Er þetta þá tilgangur lífsins?

NEI NEI ég veit!!

Tilgang lífsins verður ekki leitað því hann mun eigi finnast, þú hef gjöf frá fyrsta degi, annað þig, og þjálfaðu!

Hverjir fatta þetta??!!??

Hvað er verið að tala um??!!??

Ekki vera feimin! Og stelpurnar líka með!

Júlia.

Feimnin er okkur ekki fjötur um fót en skilningsskortur aftur á móti. Ef þú værir svo væn að skýra mál þitt betur þá væri ég til í að reyna að fatta.

Ég reyni samt.

Tilgangur lifsins er einfaldlega að lifa þangað til maður deyr. Þess á milli að reyna að áorka einhverju. Skilja eitthvað eftir sig. En í þessu felst auðvitað ákveðið tilgangsleysi því ef maður lifir bara til þess að skilja eitthvað eftir sig þá getur maður aldrei notið þess sem maður skildi eftir og því algert tilgangsleysi.

Ergo. Enginn tilgangur með lífinu.

Það er sennilega út af þessu sem maðurinn er sífellt að leita að tilgangi með lífinu og á meðan hann leitar og ekki finnur þá er alltaf möguleiki að einhver tilgangur sé til staðar. Er það ekki bara fínt. Bara nóg.

Anna segir.

"Stundum gerast hlutir í lífinu sem er ekki nokkur leið að sjá fyrir."

Það gæti verið tilgangur lífsins eins og Júlía segir. Lífið gæti þá verið eins og spennumynd. Það er engin tilgangur með þeim nema ef vera skyldi afþreying. Lífið er því ein stór spennumynd - afþreying - svo maður drepist ekki úr leiðindum. Svo gerast hlutir sem ekki nokkur leið var að sjá fyrir. Spenna. Sorg. Gleði.

Ég sá viðtal í blaði fyrir nokkrum dögum við Tomma sem gjarnan er kenndur við Tommahamborgara. Hann líkti hamborgurum við spennumynd. Hann sagði eitthvað á þessa leið. Þeir hafa kkert innihald, endast stutt en skiptir öllu máli að þeir væru vel gerðir.

Ergó. Lífið er hamborgari.

igor

no offense en gætiru fundið upp á meira lummó saying en "lífið er hamborgari"?

Þú ert í bullandi þversögn við sjálfan þig þarna vinur, ég legg til að þú mótir þér skoðanir áður en þú svarar út í hött.

Ég held að tilgangur lífsins sé ekki einhver einn, þú býrð hann til og hann er margbreytilegur líkt og draumarnir. Ef þú vilt eiga þér líf eins og í spennumynd þá færðu þér það. Gerist bófi eða lögga og setur sjálfan þig í ýmsar aðstöður. Hvað vilt þú afreka í lífinu? Igor?
Fá þér fullt af hamborgurum?!

Það sem kemur þér áfram eða aftur á bak í lífinu ert þú með góðri hjálp undirmeðvitundarinnar. Hún er eins og öflug vél, vinnur 24/7 og þú getur gert ótrúlegustu hluti ef þér tekst að stjórnar henni. Hún leysir vandamál og segir þér að þú sért magnaður. Hún er sjálfstraustið þitt, lykillinn að líkama þínum, persónuleikinn, allt sem þú ert. Til eru dæmi þar sem hún bókstaflega læknar sjúkdóma. Hún er Guð!

Til eru bækur sem hjálpa þér að ná tökum á þessu fyrirbæri, ég legg til að þú lesir örlítið. Anna veit hvað ein þeirra heitir.

Lífið er nákvæmlega eins og þú vilt að það sé.

Það er engin tilgangur með lífinu. Allar vangaveltur í þá áttina gætu hæglega leitt vel gefinn einstakling út á braut sjálfsmorðshugleiðinga.

Trixið er að reyna að njóta lífsins og vera ekkert að pæla í af hverju við erum hér. Því er ég, ég en ekki þú. Og við, við en ekki bara einhver annar... maðkur eða mús.. mínus eða plús.. andrés eða önd.. mávur eða strönd..

