Ég fór í garðheima í gær og keypti mér fræ. Búin að setja upp litla gróðurhúsið á stofuofninn. Af Áströlsku runnunum eru tvær plöntur eftir, allar hinar dauðar. Ég er með þessar tvær síðustu í gjörgæslu í þeirri veiku von að þær lifi áfram. Það er pointless að birta mynd af þeim því þær hafa ekkert vaxið síðan síðast. Íslenskt skammdegi er ekki að virka fyrir þessa græðlinga enda gróðursetti ég þá á kolvitlausum tíma. Það sem fór á ofninn í gær er hinsvegar alveg by the book.

Í þetta sinn ætla ég að rækta passion flower. Ég sá þessa plöntu í heimahúsi í vetur og finnst hún alveg rosalega falleg. Ég féll ekki fyrir blóminu heldur gripörmunum á stilkunum eins og myndin hér til hliðar sýnir, þar sem griparmurinn hefur gripið í sjálfan sig. Þetta er klifurplanta eins og Hoyan og vex víst eins og illgresi. Það finnst mér gott.

Fyrst ég var að setja gróðurhúsið upp aftur gróðursetti ég ýmis önnur fræ. Burkna eins og amma mín átti og fullt af kryddjurtum.

Annars sá ég loksins sjóræningjamyndina um svörtu perluna í gær og ég skil vel af hverju Johnny Depp er tilnefndur til Óskarsverðlauna. Hann er alveg frábær í þessari mynd. Tóti fór í vinnuna í morgun. Hann var í vinnunni í gær til klukkan átta í gærkvöldi. Áður en ég veit af verður hann trúlofaður einhverri samstarfskonunni sinni því það er eini sénsinn sem hann á ef hann ætlar að halda sambandi gangandi, nema hann fari að komast á msn aftur. Þá gæti hann hitt mig og krakkana þar once in a while... Verst er að hann tók sjóræningamyndina með sér til að skila henni en ég ætlaði að láta hana rúlla aftur í dag mér til ánægju og yndisauka....

On the bright side... þá er verið að vinna í sjóræningamynd nr 2 sem á að koma 2005, starring Johnny Depp as Captain Jack Sparrow!

Ég er komin með baðvogfælni. Af því að baðherbergið hjá mér er ekki stórt lét ég Tóta fara með vogina út á svalir því með þessa fælni get ég ekki verið í sama herbergi og baðvog. Ég er að vona að hún fjúki af svölunum og ég sjái hana aldrei meir... helvítið hann Dórinn gaf mér þetta kvikindi í þrítugsafmælisgjöf. Fallega gert eða hittó.

Ég fór hinsvegar í leiðangur í dag sem átti upptök sín í þessu samtali:

Anna: (svarar í símann) Halló
Vinkona: Blessuð, hvað segirðu gott? Vantar þig sokkabuxur?
Anna: Sokkabuxur? Bíddu.. kem þessu ekki alveg fyrir mig...
Vinkona: Æi svona til að halda maga, rass og læri í skefjum.
Anna: Já það.. fer svo sjaldan út á lífið undanfarið. Ja.. mig vantar ekki beint sokkabuxur.. þ.e. ég held ég geti alveg lifað án þeirra.
Vinkona: Hvaða vitleysa, það getur engin alvöru kona lifað án sokkabuxna.
Anna: Ja sko málið er að ef ég fer í svona maga, rass og læris strekkingarsokkabuxur er ég yfirleitt með ógleði og svima allan tímann.
Vinkona: Stundum er það bara nauðsynlegt ef maður á að vera glæsilegur!

Ok.. ég verð að viðurkenna að þetta er alveg rétt hjá henni. Ég meina.. ef maður á að eiga séns í fótósjoppaðar glæsipíur úr Cosmopolitan og Vogue, þá verður maður að eiga sokkabuxur, já eða drekka mikið vatn og hreyfa sig.... -who am I kidding? Maður verður að eiga sokkabuxur!

Vildi svo skemmtilega til að þessi vinkona mín þekkir fólk sem á mikið af sokkabuxum og vill selja þær á hlægilegu verði, en bara fáum útvöldum - auðvitað. Í dag var ég útvalin. Ég fékk að koma þar sem flestar konur myndu missa geðið og bilast í kaupæði og guess what! Ég misssti mig algjörlega í brjáluðu kaupæði. Sem betur fer fór vinkona mín með mér að versla því ég hef ekki hundsvit á sokkabuxum og hefði örugglega komið heim með tómt drasl sem heldur engu inni og bókstaflega rifnar utan af minnstu appelsínuhúð. Það var hinsvegar passað uppá að ég keypti réttar push up - push in og alles. Ég þarf ekki megrunarpillur eins og Harpa.. neibb..
Því núna á ég sokkabuxur, heilann lager alveg!

En sokkabuxur voru ekki það eina sem var í boði. Ó nei. Ég keypti mér appelsínuhúð-drepi-krem. Ég á svoleiðis fyrir sem virðist ekkert vinna á appelsínuhúðinni á rassinum á mér. Vinkona mín sagði mér að þetta krem sem ég keypti í dag, það virkar best ef maður ber það á sig. MAGNAÐ! Þetta hefði mér aldrei dottið í hug að gera, svo ég keypti mér fimm brúsa því ég ætla að vera svo dugleg að bera á rassinn á mér. Glatað aðgengi samt.. Ég get borið handáburð á hendurnar á mér við skrifborðið mitt í vinnunni.. en ég get líklega ekki borið appelsínuhúð-drepi-krem á rassinn... Maður ætti kannski alltaf að bera á sig þegar maður fer að pissa. Og ef maður byrjar að drekka vatn.. þá þarf maður að pissa fimmtíu sinnum á dag! Þá verða fimm brúsar fljótir að klárast.

