 |
|
|
|
 |
Það er leikur að læra?
Þriðjudagur, 18. maí 2004
Doddi er að byrja í skóla. It just hit me. Rosalega á ég stór börn. Fór í hádeginu og keypti mér bikiní. Þaðan fór ég með krakkana til læknis og kom í ljós að Doddi er ennþá með streptokokkasýkingu. Kannski er þetta bara normið hjá honum. Mér fallast hendur. Fékk þriðja pensillín kúrinn í apótekinu. Þaðan lá leið okkar í nýja skólann hans Dodda. Prufudagur fyrir sex ára. Þetta er alltaf jafn sætt. Tugir eftirvæntingarfullra barna loksins að fara í skólann. Þau voru kölluð upp eftir nafni og Doddi var kallaður upp síðastur. Því hann heitir ekki Doddi, ekki í alvörunni. Þegar öll börnin voru horfin inn í kennslustofur með kennurunum var foreldrum safnað saman í sal skólans og þar var farið yfir praktíska hluti ásamt ýmsum fróðleik um bygginguna. Ég fer að sækja hann eftir hálftíma. Það verður fróðlegt að heyra hvað honum finnst því það síðasta sem hann spurði mig áður en hann fór inn með krökkunum, með skelfingar svip, var: "Þurfum við að læra núna?" Hann hefur fylgst mikið með Jóhönnu og hennar heimalærdómi og honum finnst þetta auðvitað alveg rosalega erfitt. Ég er búin að reyna að útskýra fyrir honum að þetta er ekkert erfitt, hann verði að læra allt annað en hún.. en Jóhanna er í sama skóla.. og hann bara skilur ekki að hann komi til með að læra eitthvað annað en hún. Hann hefur til dæmis haldið því lengi fram að hann gæti ekki lært að lesa. Ég er búin að vera að reyna að peppa hann upp, gera skólann jákvæðan í hans augum en mér hefur gengið það heldur brösulega. Þangað til um daginn. Þá sátum við úti í bíl að bíða eftir að Jóhanna væri búin á myndlistarnámskeiðinu sem hún er á. Ég var að spjalla við Dodda og spurði hvort hann væri nú ekki pínu spenntur að byrja í skólanum. "Nei, mamma, ég kann ekki að læra", sagði hann draugfúll. "Hvað kanntu ekki að læra" spurði ég. "Ég kann ekki að læra að lesa", var svarið. Þá datt mér svolítið í hug. Hann kann nefnilega að skrifa "Doddi" svo ég náði mér í blað úr hanskahólfinu og penna, skrifaði "Doddi" og rétti honum blaðið. Svo spurði ég: "Hvað stendur þarna á blaðinu?" Hann svaraði: "Doddi" "Veistu hvað þú varst að gera", spurði ég, "þú varst að lesa". Svo útskýrði ég fyrir honum að smátt og smátt lærir hann fleiri og fleiri stafi, hann kann reyndar ansi marga, á bara eftir að ná tengingunni. Hann er alveg hættur að tala um að hann geti ekki lært að lesa. Núna talar hann bara um að hann kunni ekki að reikna, á milli þess sem hann spyr mig t.d.: "mamma, hvað er sex plús sex?" Ég svara: "hmmm.. veist þú það?" "Játs! Það er tólf!" Ég skil ekki hvað hann er að böggast út í stærðfræði. Hann elskar tölur og er alltaf að reikna á einn eða annan hátt. Hann veit bara oftast ekki af því sjálfur. | anna | 16:03 |
comments
Tölur eru kúl Snáðinn minn átti erfitt með að viðurkenna eftirá að hann hefði farið að væla þarna uppfrá þegar hann sá fram á að hafa ekki mömmu með inn í kennslustofuna. Mamman var fegin að sjá að hann er ekki minnstur í hópnum þrátt fyrir ungan aldur. (Ég var hins vegar að uppgötva grátt bringuhár í þessum rituðum orðum og held að ég sé að breytast í albínóa).
|