Ekki er mitt líf nákvæmlega eins og ég vil hafa það. Hvar er riddaratignin? Kastalinn minn? Óskarsverðlaunastyttan mín? Bentley-inn minn?

Þetta fór allt á versta veg.

Julia.

Nei, ég gæti ekki fundið upp á meira lummó saying. Það var tilgangurinn. Það er sem áður að við anna erum auðvitað sammála og ef grant er skoðað þá ert þú líka sammála.

Þ.e.a.s. það er enginn tilgangur í því að vangaveltast með tilganginn með lífinu. Því eins og ég sagði:

"Það er sennilega út af þessu sem maðurinn er sífellt að leita að tilgangi með lífinu og á meðan hann leitar og ekki finnur þá er alltaf möguleiki að einhver tilgangur sé til staðar. Er það ekki bara fínt. Bara nóg."

Niðurstöður mínar báðar að það sé enginn tilgangur með lífinu og lífið sé hamborgari þýða það sama.

igor

E.s. ég vona að ég hafi ekki móðgað þig með því að biðja þig um að skýra mál þitt betur. Ætlaði ekki að gera það. Held að ég hafi ekki alveg skilið hvað þú varst að fara því það er prentvilla í textanum sem gerir meiningu þína síður skiljanlega.

Ef lífið er hamborgari getur maður ´þá ekki alltaf bætt við frönskum og pinkstuffinu og lifað hamingjusamur til æviloka?

Give me a brake Júlía. Ég hélt ég ætti aldrei eftir að kvóta pabba á þessu.. en þú skilur þetta þegar þú verður þrítug..

Lífið er eins og klósett. Maður tekur við skít þangað til maður getur ekki meira. Þá sturtar maður niður og byrjar upp á nýtt.

Júlía.

Bara svona til að halda staðreyndum til haga. Þú hvorki móðgaðir mig né varst dónaleg. Ég sagði að ÉG hefði hugsanlega móðgað ÞIG vegna þess að ég bað þig að skýra þitt mál betur.

Ég veit að þú skilur mig ekki. Ástæðurnar eru tvær:

- þú lest ekki það sem ég skrifa
- þú tekur of bókstaflega það sem ég skrifa.

Stundum verður að lesa á milli línanna. Ná meiningunni. Anna systir þín er fjandi góð í því.

Ég er búin að fatta hvað er að þér Júlía. Þetta lagast þegar pakkinn kemur. Þessi nr 7 þarna

Sá pakki er kominn og gagnast vel þakka þér.

Igor: Að lesa milli línanna? Tek hlutunum of bókstaflega?! Nú hætti ég að rífast við þig vegna útúrsnúninga. Ert þú forseti Alþingis? Hljómar eins og hann...

Anna: Ef ég er eitthvað skild þér verð ég ekki mikið þroskaðri þegar ég verð 30 en ég er í dag. Þar sem þú hefur ekki gengið í menntaskóla treysti ég því að þú vitir bara ekkert hvað ég er að tala um!

Edda: Kræst!

Er það óskrifuð regla að fólk yfir þrítugt (og hefur gengið í gegnum hitt og þetta væntanlega) hlammi sér niður og setji upp hjálm?! Eruð þið að njóta lífsins eða ætlið þið að gera það þegar þið farið á eftirlaun, eða þegar börnin verða eldri, eða what have you afsökun...

Ég veit að sumir eru ekki að skemmta sér neitt agalega...

Eigið góða hamborgara- og klósettævi... Og sjá! Þetta eru tvær af frumþörfum mannsins! Kannski þið getið slett inn nokkrum öðrum þörfum, eftir þörfum!

Júlía mín. What's the bug up your ass?

Ef þetta heldur svona áfram.. þá neyðist ég til að blokkera á kommentin frá þér.

Sit back and relax. Ekki taka lífinu svona alvarlega. Life is far too important to take seriously.

Þroski.