Þetta var ekki allt. Ég keypti mér naglalökk, andlitsmaska og rosalegt andlits serum sem er örugglega algjört kraftaverk fyrir húðina í andlitinu á mér.

Þegar ég kom heim með allt þetta góss ákvað ég að nota nú eitthvað af þessum hreinsivörum sem hún Júlía systir þvingaði mig til að kaupa hér um árið. And wouldn't you know it! Ég er búin að hreinsa mig í framan, setja á mig maska, raka mig undir höndunum OG bera á mig appelsínu-drepi-krem á rassinn og lærin. Þetta er allt í áttina...

Það hefði svo líklega hjálpað mér með baðvogsfælnina ef ég hefði svo ekki lagst beint uppí sófa með nammi, kók og sígó. Nú má samt ekki gleyma að ég á sokkabuxur og baðvogin er útá svölum...

OK. Ég á buxur sem eru of stórar á mig. Ég fer reglulega í þær til að athuga hvort þær séu ekki örugglega of stórar á mig. Í morgun pössuðu þær hinsvegar fullkomlega á mig svo nú er ekki hægt að ýta þessu á undan sér lengur. Heilsufæði, vatnsþamb og möguleg hreyfing er það sem koma skal.

Þetta rifjaði upp fyrir mér þegar ég ákvað að ég væri með of mikið af auka húð á maganum eftir seinni meðgönguna og ákvað að fara til húðsérfræðings og fá ráð. Hvað haldiði að hún hafi sagt við mig?

"Þetta er fita, breyttu um matarræði og farðu að hreyfa þig".

-Orðrétt! Hún hefði alveg eins getað gefið mér á kjaftinn. Ég kom gjörsamlega af fjöllum enda fannst mér ég ekkert vera feit.. bara með of mikla húð á maganum.

Nú.. þegar ég hef hugsað málið, í þrjú ár, hef ég komist að því að líklega var þetta rétt hjá konunni.

Annars var ég að horfa á Drew Carrey og við Tóti grétum úr hlátri yfir einu atriðinu:

Drew: [segir við Mimi] Is that a shower curtain?
Mimi: [sem er klædd í sturtuhengi] Yes.
Drew: Where's your toilet seat hat? -Or are you going casual today?

Ég elska þennan þátt. Lúðar eins og þeir gerast bestir! Málið er.. ég gæti aldrei orðið eins og Mimi. Ég er ekki nógu sterkur karakter. Því miður..

Já.. auglýsingin "ég elska bílinn minn" fær mig til að langa að gubba. Hei! Kannski ég geti notað það í heilsu átakinu! -Nei.. það er víst sjúklegt... eins og þessi auglýsing frá Volkswagen.

Mér er óglatt og með dúndrandi hausverk. Var að koma upp úr baði og mér líður eins og slytti. Ég hef varla orku í að hamra þetta inn en ég bara verð að koma smá athugasemd að..

Mandy flutt af Westlife? Halló!

Ég á auðvitað ekki að segja frá þessu.. en það sem lagði mig í rúmið í gær var sykur overload. Ég gleymdi að borða allan daginn en var dugleg að drekka kók. Come dinner time.. var ég gjörsamlega búin á því. Óglatt og með hausverk. Hvað haldiði að hafi læknað mig? Epli og appelsína.

Ég er komin yfir í vatnið og er af þeim sökum hálf rugluð og með hausverk. Frákvarfseinkenni líklega. Fór í afmæli í dag og fékk mér sykurbombu.. fann sykurinn spýtast út í blóðið og fannst allt hringsnúast og lá við að ég dytti í gólfið en ég náði að keep up appearences, brosti bara eins og fáviti í sykursælu. Ég er sykurfíkill. Ég er nikótínfíkill og ég er koffeinfíkill. Já og svo er ég með eina fíkn í viðbót sem ég ætla ekki að nefna hér. Lögleg fíkn fyrir þá sem eru orðnir sextán. Ég er spilafíkill líka (playstation) en samt ekki þar sem ég get haft það undir nokkuð góðu kontróli undanfarið. Hér áður fyrr gat ég ekki hætt fyrr en leikurinn var búinn. Hélt reyndar að ég væri ekki koffeinfíkill en ég komst að því að ég væri a.m.k. kókisti þegar ég vaknaði einn morguninn og sá að það var ekkert kók til... en það var til sprite. Ég fékk mér sprite í glas og fékk mér einn sopa.. sem er yfirleitt nóg kók skammtur á morgnanna en ekkert gerðist.. ég þambaði allt glasið og varð pirruð því ekkert gerðist. Þá fattaði ég að ég er kókisti. Það er ekkert koffein í spræti.. ó nó!

Af hverju valdi ég ekki að vera heilsufrík? Af hverju er ég ekki ein af þessum sem fer í ræktina fimm sinnum í viku, rækta baunaspírur í eldhúsglugganum og lifi á sjálfdauðu grænmeti? Hvað varð til þess að ég valdi kók flöskuna og sígarettur?

Einhverstaðar liggur ástæða fyrir því að ég vel mér þetta. Það veit andskotinn að ég hef enga ánægju af því að t.d. reykja lengur. Mér býður við lyktinni, finnst ég annars flokks manneskja, fæ tár í augun þegar ég hugsa um hvað ég er búin að eyða miklu í þetta....

Ég held að mér þyki ekki nógu vænt um sjálfa mig. Ég þarf að finna þessa skilyrðislausu ást sem maður á að hafa á sjálfum sér. Ég meina.. maður verður að elska sjálfan sig. Þótt ég sé ekki merkileg er ég samt aðalpersónan í mínu lífi, ekki satt?

