Þriðjudagur, 03. febrúar 2004
Ég er komin með baðvogfælni. Af því að baðherbergið hjá mér er ekki stórt lét ég Tóta fara með vogina út á svalir því með þessa fælni get ég ekki verið í sama herbergi og baðvog. Ég er að vona að hún fjúki af svölunum og ég sjái hana aldrei meir... helvítið hann Dórinn gaf mér þetta kvikindi í þrítugsafmælisgjöf. Fallega gert eða hittó.
Ég fór hinsvegar í leiðangur í dag sem átti upptök sín í þessu samtali:
Anna: (svarar í símann) Halló
Vinkona: Blessuð, hvað segirðu gott? Vantar þig sokkabuxur?
Anna: Sokkabuxur? Bíddu.. kem þessu ekki alveg fyrir mig...
Vinkona: Æi svona til að halda maga, rass og læri í skefjum.
Anna: Já það.. fer svo sjaldan út á lífið undanfarið. Ja.. mig vantar ekki beint sokkabuxur.. þ.e. ég held ég geti alveg lifað án þeirra.
Vinkona: Hvaða vitleysa, það getur engin alvöru kona lifað án sokkabuxna.
Anna: Ja sko málið er að ef ég fer í svona maga, rass og læris strekkingarsokkabuxur er ég yfirleitt með ógleði og svima allan tímann.
Vinkona: Stundum er það bara nauðsynlegt ef maður á að vera glæsilegur!
Ok.. ég verð að viðurkenna að þetta er alveg rétt hjá henni. Ég meina.. ef maður á að eiga séns í fótósjoppaðar glæsipíur úr Cosmopolitan og Vogue, þá verður maður að eiga sokkabuxur, já eða drekka mikið vatn og hreyfa sig.... -who am I kidding? Maður verður að eiga sokkabuxur!
Vildi svo skemmtilega til að þessi vinkona mín þekkir fólk sem á mikið af sokkabuxum og vill selja þær á hlægilegu verði, en bara fáum útvöldum - auðvitað. Í dag var ég útvalin. Ég fékk að koma þar sem flestar konur myndu missa geðið og bilast í kaupæði og guess what! Ég misssti mig algjörlega í brjáluðu kaupæði. Sem betur fer fór vinkona mín með mér að versla því ég hef ekki hundsvit á sokkabuxum og hefði örugglega komið heim með tómt drasl sem heldur engu inni og bókstaflega rifnar utan af minnstu appelsínuhúð. Það var hinsvegar passað uppá að ég keypti réttar push up - push in og alles. Ég þarf ekki megrunarpillur eins og Harpa.. neibb..
Því núna á ég sokkabuxur, heilann lager alveg!
En sokkabuxur voru ekki það eina sem var í boði. Ó nei. Ég keypti mér appelsínuhúð-drepi-krem. Ég á svoleiðis fyrir sem virðist ekkert vinna á appelsínuhúðinni á rassinum á mér. Vinkona mín sagði mér að þetta krem sem ég keypti í dag, það virkar best ef maður ber það á sig. MAGNAÐ! Þetta hefði mér aldrei dottið í hug að gera, svo ég keypti mér fimm brúsa því ég ætla að vera svo dugleg að bera á rassinn á mér. Glatað aðgengi samt.. Ég get borið handáburð á hendurnar á mér við skrifborðið mitt í vinnunni.. en ég get líklega ekki borið appelsínuhúð-drepi-krem á rassinn... Maður ætti kannski alltaf að bera á sig þegar maður fer að pissa. Og ef maður byrjar að drekka vatn.. þá þarf maður að pissa fimmtíu sinnum á dag! Þá verða fimm brúsar fljótir að klárast.
Þetta var ekki allt. Ég keypti mér naglalökk, andlitsmaska og rosalegt andlits serum sem er örugglega algjört kraftaverk fyrir húðina í andlitinu á mér.
Þegar ég kom heim með allt þetta góss ákvað ég að nota nú eitthvað af þessum hreinsivörum sem hún Júlía systir þvingaði mig til að kaupa hér um árið. And wouldn't you know it! Ég er búin að hreinsa mig í framan, setja á mig maska, raka mig undir höndunum OG bera á mig appelsínu-drepi-krem á rassinn og lærin. Þetta er allt í áttina...
Það hefði svo líklega hjálpað mér með baðvogsfælnina ef ég hefði svo ekki lagst beint uppí sófa með nammi, kók og sígó. Nú má samt ekki gleyma að ég á sokkabuxur og baðvogin er útá svölum...