Við vorum einmitt að ræða þetta um þroskann í vinnunni um daginn. Flestir voru á því að þeir hefðu náð fullum þroska upp úr þrítugu. Eins og Anna segir. Einhver sagði 31, annar 33. En þroskinn sem slíkur er auðvitað ekki háð aldrinum nema óbeint. Það er lífsreynslan sem hefur áhrif á þroskann. Og eðli málsins samkvæmt þá eykst hún eftir því sem aldurinn færist yfir. Og ætli þá sé ekki komin skýringin á því að flestum finnst að þroskinn komi um þrítugt því flestir eru þá búnir að öðlast næga lífreynslu á flestum sviðum. Sumir aðeins seinni. Sumir aðeins fyrr. En lífreynslan getur verið á ýmsum sviðum. Er þá ekki þroskinn á ýmsum sviðum líka? Tilfinningaþroski. Vinnuþroski. Samskiptaþroski. Væntingaþroski. Ákvarðanatökuþroski. Dómgreindarþroski.

Júlía nefndi menntun. Hefur hún áhrif á þroska? Eflaust. En er hún skilyrði fyrir að ná fullkomnum þroska. Nei, auðvitað ekki. Ég hef verið með háskólamenntað fólk í vinnu en það var ónothæft. Óþroskað til vinnu. Kannski var það með skort á væntingaþroska. Hafði aðrar væntingar um starf sitt og getu. Skorti dómgreind. Vantaði lífsreynslu. Þroska. Ég er líka með minna menntað fólk í vinnu og jafnvel ómenntað. Með lífreynslu. Dómgreind. Þroska. Besta fólkið. Hvað ætli hefði orðið úr því ef það hefði haft tækifæri til að mennta sig? Snillingar?

Ákvarðanir. Sumir eiga erfitt með að taka ákvarðanir. Hugsa og reikna allt til enda og þegar þeir loks taka ákvörðun þá er tækifærið löngu farið. Aðrir taka þær að óathuguðu máli. Láta vaða. Þá kom kannski í ljós að tækifærið var ekki eins gott og það sýndist vera. Of seint. Skaðinn skeður. Í báðum tilvikum er um skort á ákvarðanatökuþroska að ræða. Maður öðlast þroska við að taka ákvarðanir og maður finnur alltaf betur og betur hvað maður getur tekið stærri og stærri ákvarðanir. Þetta heitir líka sjálfstraust.

Erfiðleikar. Lífsreynsla kemur líka í gegnum erfiðleika. Þægindi geta verið hættuleg. Frægur fyrirlesari var hér á landi um daginn og hann vildi meina að þægindi gætu drepið frumkvæði. Sammála. Svo má góðu venjast að gæðalaust þyki.

igor

E.s. Júlía: Ég kannaði það sérstaklega í Íslendingabók hvort ég væri Halldór Blöndal, forseti alþingis en svo er ekki. Við erum skildir í sjöunda lið sem þykir ekki tiltökumál hér á landi. Ætli við öll þrjú séum ekki jafnskild.

Það er stundum kúkur upp í rassinum á mér Anna, hvað annað?

Það kemur fyrir besta fólk

Júlía.

Greind.

Hér áður fyrr var talið að því stærri heili því meiri greind. Svo er ekki. Einstein var með heila sem var um 15% minni en annarra. Rannsóknir sýna að snillingarnir virkja heilann betur. Leyndardómurinn á bak við gríðarlega getu heilans liggur í hæfileika taugafrumnanna til að mynda nýjar tengingar hver við aðra. Þegar við lærum eitthvað nýtt geymist það í heilanum á þann hátt að taugafrumurnar, eða taugungarnir, eins og þeir eru einnig kallaðir, mynda nýjar tengingar við aðra taugunga. Greind hefur verið að aukast almennt og tengja menn það aukna notkun á heilanum vegna stöðugt flóknara umhverfis. Þjálfun eykur því greind. Einna mikilvægast er þetta auðvitað í bernskunni og við rétta örvun þroskast hæfileikar vel. En allir fá mismunandi örvun og því hafa flestir sínar sterku og veikur hliðar. Erfðir skipta líka máli.