Nú er ég ekki að tala um að elska bara sjálfan sig. Það er allt annað.

Annars er mig búið að dreyma svo undarlega. Ég man bara bits and pieces en það situr í mér að ég þurfti að þvo mér um hendurnar og var stödd inná baði við þessa iðju þegar ég leit upp og sá að það var engin spegill fyrir ofan vaskinn. Þetta kom mér verulega á óvart þar sem ég var heima hjá mér og undir venjulegum kringumstæðum er spegill fyrir ofan vaskinn... svo ég fór að pota í vegginn.. til að sjá hvort hann hafi gleypt spegilinn.. en ekkert gerðist..

Það var vinahópur hjá Jóhönnu í kvöld. Ætlunin var að fara með hópinn í vinnuna hjá mér og sýna þeim "Internetið" en þar sem Doddi er lasin varð ekki af því. Júlía kom í heimsókn seinnipartinn og okkur datt í hug að hafa morðgátu fyrir blessuð börnin. Við settumst strax niður við skriftir.

Doddi var fórnarlambið (Páll) þar sem hann var hálf slappur hvort eð er. Hinir sem mættu á svæðið drógu miða með þeirri persónu sem þeir áttu að vera. -Nema Tóti.. honum var "úthlutað" löggu hlutverkinu.

Persónurnar í morðgátunni voru:

Soffía:

Þú átt fullt af peningum og þú ert gift Páli. Þú þolir Pál ekki og vilt losa þig við hann en átt erfitt með það vegna þess að Páll komst í bankahólfið ykkar og reif kaupmálann sem þið gerðuð fyrir brúðkaupið. Það þýðir að Páll fær helminginn af öllu sem þú átt ef þú skilur við hann og það viltu ekki.

Það er ekkert annað að gera í stöðunni.. en að drepa hann.
(Nú má ekki gleyma því að þetta er leikur. Auðvitað er aldrei rétt að drepa fólk þessar aðstæður né aðrar.)

Þú ert sumsé morðinginn. Þegar ljósið er slökkt þá drepur þú Pál með antík plastsverði sem hangir á veggnum.
Þú reynir að koma sökinni yfir á stjúpdóttur þína, Ellu, sem þú þolir ekki. Ella er fordekruð og spillt og þú veist að Páll hefur hótað að taka Ellu út úr erfðarskránni og hún hótaði að drepa hann fyrir það.

Ella:

Þú ert dóttir Páls og stjúpdóttir Soffíu. Þú þolir hvorugt þeirra. Þú ert fordekruð og óþolandi frekjudós. Þú eyðir peningum eins og þér sé borgað fyrir að eyða þeim og pabbi þinn (Páll) er búin að fá nóg af þér. Nýlega reifstu við hann því hann er hættur að láta þig fá peninga og í þessu rifrildi hótaði hann að taka þig út úr erfðarskránni. Þú sagðist ætla að drepa hann.
Clue: Þú veist að Páll sveik Ólöfu, systur sína, um arfinn sinn þegar foreldrar þeirra dóu og að hann hefur ekki borgað henni krónu til baka þrátt fyrir að hann sé ríkasti maðurinn í bænum, þökk sé peningum Soffíu. Þú ert viss um að Ólöf sé að koma fram hefndum og hafi myrt Pál.

Rúfus:

Þú ert smákrimmi og kærasti Ellu. Þú hatar Pál, enda er Páll búinn að láta reka þig af sex vinnustöðum og hann er að vinna í að láta bera þig út úr leiguíbúðinni sem þú ert í núna; Skókassa með aðgang að klósetti. Páll þolir þig ekki því honum finnst þú ekki samboðinn Ellu, þótt hún sé óþolandi sjálf.

Clue: Þernan var einu sinni kærastan þín og þig grunar að hún hafi drepið Pál því hún er laundóttir hans og hatar að hann hafi aldrei gert það opinbert svo hún megi njóta sömu allsnægta og Ella.

Þernan:

Þú ert laundóttir Páls og hatar hann því hann veit af þér en hefur aldrei viljað viðurkenna að þú sért dóttir hans. Þú vinnur á heimili hans og Soffíu og horfir á þau velta sér upp úr peningum og munaði.

Clue: Þig grunar að Rúfus, kærastinn hennar Ellu (og þinn fyrrverandi), hafi myrt Pál vegna þess að Páll er búin að gera Rúfusi mjög erfitt að fá vinnu í bænum og honum finnst Rúfus ekki vera Ellu samboðinn.

Ólöf:

Þú ert systir Páls. Hann sveik af þér arf foreldra ykkar og notaði peningana til að komast inn hjá yfirstéttaliði bæjarins þar sem hann kynntist Soffíu. Þú hatar Pál af öllu hjarta og hefur aldrei fyrirgefið honum svikin auk þess sem þú öfundar hann af velgengninni og ert svekkt út í sjálfa þig fyrir að hafa aldrei heimtað réttlæti af Páli.

Clue: Þig grunar að Ella hafi loks misst endanlega stjórn á sér eftir síðasta rifrildið sem þú heyrðir hana eiga við pabba sinn (Pál). Þú heyrðir hana hóta að drepa hann þegar hann sagði henni að hann ætlaði að gera hana arflausa ef hún hætti ekki að hitta Rúfus.

Löggan:

Þú ert löggan. Hlutverk þitt í leiknum er að komast að því hver morðinginn er.
Þú átt í höggi við Soffíu, eiginkonu hins myrta.
Ellu, dóttur hins myrta og Rúfus, kærasta hennar.
Einnig er á staðnum Þerna þeirra hjóna og Ólöf, systir Páls.

