Þriðjudagur, 16. mars 2004
Eftir vinnu í gær settist ég upp í Myrkrahöfðingjann og keyrði af stað heim. Á leiðinni hringdi síminn minn. Vildi til að ég var við innkeyrsluna á bensínstöð þegar síminn hringdi og ég skellti mér inn á planið, parkeraði og svaraði símanum. Í símanum var leikskólakennari á deildinni hans Dodda og ég heyrði að henni var mikið niðri fyrir. Hún spurði mig hvort ég vissi til þess að Doddi hafi verið sóttur fyrr því þær voru með krakkana úti í góða veðrinu og allt í einu gufaði Doddi upp.
Ég var löngu hætt að hlusta á konuna þegar hingað var komið. Ég var að leita líklegra skýringa og reyna að verjast því að ganga gjörsamlega af göflunum. Ég sagði við hana að ég myndi kanna einn möguleika og láta þær svo vita. Doddi fer venjulega í sund á mánudögum og þá sækir amma hans hann. En í þessari viku átti hann að vera í fríi út af aðgerðinni í síðustu viku svo ég reiknaði ekki með því að hún kæmi að sækja hann. Auk þess sem ég vissi að hún myndi láta vita þegar hún væri að sækja barnið.
Hvað annað gat hafa gerst?
Mér fannst ólíklegt að Doddi hafi strokið af leikskólanum. Hann hefur aldrei sýnt neina tendensa í þá áttina. Þó mér fyndist það ólíkleg skýring, að hann hafi strokið, vissi ég (vonaði ég) ef það væri málið hefði hann farið beint heim. Ég hringdi heim. Jóhanna svaraði og sagði mér að hún hefði ekkert heyrt í Dodda, en hún hafði heyrt í ömmu, sem bað hana að koma niður með sunddótið hans Dodda.
Ég hálf skellti á Jóhönnu og hringdi í tengdamömmu. Doddi var hjá henni að horfa á hina krakkana í sundi.
Ég hélt að Tóti hefði sagt mömmu sinni að Doddi mætti ekki fara í sund og hann hélt að ég hefði sagt henni það. Þess vegna var ég viss um að hún myndi ekki koma að sækja barnið.
Þegar tengdamamma kom að sækja Dodda sagði hann bless við tvær konur sem stóðu álengdar að tala saman. Þetta hafa líklega verið tvær mömmur shooting the breeze í góða veðrinu. Doddi sagðist allavega eftirá ekkert vita hvaða konur þetta voru. Tengdamamma hélt að þetta væru leikskólakennararnir og lét þess vegna ekki vita sérstaklega.
Misskilningur á misskilning ofan.
Um leið og ég vissi hvernig í málinu lá reyndi ég að hringja í stelpurnar á leikskólanum til að láta þær vita. Engin svaraði. Ég dreif mig út á leikskóla til að láta þær vita að Doddi væri fundinn. Í sömu andrá hringdi annar leikskólakennari í mig til að athuga hvort ég væri búin að finna Dodda. Ég nánast heyrði spennufallið sem varð á hinum enda línunnar þegar ég sagði henni að hann væri fundinn.
Ég fékk ekki mitt spennufall fyrr en í baði þremur klukkutímum seinna.
Nú þarf ég hinsvegar að finna Vínbarinn. Mælti mér mót við konu þar og hef ekki hugmynd um hvar staðurinn er. Finnst samt eins og ég hafi komið þar áður... man eftir rauðvíni.. gott ef það voru ekki ólívur líka.. ...ég var allavega ekki að borða ólívurnar. Man að við löbbuðum heim á eftir.. hlýtur að vera niðrí bæ.. er mér óhætt að skjóta á Pelsinn?