Júlía systir kom til mín í vinnuna í dag, sársvöng. Ég, móðir Theresa, bauð henni mat. Fór með hana niður í mötuneyti/kaffihús/whatever og hún náði sér í ananas safa, súkkulaðibita köku og banana. Ég fékk mér ananas safa og skyr.is. Við fórum með þetta góss aftur upp í vinnu til mín og fórum að borða og kjafta.

Júlía hélt á banananum þegar hún hrópar skyndilega upp yfir sig og segir: "Anna! Ertu með plokkara? Ég sé nornahár undir hökunni á þér!"

Ég var með plokkara, lét Júlíu fá hann og hún plokkaði mig. Nema hún gerði það á meðan hún hélt á banananum. Ég gat ekki látið þetta í friði: "Júlía.. ef einhver kemur hingað inn núna og sér okkur.. þá lítum við út eins og háþróaðar górillur. Þú með banana að plokka í mig." Þetta var bara byrjunin á því sem átti eftir að þróast í eitt alsherjar hláturskast.

Þegar Júlía var búin með bananan og kökuna sína var ég búin að afreka að opna skyrið. Ég fékk mér eina skeið en hafði skyndilega ekki lyst á meira. Ég tók skyrdósina og hélt henni yfir ruslinu. Á sama andartaki og ég sleppti heyrðist skerandi óp:

"NEEEEEEEEEIIIIIIIII!"

Júlía horfði á eftir skyrdósinni löngunnaraugum. "Hva".. sagði ég.. "ég vissi ekki að þú værir svona svöng greyið mitt". Svo fiskaði ég skyr dósina upp úr ruslinu og setti hana á borðið fyrir framan Júlíu. Hún át skyrið.

Ekki það.. það var ekkert í ruslinu fyrir nema tómur ruslapoki og nokkrir gulir post-it miðar. Gat samt ekki stillt mig þegar hún var búin með skyrið: "Oj Júlía.. étur þú upp úr ruslinu?". Við nærri drápumst úr hlátri.

Ég kommentaði á síðuna hennar og við hlóum og hlóum. Skyndilega segir Júlía: "Fyrst þú segir að ég sé ógeð og éti uppúr ruslinu, þá má ég segja að þú borir í nefið og étir horið". "OJ BARA! Nei, þú mátt segja að ég bori í nefið.. losi um horið og sjúgi svo kröftuglega upp í nefið og kyngi.. þú mátt segja: Anna er ógeð sem kyngir".

"Það gæti misskilist", sagði Júlía
"Já ég veit", sagði ég. Og við hlóum aðeins meira.

Restin af því sem fór okkar á milli er hreinlega óbirtingarhæf, ég dreg línuna við hor, en við vorum hættar að geta hlegið undir það síðasta. Júlía lá fram á borðið á móti mér og barði aumingjalega með hnefanum í borðið og ég lá á móti henni með ennið á borðdagatalinu mínu. Þegar ég fór heim úr vinnunni stuttu síðar var ég ennþá að drepast í maganum úr hlátri.

Mikið hrikalega er gaman að fara í svona gelgjumode stundum og mikið svakalega er ég fegin að engin viðskiptavinur kom á meðan á þessu stóð. Sérstaklega ekki þegar Júlía var að plokka mig með bananann. Ég hefði ekki getað hjálpað viðkomandi með straight face.

Eftir vinnu fór ég með Dodda í sund. Mér finnst hann svo duglegur þótt hann sé ekki hálfdrættingur við hina krakkana, enda eru þau búin með heilt námskeið fyrir. Á leiðinni heim spurði Doddi mig hvenær hann fengi eiginlega bikar í sundi. "hmm... bikar.. ég veit það ekki alveg".

Hvaðan kom þetta bikara tal? Sjís.. ég hélt að þetta ætti bara að vera gaman.
Ég fór í lengsta bað sögunnar og var algjörlega í friði þar sem ég læsti að mér. Þegar ég kom uppúr horfði ég á Survævor á Boston Rob slash Amber ástarsöguna. Boston Rob er soldið fyndinn finnst mér, einmitt svona mafíósa týpa. Ég var miður mín þegar Amber var færð í hinn træbinn. Ég er svo mikill rómantíker. Ég er í rusli yfir þessu.

| anna | 22:18 |

comments

Þú stalst blogginu mínu! Stelari!
Nema það að RUSLAFATAN VAR HREIN!!!

Nr. 1 | posted by: Júlía | 5.04.2004 | 23:23:18 | [+] |