Mánudagur, 26. apríl 2004
Ég vona svo innilega að ég finni innri styrk til að kick my habits núna. Því ef mér text það núna.. þá er þetta komið. Ég gæti ekki valið erfiðari tíma.
Hvað ég mun sakna fyrstu sígarettunnar að morgni og fyrsta kóksopans sem rennur svo mjúklega niður hálsin á mér og vekur mig til meðvitundar. So what þó ég verði meðvitundarlaus hér eftir. There are worse things.
Nú kann einhver að spyrja af hverju núna? When all of this is going on.. af hverju vil ég hætta núna?
Einfalt svar við því. Ég er ástríðumanneskja. Það sem ég geri, það geri ég af ástríðu. Nú ætti ég að vera að læra af ástríðu.. en í staðinn hef ég drukkið kók og reykt. Öll mín ástríða hefur farið í að sinna fíknum mínum. Hræðilegt.
Ég er búin að vera reyklaus í hálfan dag núna.. og ég lít strax betur út. Enda búin að vera kóklaus í 24 tíma. Spyr ekki að því.. ég er með hausverk, líður illa í maganum og með marbletti á fótleggjunum sem ég veit ekki hvað koma málinu við. Fannst rétt að minnast á þá.
Mér hefur sem sagt ekki liðið svona illa líkamlega síðan.. ég man ekki hvenær.
Þrír dagar í fráhvörf. Comming right up.

Eiginlega vorkenni ég svo lesendum mínum að vera alltaf að lesa um misheppnaðar tilraunir mínar til þess að hætta að reykja.. að ég verð eiginlega að hætta endanlega. Ég get ekki verið að endurtaka mig svona oft. Það gengur ekki. Kemur niður á listrænni sköpun minni á blogginu.