Föstudagur, 30. apríl 2004
Einu sinni ætlaði mamma að cash in á ótakmörkuðum hæfileikum mínum og láta mig syngja inn á plötu. Ég var hvort sem er alltaf syngjandi sagði hún. Það var alveg rétt.. en svipað og með bloggið mitt.. þá datt mér ekki í hug að nokkur væri að hlusta.
Hún fór með mig í stúdíó. Ég man ekki hvað ég var gömul en ég var mjög lítil. Þegar þangað var komið stóð ég eins og stytta, með krosslagðar hendur, og sagði ekki eitt einasta orð. Bókstaflega herpti saman varirnar. Ætlaði ekki inn í hljóðeinangraða herbergið. Man eftir gömlum kalli (30) sem var að reyna að fá mig til að fara þangað inn. Hann reyndi allt en ég gaf mig ekki.
Ég er rosalega fegin því að ég neitaði að syngja inn á plötu. Ég held að það sé óhollt fyrir börn að fá of mikla athygli. Ég hef verið spurð að því af hverju ég láti ekki Dodda leika í auglýsingum því hann er svo sætur. Málið er.. ég vil ekkert að hann haldi að hann sé ekkert nema bara sætur. Ef hann vill verða auglýsingaleikari þegar hann er orðin stór, þá má hann það mín vegna. Ég er hinsvegar að vona að hann fái athygli út á annað og meira en útlitið þegar hann verður fullorðin. Útlitið er jú ekki allt.
Þetta var smá útúrdúr.
Mamma var ekki af baki dottin og eftir rigningarsumar á Laugavarvatni í sumarbústað hafði ég skrifað sögu. Ég man ekki um hvað sagan var, eitthvað um könguló. Augljóst að ég hef frá blautu barnsbeini skrifað mikið um lítið. Mömmu fannst sagan svo góð að hún hafði samband við barnatímann á RÚV og vildi endilega að ég færi og læsi söguna í barnatímanum. Ég verð að taka það fram að mamma vann hjá Sjónvarpinu á þessum tíma og ég held að hún hafi nú ekkert ætlað að gera mér illt með þessum manúveringum sínum.
Ég fór í stúdíó, las söguna hikandi og skjálfandi á beinunum... sem sagt skelfilega illa og þegar kom að því að velja lög.. þá fékk ég bara að velja íslensk lög. Það er bara ekkert eins glatað til í heiminum þegar maður er TÓLF ÁRA OG VEIT AÐ BEKKURINN ER AÐ HLUSTA!
Ég man ekki hvort ég sagði frá þessu sjálf en einvernvegin vissi bekkurinn af þessu. Held reyndar að mjög fáir hafi actually heyrt þetta þegar öllu var á botnin hvolft. Sem betur fer.
Nú bætist eitt ár við hjá sálfræðingnum. Ég var búin að steingleyma þessu áfalli, með íslensku lögin. Þetta útskýrir af hverju ég pissa í mig og sýg puttann í hvert sinn sem ég heyri "Á skíðum skemmti ég mér".
En ég skildi í raun alveg að maður mætti bara velja Íslensk lög. Held að barnatíminn hafi verið fyrir mjög litla krakka. Skildi vel að þau ættu ekki að vera að hlusta á "graðhestarokk" eins og Wham og Duran Duran. By-gons.
Ég var hinsvegar að fá spennandi tilboð í morgun. Ég lít á það sem heiður og finnst það alveg hrikalega skemmtilegt. Ég er ekki einu sinni smeyk við hljóðeinangraða herbergið. Not one bit.
Það er eins og ég hafi alltaf vitað.. innst inni.. að mín biði bólstrað herbergi down the line.