Soffía er rík en nísk. Allir sem þekkja til vita að hún er orðin þreytt á Páli en allir vita líka að þau gerðu kaupmála þegar þau giftu sig svo Soffía gæti skilið við hann og verið laus allra mála. Af hverju er Soffía ennþá gift Páli?

Ella er óþolandi gerpi, á allt of mikla peninga og frítíma. Þú veist ekki mikið um hana annað en að hún hefur brugðist föður sínum, nennir ekki að mennta sig og hangir með einhverju pakki.

Rúfus er kærasti Ellu, góðkunningi lögreglunnar. Hann er besta grey en verður óður með víni og algerlega óútreiknanlegur.

Ólöf er systir Páls. Hana þekkir þú ekki mikið, enda býr hún ekki í bænum. Hún virðist bitur kona.

Þernuna þekkir þú líka ekkert. Hún virðist meinlaus við fyrstu sýn.

Tóti var löggann og komst að því þegar hann kom heim með pizzurnar. Ég var þernan því einn meðlimur vinahópsins komst ekki og Júlía var stjórnandi leiksins. Það er óhætt að segja að við skemmtum okkur konunglega og frábært hvað hver og einn tók hlutverk sitt alvarlega og túlkaði af mikilli snilld. Það voru samt nokkrir hnökrar á plottinu.. því við Júlía vorum svo uppteknar af því að láta alla gruna alla.. að við gleymdum að láta einhvern gruna Soffíu, sumsé hin sanna morðingja. Það reddaðist hinsvegar þegar Löggann spurði út í kaupmálann. Oh.. hrikalega skemmtilegt að skrifa svona sápuóperu. Já.. og svo lærðu börnin hvað kaupmáli er og hvað það getur verið mikilvægt að vera með svoleiðis. Segið svo ekki að þetta sé ekki gagnlegt og fræðandi! Þau voru líka sniðug að bæta við hlutverkin sín og á tímabili varð þetta hreinn spuni og krakkarnir fóru á kostum.

Þegar morðinginn var fundinn fórum við að spila Hættuspilið og ég skemmti mér konunglega við að skoða öll sponsin sem þeir hafa fengið á þetta spil. Vinahópurinn var búinn klukkan níu.

Ahhh... ég lofaði krökkunum að hafa aftur vinahóp (með þessum vinahóp) og hafa aftur morðgátu. Ég hlakka ekkert smá til! Í henni verður skiptineminn Marumbi sem kemur frá Namibíu.. er ekki búin að ákveða meira.

Doddi á í útistöðum við gamla menn út um allan bæ. Ég skil ekkert í þessu.

Fyrsta atvikið átti sér stað hér útí garði. Júlía kom í heimsókn til okkar einn laugardaginn og við ákváðum að fara á flakk. Ég var á náttfötunum þegar það var ákveðið svo Júlía fór með krakkana út í fótbolta í garðinum, sem ég hélt að væri sameign blokkarinnar, á meðan ég var að hafa mig til. Þegar ég kom út að ná í þau heyrði ég háværar raddir og þegar ég kom fyrir hornið á blokkinni var eldri maður hálfur út um gluggann á íbúðinni sinni að segja Dodda að hann væri hortugur og við Júlíu að þau mættu ekki vera í garðinum.

"Hvað gengur hér á?" spurði ég og kallinn umlaði eitthvað og Júlía sagði "þetta skiptir ekki máli, þetta er bara rugl". Kallinn var horfinn inn um gluggann, enda brá honum þegar hann sá mig.. hefur sjálfsagt fattað að þetta voru börnin mín, vingjarnlegu konunnar sem heldur fyrir hann hurðinni stundum þegar hann er að koma heim.

Í bílnum sagði Júlía mér að téður kall hafi komið út í gluggann og kallað á þau að þau mættu ekki vera í garðinum. Þetta væri hans garður. Doddi svaraði: "En ég á heima hérna, ég má alveg leika mér í garðinum" enda hefur hann oft og mörgum sinnum leikið sér í þessum garði óáreittur af óvinveittum gamalmennum veifandi göngustöfum sínum út um gluggann.

Fyrir að segja þetta við manninn kallaði hann Dodda ókurteisan og hortugan. Doddi kom af fjöllum, enda skildi hann ekki í því hvernig garðurinn var allt í einu komin í eigu þessa manns.

Ég ákvað að láta málið niður falla, það verð þá bara ég sem fer næst út með krakkana og hann verður þá bara að segja mér að við getum ekki leikið okkur í garðinum. Sjáum hvort hann þorir.

Í dag fórum við svo í Nóatún þar sem Doddi reitti annan mann til reiði. Doddi hafði gripið litla innkaupakerru og hafði dregist á eftir mér þar sem ég rigsaði inn búðina í leit af skinku. Rétt áður en ég komst að skinkunni heyrði ég Dodda segja: "Ert þú gamall kall?" Ég leit við og sá að Doddi starði hugfanginn á þennan mann, sem leit út eins og klipptur úr teiknimynd (sjá mynd). Ég fór til Dodda og sagði við hann: "Doddi svona segir maður ekki, það er dónalegt." Svo brosti ég vandræðalega til mannsins sem gekk að Dodda og sagði orðrétt: "Þú ert dónalegur og ef þú segir svona aftur þá kem ég og rasskelli þig!" Ég hefði skilið þetta outburst mannsins ef ég hefði hlegið og sagt: "Vá! Gott hjá þér Doddi!"

