Þriðjudagur, 23. mars 2004
Mig dreymdi furðulegasta draum yet í nótt, og ég man hann nánast allan.
Hann byrjaði á því að fyrrv. kærasti Júlíu systur skaut aðra framtönnina út úr mér með byssu. Furðulegt hvernig hann fór að því, vegna þess að hann skaut mig neðarlega í bakið. Nú. Ég var allavega með brotna framtönn svo ég fór til tannlæknisins míns.
Þegar þangað var komið tók á móti mér hugguleg kona. Ég varð ferlega svekkt en hún sagðist vera búin að "taka við mér". Það er orðið ljótt þegar læknir manns bara vísar manni frá sér svona bara uppúr þurru. Auk þess tel ég mig vera ansi arðvænlegan kúnna, alltaf allt ónýtt uppí mér.
Ég gat svosem ekki mikið sagt, tannlaus og öll út í blóði. Fíni gallajakkinn ónýtur með holu í bakinu. Ég settist í stólinn hjá konunni og hún ruslaði upp nýrri tönn á met tíma. Nema hún var grá. Ekki gul eins og hinar tennurnar.
Ég gat lítið hreyft við mótmælum, öll deyfð í kjaftinum og með hausverk. Ekki skrítið svosem. Get ímyndað mér að margir sem eru skotnir í bakið fái hausverk.
Stend ég ekki skyndilega yfir tannlækninum mínum, þessum unga, sæta, karlkyns, þar sem hann er úti að borða með fjölskyldunni sinni. Konu og dætrum. Ég byrja að röfla yfir því að ég sé með gráa framtönn og það sé allt honum að kenna. Veit ég þá ekki fyrr en ég er komin upp á tannlæknastofu hjá honum, hann búin að búa til mót á geiflurnar á mér og er að klína geli í mótið. Segir mér svo að setja þetta uppí mig og að ég hafi orðið fyrir tannlæknahryðjuverkum. Þessi kona ofsæki sig og sé að stela öllum sjúklingunum sínum. Þetta gel muni gera allar tennurnar hvítar, líka þessa gráu.
Ég fór eitthvað að spyrja út í hvernig hægt væri að lita plast en hann var ekkert að svara mér neitt sérstaklega. Fór bara að tala um geimverur og heimsendi. En hann er svo sætur að ég bara horfði á hann tala með mót í kjaftinum fullt af geli.
Skyndilega er ég komin í kjallara í einhverju húsi. Þar á miðju gólfi er geimveru hrúga. Þær eru allar hálf illfyglislegar og eru að gera sig tilbúnar til að ráðast á mig og tvo aðra menn sem virtust spretta uppúr gólfinu við hliðina á mér. Til að gera langa sögu stutta þá drápu þær annan þeirra en við hin hjálpuðumst að við að kveikja í kvikindunum og drepa þau. Þetta var subbulegt mjög.
Við tvö sem eftir vorum vissum að heimurinn var að líða undir lok. Við skulum bara segja að lítill fugl hafi hvíslað því að okkur. Eða öskrað það, því þegar við komum upp úr kjallaranum var umhorfs eins og í stríðshrjáðu landi. Búið að sprengja allt í tætlur og þar á meðal fótinn á manninum.
Hann sendi mig til að ná í meira bensín til að sprengja allar geimverurnar, sem við sáum á túninu, í loft upp.
Ég hélt af stað, ennþá með mótið með gelinu uppí mér. Ég gekk frammhjá bíl, tók út úr mér mótið og kíkti á mig í hliðarspeglinum. Nei andskotinn. Nú voru allar tennurnar orðnar skjannahvítar nema þessi eina þarna sem var ennþá grá. Ég henti mótinu í götuna og blótaði báðum tannlæknunum í sand og ösku. Það var ekki nóg með að heimurinn væri að farast heldur var gallajakkinn minn líka ónýtur og ég var með gráa framtönn eins og fáviti.
Ég ráfaði eitthvað áfram til að leita að bensíni og gekk fram á bensíntrukk. Verst að það voru skuggalegir menn að reykja rétt við trukkinn. Eins og í alvöru draumi fann ég á mér að það væri nú ekki hægt að treysta þessum náungum svo ég reyndi að finna einhverja leið til að lokka þá frá trukknum án þess að þeir sæju mig.
Kemur þá ekki geimvera alveg eins og kölluð og rífur þá í tætlur. Ég greip eldvörpu sem ég sá í götunni og grillaði geimveruna, náði að hlaupa yfir að trukknum þegar skyndilega milljón, skrilljón, trilljón geimverur komu og umkringdu trukkinn. Nú. það var ekkert annað að gera en að gefa í botn.
Þá vaknaði ég.
Það fyrsta sem ég gerði þegar ég vaknaði var að líta í spegil.
Hjúkk. Allar gular.