Gardner setti fram fjölgreindarkenningu sína árið 1993 sem í megindráttum gengur út á það að hægt sé að skipta greind fólks upp í sjö svið.
- Málgreind (Verbal-Linguistic)
- Rök og stærðfræðigreind (Logical-Mathematical)
- Hreyfigreind (Body-Kinesthetic)
- Rýmisgreind (Visual-Spatial)
- Tónlistargreind (Musical-Rhythmic)
- Samskiptagreind (Interpersonal)
- Sjálfsvitundargreind (Intrapersonal)

Greindarsviðin vinna saman og það er einstaklingsbundið hversu sterkir menn eru á hverju sviði. Gardner virðist síðan hafa bætt við áttunda flokknum, umhverfis- eða náttúrugreind og jafnvel hef ég séð níundaflokkinn sem hefur verið kallaður tilvistargreind. Þetta hefur jafnvel farið í taugarnar á gagnrýnendum Gardners sem hafa talað um að verðbólga sé hlaupin í greindina.

Mér þykir sjálfum skiljanlegra að skipta greind upp í tvo flokka, vitsmunagreind (Cognitive Intelligence-CI) og tilfinningagreind (Emotional intelligence-EI).Það var Daniel Coleman sem hóf hugtakið tilfinningagreind (Emotional Intelligence) í hærri hæðir og kynnti fyrir fjöldanum árið 1995 og það var einmitt hann sem fyrst setti það í samhengi við stjórnun en það var árið 1998. Þessi hugtök passa vel við kenningu Gardners þar sem síðustu tveir flokkar Gardners falla undir EI og hinir undir CI.

Þeir sem hafa mikla tilfinningagreind eru líklegir til að hafa neðangreind persónuleikaeinkenni sem ráðandi þætti skv. Coleman.
- Sjálfsvitund (Self-Awareness)
- Sjálfsstjórn (Self-Regulation)
- Hvatningu (Motivation)
- Samúð (Empathy)
- Félagsfærni (Social Skill)

Þó eru aðrir sem segja að ofangreindir þættir séu ekki skilyrði fyrir mikilli tilfinningagreind og vilja skilgreina hana á vísindalegri hátt svona:

- Að geta lesið og stjórnað eigin tilfinningum og á sama tíma geta með innsæi áttað sig á tilfinningum annarra og skilið hvernig þeim líður.

Tilfinningagreind verður til með:
- erfðum
- lífsreynslu og þroska
- þjálfun

Og þá komum við aftur að umræðum okkar um ALDUR OG ÞROSKA.

Coleman sagði: "Eitt er víst. Tilfinningagreind vex með aldri. Því er best líst með gamaldags orði. Þroska (maturity)".

Svo mörg voru þau orð. Ofangreint styður auðvitað allt sem hér hefur verið sagt á undan um aldur og þroska. Nú er bara að setjast niður að reyna að átta sig á sjálfsvitund sinni, sjálfstjórn, samúðarskilningi, hvatningu og félagsfærni. Sumt kemur með aldrinum, sumt er til staðar vegna erfða eða umhverfis og annað er hægt að þjálfa. Það er hægt að verða betri á öllum þessum sviðum og þá vex tilfinningagreindin. Og maður nær betri árangri.

Það er svo gaman að lesa það sem þú skrifar Igor. Nema ég er orðin helv. forvitin að vita hvað þú gerir!

Takk fyrir skjallið. "Skjall er eins og tyggjó. Njóttu þess. Kyngdu ekki." Þetta er víst haft eftir teiknimyndahöfundinum Hank Ketchum. En ef þér finnst ég góður þá ert þú enn betri. Þér tekst einhvernveginn alltaf að svara eins og mér myndi langa til að einhver svaraði mér en samt þannig að það kemur á óvart.

Þú spyrð um starf. Málið er að ég hef slæma reynslu af því að segja konum hvað ég geri. Því í mér býr púki. Smá madness. En það er víst gott, er sagt. Manfred F.R. Kets de Vries sem er prófessor og hefur rannsakað æðstu stjórnendur allt sitt líf segir "I happen to believe that those who accept the madness in themselves may be the healthiest leaders of all". Rithöfundur nokkur, Rabbi Harold Kushner, komst að þeirri niðurstöðu að; "gott fólk geri slæma hluti" þ.e. "ef það freistaðist ekki til að gera slæma hluti væri það hugsanlega ekki hæft til að gera góða hluti". Málið er að temja púkann í sér. Ég nota þessi orð til að réttlæta það sem ég segi hér á eftir.

