Mánudagur, 12. apríl 2004
Ég og blaðamaðurinn erum búin að skiptast á því að leggja okkur í dag til að komast í var frá krökkunum. Vorum hvorugt þreytt í kvöld svo við skruppum út á Laugarásvídeó, bestu leiguna í bænum, og ég gerði loksins alvöru úr því að leigja mér fyrstu þættina með Will og Grace.
Núna er Tóti að horfa á sinn skammt, CSI, en ég er að hlusta á Cheryl Lynn syngja Got To Be Real eins og Will þegar hann var að raka sig... og er búin að fatta að ég er hommi. Ekki lesbía, hommi.
Ég elska að dansa um á baðherberginu við diskó, ég elska söngleiki, ég er drama queen OG ég elska menn. Það eina sem vantar uppá er þekking mín á fatahönnuðum...
HVÍLÍK ÖRLÖG!
Að vera hommi fastur í kvenmannslíkama! Þetta lag er hriiiiiikalega sexí. Oh.. ég þarf virkilega að dansa við einhvern.
Já ég reyndar elska líka Karen, en það er ekki að marka. Hver elskar ekki latan, pilluétandi alkóhólista með brókasótt og no morals? Hún er dásamleg. Jack finnst mér bara annoying.
Það er ekki nokkur spurning.. lífið er gott.
Dísus... hvað var eiginlega í þessu kryddi sem ég notaði á lambið?