. Lífið er röð tilviljana og afleiðinga þess sem við ákveðum að gera við hverja tilviljun fyrir sig. Ég verð einstæð móðir og það er langt frá því að vera tilviljun. Það var ákvörðun. Lokaákvörðun. Ég hef samt ekki trú á því að það sé einhver að toga í spotta og líf mitt sé ráðið fyrirfram. Það er of scary. Samt skrítið hvað hreyfði við mér og kippti mér in motion. Fékk mig til að gera eitthvað loksins. Mér líður svo... skringilega. Eins og ég... skilji ekkert. Sit uppi með fullt af tilviljunum sem ég átti aldrei von á að myndu gerast og skil ekki upp né niður í hvað þær þýða. Ég veit hvað ég vil. Ég er bara ekki viss um hvort það standi mér til boða. Það er á svona stundum sem ég vildi óska þess að ég trúði á örlög svo ég gæti hallað mér aftur og hætt að hugsa... Í öllu falli. Þá er ég ánægð með lokaákvörðunina. | anna | 23:13 |
comments
Tilviljun er atburður sem virðist tengjast öðrum atburði við fyrstu sýn en þegar betur er að gáð þá gerir hann það ekki - nema maður endilega vilji. Nr. 1 | posted by: igor | 2.05.2004 | 23:52:51 | [+] |Eða ekki. Fer eftir því hvað þú vilt. Tilviljun. Þetta leit út fyrir að ætla að verða bara venjulegur laugardagur. Fyrsti maí. Við höfðum ákveðið að mála eitt herbergið. Við fyrstu sýn mætti ætla að mikill dugnaður einkenndi fjölskylduna en ef nánar er að gáð þá hefur það tekið nokkrar vikur að hafa sig í verkið. En nóg um það. Fyrst þurfti auðvitað að útrétta eftir málningu, penslum, sandpappír og öðru smálegu sem til þurfti. Hófst svo verkið og gekk bara nokkuð vel þó ég segi sjálfur frá. Leið nú dagurinn og allir undu glaðir við sitt. Símtal. Óp. Frekar svona öskur. Shit. Afmælið. Ég hafði steingleymt fertugsafmælinu sem mér hafði verið boðið í. Nú voru góð ráð dýr. Ég í málningargallanum, órakaður og nokkuð liðið á afmælið. Ég kem æpti ég í símann. Ég úr málningargallanum. Í sturtu. Engin rakvél. Annað shit. Ég hafði gleymt rakvélinni í sundi daginn áður. Góð ráð dýr þangað til ég rak augun í rakvél konunnar. Allt er hey í harðindum. Skellti henni á andlitið. Hafði á tilfinninguni að ekki hefði verið búið að skipta um blað í einhvern tíma. Fann að ekki var allt með felldu. Ég úr sturtunni. Þurrka. Blóðrautt handklæði. Lít í spegil og greinilegt að eitthvað hafði misfarist í rakstrinum. Blóð rann í stríðum straumum. Klæddi mig í snatri í sparigallann með blautan þvottapoka í annarri til þerra mesta blóðið. Rauk i skóna. Greip lyklana af bílnum, setti í gang, útvarpið í botn og spólaði af stað. Take it easy með Eagles kom úr tækinu. Tilvjun? Ef ég endilega vil. Nr. 3 | posted by: igor | 3.05.2004 | 0:35:41 | [+] |Æ þessi feis á ríbándinu eru óteljandi og leiðinleg, eiginlega eitthvað sem maður verður að ganga í gegnum eins og grunnskóla. Reiðafeisið, sorgarfeisið, kaldhæðnafeisið, einmanafeisið, flagarafeisið, djammfeisið, erlífiðröðtilviljanaeðaekkifeisið o.s.frv. En þetta þekkja náttúrulega allir. Maður verður bara að reyna að komast heill út úr þessu. Ég segi að tilvjun sé: "Tilviljun er atburður sem virðist tengjast öðrum atburði við fyrstu sýn en þegar betur er að gáð þá gerir hann það ekki - nema maður endilega vilji." en þá segir anna og er hugsi mjög: " Segir það ekki meira en þúsund orð ef maður tengir eitthvað sem tilviljun? Eru til vondar tilviljanir? Eru tilviljanir kannski alltaf góðar því þær eru eitthvað sem maður vill? hmm.." og því svara ég svona: "tilviljanir geta auðvitað verið vondar líka. Það eru tilviljanirnar sem maður notar - ef maður vill - til að réttlæta slæmu hlutina sem maður er búinn að koma sér í". Þá spyr anna: "Hvar ertu þá þegar kemur að örlögum? Eru til örlög?" og ég svara: "Ef þú ert að meina örlög sem eitthvað yfirskilvitlegt - eitthvað óáþreifanlegt og óútskýranlegt - og veldur því að ákveðnir hlutir gerast þá eru svoleiðis örlög auðvitað ekki til." eða "Ef þú ert að meina örlög sem aðrar manneskjur valda þér með athöfnum sínum og ekki athöfnum þá eru þannig örlög til. Þ.e.a.s. athafnir og athafnaleysi einnar manneskju getur haft áhrif á aðra manneskju og þannig ráðið örlögum hennar." eða "örlög geta auðvitað þýtt stutt lög" hehehe Nr. 5 | posted by: igor | 3.05.2004 | 23:23:05 | [+] |Þú ert skemmtilegur Igor. Það verður ekki af þér tekið. En já ég er sammála þessu með örlögin. Með að stundum valda aðrir örlögum manns. Nema maður neiti að taka því og geri eitthvað allt annað. En þá situr maður stundum uppi með alls kyns rugl uppí haus og veit ekkert hvað er normal og hvað ekki... Nr. 6 | posted by: anna | 3.05.2004 | 23:35:53 | [+] |Þú líka. Nr. 8 | posted by: igor | 3.05.2004 | 23:49:29 | [+] |
|