Eitt sinn, fyrir nokkrum árum, fórum við nokkrir félagar á djammið og komum við á veitingastað. Fengum okkur drykk. Á næsta borði sátu nokkrar konur og svo fór, að ein þeirra, fór að spjalla við mig. Vinkonurnar fóru fljótlega. Hún varð eftir. Talið snérist fljótt að starfinu og púkinn tók völd. Ég sagðist vera útgerðarmaður frá Ólafsvík. Hún varð fegin. Hún hafði nefnilega slæma reynslu af strákum úr borginni. Gott að hitta loksins heiðarlega menn utan af landi. Leikurinn hélt áfram en samviskan nagaði þangað til henni varð bumbult og hún kastaði upp. Ég viðurkenndi sannleikann. Sagðist vera .......... í Reykjavík. Hún varð ofsareið. Rauk á dyr og við á eftir. Við buðumst til að keyra hana heim, sárabætur, sem hún þáði á endanum en ég efast um að hún sé enn búin að fyrirgefa mér.

Þú skilur núna hvers vegna ég þori ekki að tala við konur um starfið mitt. Að öðru leiti finnst mér gott að tala við konur. Betur en menn. Veit ekki afhverju.

Eitt er víst að igor er ekki sálfræðingur því afspyrni lélegur væri hann. Sálfræðingur tæki öðruvísi þessum rökræðum því þeirra starf er aðallega að spyrja, ekki að rekja staðreyndir upp úr bók.

Gott er að vita að þú hefur lesið Emotional Intelligence eftir hann Coleman sem einmitt kom út 1995.

EI er góð bók, en hún er ekki staðreynd þó hún sé metsölubók. Ég sé lítið af þér sjálfum í þessari íslenskuþýðingu á bókinni sjálfri. Þú ættir kannski að taka niður gleraugun og anda djúpt.

Ef þú hefur áhuga á að víkka sjóndeildarhringinn þá mæli ég með þessum bókum:
The Power Of Your Subconcious Mind
eftir James Allen
Mind Wide Open : Your Brain and the Neuroscience of Everyday Life eftir Steven Johnson
The Blank Slate: The Modern Denial of Human Nature
eftir Steven Pinker
og ein af mínum uppáhalds
The Selfish Gene eftir Richard Dawkins

Kannski mælir þú með einhverjum bókum fyrir mig?

Hvað er giftur maðurinn að heilla ókunna konu á veitingastað?

Þú hefur auðvitað aldrei sagt neitt um hvað þú gerir, fyrir utan að þú ert með eigin atvinnurekstur, svo ég myndi ekki rjúka á dyr. Enda eru engar dyr á Internetinu.

Ég er einmitt mikill púki. Það verður ekki af mér tekið. Ég er stundum alveg skaðræðisleg.. þarf að bíta í tunguna á mér og halda að mér höndum. En það er gaman að vera púki á meðan það skaðar engan.

Einu sinni fór ég út að borða með vinkonum mínum. Þá var Þorsteinn Pálsson formaður sjálfstæðisflokksins, það er svo langt síðan. Nema að þegar við vorum búnar að borða vinkonurnar þá ætluðum við að fara eitthvað á djammið. Komumst nú ekki langt því á næsta borði var handfylli af.. já.. miðaldra mönnum. hehehe

Þeir buðu okkur að setjast hjá sér, allir ligeglad eftir góðan kvöldverð og vín með matnum. Ég er frekar dökk yfirlitum og ég man ekki af hverju.. líklega púkinn í mér.. nema að einhverra hluta vegna sagðist ég vera dóttir Þorsteins. Hvort einn af þeim spurði mig ekki að því eða eitthvað. Ég eyddi restinni af kvöldinu í að segja þeim hvað líf stjórnmálamannsins væri hræðilegt. Alltaf í blöðunum, krakkarnir stríddu mér í skólanum.. sagði þeim frá ýmsum "flokks-leyndarmálum" sem ég bjó til á staðnum.

