Ég vil ekki vera svona....
Föstudagur, 26. mars 2004
Ég hitti gamlann skólafélaga í gær. Hann minnti mig á af hverju ég á háhælaða skó, hann er svo hávaxinn. Annaðhvort það, eða ég er dvergur sem lifir í sjúklega meðvirku samfélagi þar sem allir leggjast á eitt við að halda mér í sjálfsblekkingunni um að ég sé ekki dvergur.
Óþarfi að taka það fram kannski... en ég mætti í háhæluðum stígvélum í dag. En bara vegna þess að ég fann ekki strigaskóna mína. Hef sparkað þeim af mér einhverstaðar og einhver hefur svo hrúgað drasli yfir þá. Þeir eru sumsé einhverstaðar í svartholinu sem ég bý í.
Ég er ennþá með þessa leiða tilfinningu. Ég er bara reglulega leið. Langar til að fara að hágráta. Ég er orkulaus eins og slytti og langar heim í bað. Ég hef ekki ánægju af neinu. Jú.. ef ég ímynda mér að ég sé að fara heim að borða páskaegg númer fjögur frá Nóa og horfa á Pirates ein heima uppí sófa undir sæng.. þá sést móta fyrir örlitlu brosi. En það yrði bara tímabundin lausn. Hvað í fjandanum er að mér??
Ég er ekki svona. Ég er allt öðruvísi.
Annars er ég ekki viss um að ég lifi út þennan dag. Mér finnst húsið vera á hreyfingu og það er bara spurning hvenær það hrynur. Best ég lesi aðeins um paranoiu á netinu...