Fimmtudagur, 11. mars 2004
Doddi fór í aðgerð hjá eyrnalækninum sínum í dag. Hann fékk ekki tíma fyrr en klukkan tólf svo hann fastaði alveg fyrir hádegi. Ég fastaði með honum.
Hann stóð sig eins og hetja þegar við komum til læknisins. Svæfingar grímann var sett yfir vitin á honum og hann bara sofnaði. Hvað ég var fegin. Síðast grét hann þvílík ósköp og reyndi að slíta af sér grímuna. Maður finnur svo til með litlu ljósálfunum sínum þegar þeir eru hræddir eða líður illa.
Þegar hann vaknaði eftir aðgerðina sagðist hann vera ringlaður og með lyktina af svæfingarmeðalinu ennþá upp í heila. Hún var rokin úr heilanum á honum þegar við vorum hálfnuð heim. Þegar við komum heim bókstaflega réðumst við á ísskápinn og úðuðum í okkur mat enda hafði hvorugt okkað borðað síðan klukkan átta kvöldið áður! Mikið hrikalega var gott að úða svona í sig. Alveg sama þótt mér hafi verið illt í maganum í þrjá klukkutíma á eftir.
Doddi fékk að leigja sér mynd því það er regla hjá mér að maður dekrar við veik börn og lætur allt eftir þeim. Innan skynsamlegra marka auðvitað. Doddi horfði á Pókemon og ég horfði á Pirates Of The Caribbean, enn eina ferðina. Ég er komin með Jack á heilann. Sést best á nýja galleríinu sem ég er að setja saman.
Annars er ég að drepast í handleggjunum núna. Get ekki haldið símtóli upp að eyranu á mér svo ekkert vera að hringja í mig. Auk þess er ég upptekin við að vorkenna Dodda og horfa á Jack Sparrow í sló mó.