Doddi starði á manninn sem hafði breyst úr mildu gamalmenni í ógnandi ófreskju. Mér varð mjög misboðið enda fannst mér ekki ástæða til að hóta Dodda barsmíðum fyrir þetta komment, þótt dónalegt væri. Kall fausknum hefði verið nær að skamma mig fyrir lélegt uppeldi. Ég sagði hinsvegar ekkert en held að hann hafi áttað sig á því að hann var way out of line þegar hann sá svipinn á mér.

Doddi er fimm ára. Hann hefur aldrei fyrr sagt: "Vá, ertu með svona stórt nef? eða: Ert þú fatlaður? eða: ert þú svertingi? eða: ertu þú svona eða hinsegin". Ég fer ekki eftir bók í mínu uppeldi og tek þetta þess vegna svona bara eftir því sem hentar. Í dag hentaði sérstaklega vel að útskýra fyrir Dodda að það telst dónalegt að state the obvious við fólk. Ég útskýrði það í aðeins fleiri orðum. Ég sagði honum líka að þetta hefði verið rétt hjá gamla manninum, hann var dónalegur, en hann átti ekki skilið að vera rasskelltur. Að gamli maðurinn hafi sjálfur verið dónalegur að hóta honum svona.

Mér leiðist dónalegt fólk, gamalt og ungt. Mér leiðast líka gamalmenni sem finnst sjálfsagt að ganga yfir götu hvar sem er, helst án þess að líta í kringum sig. Vill fá að fara fram fyrir röð í búðum og heimtar hin og þessi forréttindi vegna þess að það er búið að lifa lengur en aðrir í kringum það. Sérstaklega fer það í taugarnar á mér þegar það skiptir sér að því hvernig ég el upp börnin mín.

Fyrst ég er að skrifa um hvað fer í taugarnar á mér þá finnst mér rétt að minnast á að bílstjórar rútubifreiða sem leggja rútunum sínum þvert á alla umferð á bílastæðum fara einstaklega mikið í taugarnar á mér.

Organistinn kommentar um það þegar ungir drengir á BMW hrópuðu að honum: "nice ass grandad" og héldu þá að dóttir hans væri konan hans og "nice ass" kommentið átti við hana.

Mega miðaldra menn ekki lengur eiga unglingsdætur án þess að fólk haldi að þetta séu kærusturnar þeirra?

Þegar mamma og pabbi voru skilin og pabbi búinn að fá íbúð í Vesturbænum afhenta fórum við pabbi í Melabúðina að kaupa "í búið", því ég bjó hjá honum. Stuttu síðar fór ég að vinna í Melabúðinni og þá var mér sagt að það héldu allir í búðinni að við værum par. Ég var sautján ára, hann forty something. Ég spurði þau af hverju þau héldu það.. en fékk engin vitræn svör.

Nítján ára og á leiðinni á Þjóðleikhúskjallarann að hitta þáverandi kærasta sem vann þar. Spurði pabba hvort hann vildi bara ekki koma með þar sem Þjóðleikhúskjallarinn var fullur af fólki á hans aldri hvort eð er. Hann kom með.

Þegar við komum á staðinn skildu leiðir. Seinna um kvöldið hitti ég pabba á barnum, og spurði hvort hann væri ekki að skemmta sér vel. Maðurinn sem pabbi var að tala við leit á mig, furðu lostin, og sagði orðrétt: "Djöfull hefurðu yngt upp maður!".

Þessi sami maður bjó á sömu hæð og við þegar fjölskyldan bjó í Engihjalla. Hann á að muna eftir mér frá því ég var sjö ára... Pabbi sprakk auðvitað úr hlátri og leiðrétti manninn sem varð eins og kvikindi í framan.

Svona getur lífið verið.

Annars var ég að horfa á myndina Holes í gær. Mæli eindregið með þessari mynd. Frábær saga.

Horfði líka á American (Pie) Wedding í gær. Mér fannst þessi mynd hrikalega fyndin en ógeðsleg á köflum. T.d. gat ég ekki horft á atriðið þar sem Stifler kjamsar á.. yuck! Ég gat ekki horft en ég gat hlustað og hlegið að grey Stifler þegar hann reyndi af veikum mætti að bjarga sér úr klúðrinu sem hann var búinn að koma sér í. Þessar myndir væru ekkert án Stifler og Jim's dad. Stifler er æði. - og Stifler's mom... úff...

Ég hefði nú bara farið að gráta ef Finch hefði ekki fengið Stifler's mom einu sinni enn. Hot par.

Dauðöfunda auðvitað Stifler's mom.. mér finnst Finch hrikalegur sjarmör.

Skrítið með Finch og Stifler's mom. Ég myndi ekki place-a þau útá götu sem par..

Komst að því í gærkvöldi að það voru kannski mistök að henda nánast öllum fötunum mínum um daginn. Var nefnilega í vandræðum með að finna föt í gær fyrir Norðurljósa-bash-ið á Nordica. Þetta reddaðist nú samt alveg. -Fyrir horn a.m.k.

Júlía systir kom að passa krakkana og við Tóti drifum okkur út um klukkan átta. Byrjuðum á því að fara í partý hjá vinnufélögum Tóta og svo var haldið á Nordica um klukkan hálf tíu.

Þegar þangað var komið réðist á okkur kona með rós á teygju sem hún vildi að ég setti á hendina á mér og svo setti hún fegurðarblett á kinnina á mér. Það er ekkert miðað við hvað hún gerði við Tóta.. hún teiknaði á hann skegg, sem reyndar fór honum rosalega vel. Það var eitthvað mexíkó þema í gangi.

Það varð ljóst mjög snemma eftir að við komum á Nordica að Tóti veður í smápíum, þ.e. á meðan þær héldu að hann væri "einn". Ég komst hinsvegar að því að ég er smápíu-repellant. Enn einn hæfileikinn sem mér var ekki kunnugt um. Það væri nú ráð að athuga hvort ég get komið þessu á flöskur og selt því ég held að það sé stór markaður giftra kvenna sem myndu kaupa svona repellant.