Þetta var hrikalega gaman. Ég ætlaði nú alltaf að leiðrétta lygina áður en ég færi en gerði það nú ekki, enda allir orðnir rallfullir og starfsfólk staðarins beið eftir að koma okkur út. Veit ekki einu sinni hvort Þorsteinn á dóttur. Aumingja maðurinn...

Að villa á sér heimildir er góð skemmtun. Langt síðan ég hef gert það. Þegar ég kom heim frá US komst ég skyndilega hvergi inn á skemmtistaði sem ég komst inná ári fyrr. Hvað gerir maður í þeirri stöðu? Jú.. maður verður túristi. Komst að því að íslenskar konur eru ekki þær einu sem missa vitið nálægt erlendum aðilum af gagnstæðu kyni.

Fyrst var ég bandarísk... svo.. þegar það varð "þreytt"...þá varð ég frönsk.. talaði ensku með hræðilegum frönskum hreim.. en það var að virka get ég sagt þér. Þetta voru góðir tímar og ég komst allstaðar inn. Líka fyndið að heyra hvað strákarnir sögðu um mann á íslensku haldandi að ég skildi ekkert hvað þeir voru að segja. Vill til að ég er með stór augu og kann að horfa sakleysislega á fólk eins og ég skilji ekki baun af því sem það er að segja.

Takk fyrir að rifja þetta upp fyrir mér. Þetta er efni í heila bloggfærslu seinna!

ps. Júlía.. ætlaðir þú ekki að fá [The Power of your subconcious mind] lánaða á eftir mér? Ég hélt að þú værir ekki búin að lesa hana.
Annað. Igor er í uppáhaldi hjá mér og það er bannað að segja eitt styggðar yrði við hann. Skilið? Fáðu þér eitthvað laxerandi og farðu svo að koma þér í heimsókn til mín.

Á ég að taka þig í manicure?

Hef ég einhverntímann verið eitthvað annað en óþolinmóð? Hvað ertu búin að vera lengi með þessa bók?

Ef ég fæ mér laxerandi þá dett ég í sundur Anna mín, ekki viltu það?!

Við erum að rökræða sem er mjög eðlilegur og mannlegur hlutur. Ekkert til að æsa sig yfir. Jafnvel að skiptast á gagnlegum upplýsingum...!

Ok en vertu bara kurteis. Ef þú fælir hann í burtu mun ég aldrei fyrirgefa þér.

anna.

Ekkert að þakka. Það er mitt hlutverk að róta upp í kollinum á þér. Ekki kemur mér púkinn í þér á óvart. Sagan frábær. Kannast við þessa áráttu. Einstaklega skemmtilegt þegar maður kemst á flug.

Heillunin kom nú bara óvart og varði stutt. Örstutt talsamband er nú varla bannað hjá giftum?

Júlía.

Mér þykir þú skjalla mig all svakalega með því að segja að mín stutta færsla sé íslensku þýðing á bók Colemans. Takk samt.

Mín færsla kemur í kjölfar þinnar færslu sem var svar við minni færslu sem ég kallaði þroska. Þar voru mínar hugmyndir. Þú kvartar yfir að ekki sé nóg af mér sjálfum. Þar hefðir þú átt að sjá meira af mér. Þú svaraðir og komst inn á greindina og þar á meðal tilfinningagreind. Þú gleymdir að kíkja í bækurnar þínar áður en þú skrifaðir. Það sást. Því kíkti ég í mín gögn og kom með svona stutt yfirlit um greindina. Staðreyndir og kenningar. Til að sannreyna það sem ég sagði á undan.

Ég nota ekki gleraugu. Anda djúpt. Spái og spökulera.

Bókalistinn er áhugaverður. Hef þó mínar efasemdir um The power of your subconcious mind eins og ég skrifaði í annarri færslu aðeins fyrr til hennar systur þinnar. Skoðaði yfirlitið á netinu og finnst hún vera svona amerísk sjálfshjálparbók. Titlar hinna hljóma vel. Kanna málið.

