Fimmtudagur, 25. mars 2004
Ég er að komast í svona hæber stress mode, sem er vel. Ætti mér að verða eitthvað ágengt í skriftum. Annars er ég eitthvað down þessa dagana. Ég er föst í ákveðnu fari og kemst ekki upp úr því. Finn ekki nafn. Rats.
Festist yfir mynd um Gildu Radner í kvöld eftir ég hámaði í mig fjórum pizzu sneiðum. Hrikalega var ég svöng eftir leikfimi í kvöld. Það var ekki fyndið.
Jóhanna fékk sín fyrstu gleraugu í dag. Mikið hrikalega finnst mér hún sæt með nýju gleraugun. Líka svo fullorðin.
Ég ætlaði í bað í kvöld en festist, eins og fyrr sagði, fyrir framan sjónvarpið. Það er ennþá tími svosem.. nema ég er að leka niður úr þreytu.
Þetta er í raun óvenjulegt. Miðvikudagar hafa verið vítamínsprauta fyrir mig síðan ég byrjaði á Brautargengi og dagurinn í dag var alveg frábær.
Kannski er ég bara blue vegna þess að það fer að síga á seinnihlutann. Þetta tengist fælni minni við að klára hluti. Ég lifi í þeirri trú að ef ég klára ekki.. þá klárast þetta aldrei. Líklega svona svipuð upplifun og hvernig fimm ára börn upplifa sig miðpunkt alheimsins.
Það þýðir ekki að blúsa yfir því. Enda er einn ljós punktur í tilveru minni. Heimsyfirráð ehf er laust.