Það var ömurlegt veður í gærkvöldi og allir í vinnu-partýinu hálf sloj eitthvað. Það skánaði ekki þegar við mættum á Nordica. Sérstaklega ekki þar sem bjórinn var búinn og það sem var eftir var rauðvín, sem mér skildist að væri vont, og hvítvín sem ég veit ekkert hvernig smakkaðist.

Við Tóti beiluðum rétt fyrir miðnætti.

Það sem mér fannst lang áhugaverðast við þessa samkomu var lýsingin. Það litu bókstaflega allir rosalega vel út. Ef lýsingin væri svona allstaðar.. þá væru allir fallegir.. alltaf. Kannski er þetta eitthvað sjónvarps trikk.

Þegar við komum heim var Júlía systir búin að taka til í eldhúsinu og átti í þokkabót pizzuleifar fyrir svanga Nordica fara. Ekki léleg barnapía það!

Ég sofnaði seint og um síðir því ég er hrædd í miklu roki. Man ekki hvort ég er búin að blogga um af hverju ég er hrædd í roki.. kannski á ég það eftir.
Tóti var samt voða góður við mig og hélt fast utan um mig og passaði mig alveg þangað til ég sofnaði.

Já.. verð að minnast á.. að það er magnað að ég skuli hafa verið innan um allt þetta fræga fólk.. því ég sá engan frægan þarna inni. Tóti er orðin þvílíkt frústreraður á mér því ég bara sé ekki frægt fólk. En hans definition af frægð er ekki alveg eins og mín. T.d. spurði hann mig hvort ég hefði séð Tinnu Marínu og ég sagði nei, sem er sannleikanum samkvæmt. Þá sagði hann að ég væri nú alveg vonlaus því ég sæi aldrei neinn frægann. Ég spurði til baka: "Er Tinna Marína fræg?" Ég spyr í alvöru og no pun intended. Er Tinna Marína fræg? Hún var keppandi í Idol. That's all.

Það getur verið að það þurfi að endurstilla frægðar mælikvarðan í mér til að hann samræmist íslensku þjóðfélagi. Ég tók mér pásu og hugsaði um hver mér finnst vera frægur og eina íslenska manneskjan sem mér dettur í hug er Björk.

Bloggið hefur setið á hakanum síðustu daga. Ég er búin að vera í stífu de-toxi síðan á mánudaginn. Alla síðustu viku voru reyklausir "dagar" hjá mér. Nánari skilgreining... ég var reyklaus frá klukkan níu á morgnana og til fimm á daginn. Á sunnudaginn reykti ég síðustu sígarettuna og ég er búin að vera reyklaus síðan. Ég ákvað að sleppa nikótín tyggjóinu í þetta sinn og ef ég skil þetta rétt.. þá á líkaminn að vera búin að losa sig við allt nikótín á 10 dögum. Það má vel vera að allt nikótín fari á tíu dögum.. en ég efast um að öll tjaran og hin drullan fari langt. Það er einmitt þess vegna sem mig langar að fara í sogæðanudd.

Ég þarf auðvitað ekki að taka það fram en ég er hætt að drekka kók og borða nammi. Komin í epli, hrökkbrauð með gúrku og bara ét trefjar beint upp úr trefjapokanum. Veitir ekki af því maður fær hægðartregðu dauðans þegar maður hættir að drekka kók að staðaldri. Sama gildir um þá sem hætta að drekka kaffi skilst mér. Bara eins og að setja kork tappa upp í óæðri jú nó..

Í morgun ætlaði ég svo að stíga skrefið til fulls, vakna snemma og fara í sund. Doddi kom í veg fyrir það plan þegar hann vakti okkur klukkan fimm í nótt því hann var svo þyrstur og vildi fá vatn að drekka. Mér fannst þetta nú skrítið svo ég náði í mælinn.. jú, jú.. drengurinn með blússandi hita. Við gáfum honum hitastillandi en ég gat ekki sofnað aftur. Ég gat ekki heldur farið í sund því ég er haldin ákveðnum sjúkleika. Þegar Doddi verður veikur verð ég alveg rosalega hrædd um hann. Ég fór ekki í sund. Ég var upptekin af því að gefa Dodda morgunmat, mónitora hvort honum var illt og hvar honum var illt ef honum var þá illt.. strjúka honum um ennið og halda utan um hann.

Tóti var hjá honum í dag. Fór með Dodda til læknis sem sagði að hann væri með vírus kvef og það væri ekkert hægt að gera. Hann myndi rjúka upp í hita öðru hvoru þangað til hann væri búinn að ná þessu úr sér.

Að allt öðru.

Í dag rifjaðist upp fyrir mér eitthvað sem ég hef líklega séð á Discovery á þeim tíma þegar ég gat ekki sofið á næturnar. það var mynd um geðklofa. Ég man að mér fannst svo magnað að það eru til dæmi þess að manneskja geti hreinlega lifað tvöföldu lífi. Einn persónuleikinn er við völdin á daginn og hinn persónuleikinn er við völdin á nóttunni. Þótt líkami geðklofans fái einungis nokkurra mínútna svefn á hverjum sólarhring þá virtist víkjandi persónan sofa á meðan "hin" persónan var við völd og vaknaði svo næsta morgun actually úthvíld.