Hvað mæli ég með? Ég les mér til um þetta efni í tengslum við stjórnun. Gerðist fyrir nokkrum árum áskrifandi af Harvard Business Review og hef komist þar yfir einstaklega spennandi efni. Þar á meðal þetta efni sem við ræðum hér. Einnig efni um samskipti (communication). Ótrúlega gott efni, alltaf ferskt og hnitmiðað og ekki plagað af þessari amerísku sjálfshjálparbókaráráttu.

Sjálfshjálparbækur eru ágætar til síns brúks, en eitt hefur reynst mér ágætlega í lífinu sem mottó, (þó ég muni auðvitað ekki orðrétt lífsmottóið mitt), og kemur það úr Hávamálum. Það er hadna um að betra c að vera kóngur yfir hirð sem er vitlausari en maður sjálfur og vera því dáður og elskaður en að vera yfir jafningjum eða sér fremri settur. Ég held það sé svolítið langt síðan ég var í skóla...

Ég get bara ekki flett þessu upp svo ég hafi það rétt, því ég sór þess eið fyrir löngu að líta aldrei aftur í neitt sem líktist skólabók í íslensku. Neh, það er nú bara bláköld lygi, en ég rata ekki lengur um bókaskápana mína.

Júlía, tekurðu ekki eftir að hann ígor notar aldrei broskalla? Hvað er það annað en superiority complex? Hann virkar vissulega málefnalegri fyrir vikið, og auk þess fullorðinslegri og þar af leiðandi eins og hann geti haft vit á hlutunum fyrir okkur unglingana.

NB.Ef Júlía er hætt að dissa igor vil ég taka orð mín til baka. Ég er enginn bógur, og get ekki staðið ein í því að kasta snjóboltunum - búandi í gróðurhúsi (What? you may rightly ask yourself).

En þegar maður hefur einu sinni skrifað komment og fengið viðbrögð finnst manni pínulítið eins og maður sé búinn að eignast vin. Og ég er ekkert alltof viljug að deila með mér vinum. - Mental note: uppgötvun-gerð-á-sjálfi-aðfaranótt-annars-í-páskum-stop
-reyna-að-laga-stop-fyrirgefa-igor-að-vera-í-uppáhaldi-stop
-plús-fara-fyrr-að-sofa

Atviksorða-Anna:

Hann hefur bara eitt sem þú hefur ekki. Getnaðarlim. Þú átt ekki séns.

MÚHOHOHO bara djók.. en ég bara VARÐ!

-púkinn.

Ef það er einhver huggun.. þá myndi ég líka skamma Júlíu ef hún er vond við þig.

samkvæmt ofansögðu skyldi ég helst vilja leita mér vina meðal fávita, og miðað við ofansagt er ég segi að mér finnist viðmælandi minn - Anna.is - vera sem vinur mætti álykta að hún væri fáviti, a.m.k. í mínum augum. Þetta er hreint ekki tilfellið og hreint ekki meiningin að gefa í skyn. Netstrokleður, plís...

Hvað ertu að tala um Anna? Ég kem af fjöllum.. enda drunk with disco..

Það þýðir ekki að hnoða snjóbolta úr púðursnjó.

sko minn, ég vissi að þið Barbara trúður væruð frá sömu plánetunni! Igor, til hamingju með þetta breakthrough

Gott. Öll dýrin í skóginum eru orðin vinir

Igor

"Júlía.

Mér þykir þú skjalla mig all svakalega með því að segja að mín stutta færsla sé íslensku þýðing á bók Colemans. Takk samt.
-ég býst ekki við að þú þekkir orðið kaldhæðni?-

Mín færsla kemur í kjölfar þinnar færslu sem var svar við minni færslu sem ég kallaði þroska.