Þar sem ég hafði lögfræðing við höndina í dag varð ég að spyrja hvort svona geðklofi gæti verið tveir lögaðilar. Þ.e. haft tvær kennitölur og lifað fullkomlega aðskildu tvöföldu lífi með vitneskju um "hinn" aðilann. Veit einhver um dæmi þess að geðklofi hafi framið morð en verið sýknaður vegna þess að "aðal" persóna viðkomandi framdi ekki morðið heldur sjúk "auka" persóna?

Hvað ætlaði ég að blogga um meira... Já.. alveg rétt. Ég þoli ekki að þegar maður fer í svona detox þá fær maður bólur út um allt. Ég er með eina á enninu sem er svo stór að hún er eins og Orlan sem hún Þórdís var að spá í um daginn. Eh.. ég er svona eins og Orlan - the early days. Sé að hún hefur bætt heldur betur við síðan ég sá hana síðast. Ég er bara með horn hægra megin á enninu. Já og ég er með bólu á bringunni. Það pirrar mig alveg ósegjanlega mikið.

Ég er reyndar búin að vera dugleg að þrífa mig með öllum hreinsivörunum sem Júlía svínbeygði mig til að kaupa og hún Júlía segir að það sé eðlilegt að steypast svona út í bólum þegar maður byrjar að þrífa á sér húðina eins og á að þrífa hana.

Aumingja þeir sem eiga ekki Júlíu fyrir systur. Húðin á þeim hlýtur að vera hræðileg.

Já.. og ég mótmæli ummælum Júlíu frá því um daginn. Ég bauð henni að setja upp útlit í Fireworks sem ég ætlaði að setja á bloggið hennar en hún kaus að þrífa eldhúsið mitt og passa börnin mín í staðinn. Hvernig getur hún ætlast til þess að ég geri nokkuð þegar hún gefur mér ekkert til að vinna með? Ha? Júlía? Ég bara spyr?

Eh.. æi.. .tek þetta til baka. Allavega þangað til hún er búin að segja mér hvað ég á að gera við bláa vökvann í sandblásna glasinu...

...makes Casper a friendly ghost.

Bara smá einkahúmor...

Jack ætti ekki að vera dull boy anymore því við fórum í bíó áðan að sjá Gothica. Já það er magnað því fyrir u.þ.b. þremur mánuðum sá ég trailer úr þessari mynd og ákvað að mig langaði að sjá hana. Ég er ekkert smá fegin gagnrýni sem ég las einhverstaðar um daginn þar sem gagnrýnandinn sagði að þetta væri áferðafalleg mynd, fagmannleg en fyrirsjáanleg og hálfgerð klisja. Góð fyrir hlé en ömurð eftir hlé. Þökk sé þessum ágæta manni fannst mér myndin bara nokkuð góð, enda var ég orðin sannfærð um að hún væri fullkomið crap. Svona er hægt að manipulera sjálfan sig með því einu að minnka væntingarnar.

Þegar það kom hlé í bíó sat ég í sætinu mínu poll róleg. Fattaði svo þegar hléið var búið að mig hefði átt að langa í sígarettu þegar hléið byrjaði. Það eru svona default viðbrögð við hléi í bíó, en í kvöld kom ekkert. Engin löngun. Engin söknuður. Ég þurfti ekki einu sinni að fá mér Extra tyggjó. Djöfull er það dásamleg tilfinning. Ætli það geti verið að ég sé hætt að vera þræll?

Ég er samt ekki farin að hrósa sigri því þetta er auðvelt. Allt of auðvelt. -Og ég myndi vita það.. þetta er tilraun 684 til að hætta!

Fyrir þá sem eru að spá í að hætta þá finnst mér rétt að benda á "Stop smoking humor" galleríið. Minn all time favorite er þessi hér.

Hvað um það.. ég er nýkomin upp úr baði og má ekki vera að þessu. Þarf að naglalakka á mér tærnar...

Fyrst Júlía systir er byrjuð að blogga af alvöru hef ég linkað á hana. Það er ekki allt. Ég er líka búin að rústa blogspot síðunni hennar og beina allri umferð á hana á nýju síðuna hennar Júlíu sem er á anna.is domeininu. Þetta geri ég bara vegna þess að engin er eins duglegur að passa börnin mín og Júlía. Engin er eins dugleg/ur að kenna mér að þrífa á mér húðina og Júlía. Engin nennir að taka mig í andlitsbað nema Júlía. Engin býr til eins góðan hafragraut og Júlía og síðast en ekki síst.. þá finnst mér bloggið hennar alveg hrikalega skemmtilegt svo ég vil leggja mitt af mörkum til að gera það aðgengilegt og kommentable.

Það er svo í öðrum fréttum að ég skráði mig á líkamsræktarnámskeið í dag. Átta vikur, þrisvar í viku. Það þýðir ekkert annað, fyrst maður er hættur að reykja og svoleiðis er best að hafa þetta allt í stíl. Já svo ætlar Júlía systir að kenna mér eitthvað sem nefnist "bað yoga".

Mikið hrikalega verð ég orðin flott eftir allt þetta trebb - eins og Nornirnar myndu orða það... (eða er þetta ekki rétt hjá mér Nornir?)

Í gær fór ég loksins á Lord Of The Rings, Return Of The King. Úff hvað þetta er góð mynd. Ég fór með Siggu.

Sigga er algjör veghefill, þ.e. hún elskar að keyra í snjó og hálku og munar ekki um að láta vaða í hæstu skafla. Alltaf kemst hún leiðar sinnar. Ég hef aldrei verið farþegi hjá henni í bíl en eitt sinn fórum við saman í bíó. Þá var brjálað veður, hálka og leiðindi - og ég að keyra. Nú er rétt að ég taki fram að ég er kleyfhugi þegar kemur að ökulagi. Þegar það er hálkulaust keyri ég eins og andskotinn sjálfur en þegar kemur snjór og hálka breytist ég í gamlan kall með hatt og lúsast áfram á 20, ef ég fer þá svo hratt.