-er ég ekki búin að vera að svara þér allan tímann?-

Þar voru mínar hugmyndir. Þú kvartar yfir að ekki sé nóg af mér sjálfum. Þar hefðir þú átt að sjá meira af mér.
-Sjá hvað af þér? Hvaða persónulegu upplýsingar gefur þú upp? Neyðist ég ekki til að búa mér til ýmind af þér, alveg eins og ég vil hafa þig.-

Þú svaraðir og komst inn á greindina og þar á meðal tilfinningagreind. Þú gleymdir að kíkja í bækurnar þínar áður en þú skrifaðir. Það sást.
-Verð að mótmæla, mjög nákvæmlega yfirfarin gögn. Þú gleymir því að þetta eru ekki rökræður um staðreyndir, því þær eru engar.-

Því kíkti ég í mín gögn og kom með svona stutt yfirlit um greindina. Staðreyndir og kenningar. Til að sannreyna það sem ég sagði á undan.
-sammála um kenningar en það eru engar staðreyndir enn og aftur.-

Ég nota ekki gleraugu. Anda djúpt. Spái og spökulera.
-Hlýtur að vera gott að nota ekki gleraugu. Hollt að spá og spökulera-

Bókalistinn er áhugaverður. Hef þó mínar efasemdir um The power of your subconcious mind eins og ég skrifaði í annarri færslu aðeins fyrr til hennar systur þinnar. Skoðaði yfirlitið á netinu og finnst hún vera svona amerísk sjálfshjálparbók.
-Sjálfshjálparbækur eru mjög gagnlegar ef maður nýtir sér þær. Oftast skrifaðar af fagfólki, eru þær hvetjandi og ýta undir jákvæðan hugsunargang sem oft fer langa leið í baráttunni við ýmisleg vandamál. Ekki vanmeta mátt málsins.-

Titlar hinna hljóma vel. Kanna málið.

Hvað mæli ég með? Ég les mér til um þetta efni í tengslum við stjórnun. Gerðist fyrir nokkrum árum áskrifandi af Harvard Business Review og hef komist þar yfir einstaklega spennandi efni. Þar á meðal þetta efni sem við ræðum hér. Einnig efni um samskipti (communication). Ótrúlega gott efni, alltaf ferskt og hnitmiðað og ekki plagað af þessari amerísku sjálfshjálparbókaráráttu."

Þú ert ekki mjög ameríkusinnaður er það? Fordómar er uppspretta eigin hræðslu.

Ég veit ekki hversu ferskur þú ert, en þú ert hnitmiðaður.
Sjálfshjálparbækur eru hnitmiðaðar. Hefur þú lesið einhverja sjálfshjálparbók? Ég hef gert það. Eitt sinn las ég bók sem heitir "Family, and how to survive it" og hún var mér góð lesning.
Hún var fersk og hnitmiðuð.

Flest það efni sem þú hefur verið að lesa í Harvard blaðinu þínu er örugglega ekki flokkað sem sjálfshjálp, en starfsins vegna? Hvar dregst línan á milli sjálfshjálp og fræðslu? Af hverju hefur þú áhuga á samskiptum fólks? Er það ekki til þess að þú getur bætt þig í þeim? Er það sjálfshjálp eða fræðsla? Er Sjálfshjálp ekki fræðsla?

Mér er illa við hvernig þú hreinlega gefur skít í það sem þú ekki skrifar. En eins og flestir menn (konur og menn, lítill munur þar á milli) er aldrei neitt þeim að kenna. Fólk sér ekki að sér þó það sé gagnrýnt. Glæpamenn sitja saklausir í fangelsum í 95% tilvika að þeim finnst.
Samviskubit og iðrun er tvennt ólíkt, en það er sama hvað það er... andstæðingarnir þykjast alltaf hafa rétt fyrir sér. Og þannig verður það.

Hvar er þroskinn í því?

Þar fór vinabandalagið ég sem var búin að velja mér norska risafuru til að gróðursetja í vinalundinn, búin að bera skít að rótarsvæðinu, búin að fylgjast með henni stækka og dafna. Nú er eins gott að fella hana og draga heim, skreyta með jólakúlum og bíða dauðans. Þú hefur gert mig að morðingja, Júlía, vinalundarmorðingja

nei nei nei! Ég er mjög hrifin af trjám, svo framarlega sem þau eru lifandi. Eru jólin aftur, svona fljótt?

Vinlundur... hvernig vex svoleiðis? Er hægt að rækta það út í glugga?