Veðrið var brjálað síðast þegar við Sigga fórum í bíó og ég keyrði á 10 - 20. Allann tímann skjálfandi á beinunum, bíðandi eftir því að ég fengi bíl í hliðina á mér, eða aftan á mig eða bara head on! Það hefði verið einfaldara að einbeita sér að vegastressi ef Sigga hefði ekki hneykslast á aksturslagi mínu alla leiðina: "Hvað er þetta manneskja, ég er fljótari fótgangandi!" "Láttu vaða þarna!" "Gefðu í svo við náum ljósunum"... þegar ég var búin að skutla Siggu heim og komin sjálf í heiðardalinn leit ég út eins og úttaugað.. nei ég leit út eins og manneskja sem er búin að leggja hendur á háspennukeflið í bifreið sem er í gangi.

Þegar ég rifja upp sögurnar af Siggu, sem hún sagði mér, keyrandi um í sveitinni í tveggja metra jafnföllnum snjó fæ ég hroll af hræðslu.

Af þessum sökum skil ég ekki af hverju ég sagði "þú ræður" þegar Sigga spurði hvort ég vildi vera á bíl eða hvort hún ætti að keyra. Ég meina.. þó að það sé frostlaust þá er Sigga maniac* þegar hún er komin á bak við stýrið. Sigga, minnug fyrri bíóferðarinnar, spurði þá til baka: "þorir þú að vera farþegi hjá mér í bíl?". Laust þá ekki niður í grautarhausinn á mér þessari skelfilegu minningu um bíóferðina í snjóbylnum forðum og ég svaraði: "NEEIIIII"

Ég keyrði okkur í bíó.

Á leiðinni komst ég hinsvegar að því að við Sigga erum um margt mjög líkar. Til dæmis finnst Siggu gaman að syngja þegar hún er að keyra. Við sungum ekkert í gær, en við erum ungar. Báðar kaupum við okkur gulan "strump" þegar við förum í bíó en borðum hann sjaldnast í bíóinu... Siggu finnst líka betra að vera með allt dótið sitt í vasanum í bíó og best þykir henni að geta rennt fyrir vasann, alveg eins og mér. Ég hef nefnilega slæma reynslu af því að chilla í bíó með kók í annarri og popp í hinni á meðan allt draslið mitt lekur úr vösunum mínum niður á gólf og ég kem út úr bíó slypp og snauð. Án þess að geta beint fullyrt það.. þá grunar mig að Sigga hafi lent í svipaðri lífsreynslu.

Við skemmtum okkur konunglega í bíó og það eina sem okkur greindi á um, þegar við fórum yfir myndina á leiðinni heim, var að mér fannst koss Fródó á ennið á Sam í lok myndarinnar jaðra við að vera kynferðislegur.. Siggu fannst þetta bara sætt. Sigga segir að ég sé bara með dirty, dirty mind. Mér finnst það ekki. Ég meina.. þegar hann var að stjrúka honum um kinnina, horfði djúpt í augun á honum.. come on!

Það sem Sigga sagði við mig að skilnaði hlýjaði mér um hjartaræturnar: "Hvað eigum við að sjá næst? Jude Law kannski?" Ég keyrði heim dreymin á svip.

Eftir vinnu í gær fór ég hinsvegar í tíma í Háskólanum. Þetta var fyrsti tíminn minn í Háskólanum og ég hef komist að því að ég þarf að verða rík svo ég geti orðið eilífðarstúdent. Tek næstu fimm árin í það.

Í þessum tíma var farið í bókina Where The Wild Things Are, sem er ein af uppáhalds bókunum mínum frá því ég var krakki og þess vegna finnst mér magnað að tunglið sé "signature"-ið hans Maurice Sendak, því eins og komið hefur fram áður þá heitir bloggið mitt ekki ravings of a lunatic af ástæðulausu. Ef ég væri hinsvegar alvöru lúní þá tæki ég þetta sem augljóst merki um að téður Maurice og ég séum sálufélagar og ætlað að eyða ævinni saman. Ég væri strax byrjuð að athuga stadusinn á honum, þ.e. hvort hann er lífs eða liðinn til að tékka á hvort ég þurfi flugmiða eða miðil... en það er hinsvegar önnur saga.

Talandi um aðrar sögur þá var m.a. fjallað um sögunna Struwwelpeter eftir Heinrich Hoffmann. Sögu sem ég mundi eftir þegar ég fletti henni upp á Amazon og sá kápuna. Í bókinni "Gestir í Gamla trénu" sem Bjallan gaf út ca 1980 er þetta fyrirbæri kallað "Jón með neglurnar" og þar er birt þýðing á ljóðinu sem er á fremstu síðunni en það er allt og sumt. Struwwelpeter er hryllingsaga fyrir börn. Fyrst ég er að tala um hrylling í barnabókum verð ég að minnast á bókina The Gashlycrumb Tinies Ég veit a.m.k. að ég hefði lært stafrófið á no time hefði ég átt bókina eftir Edward Gorey og verið enskumælandi krakki. Reyndar langar mig í fleiri bækur eftir hann..

Ég held ég vaxi aldrei uppúr barnabókum. Sem betur fer.

Það var skemmtilegt í þessum bókmennta tíma og ég hafði sérstaklega gaman af vænissjúka einstaklingnum sem er með bláu höndina á heilanum. Ég er líka sérstaklega stolt af sjálfri mér fyrir að hafa þorað að svindla mér í tíma. Kannski þorði ég ekki.. en mætti því ég þorði ekki að mæta ekki.. æ hvað er ég að reyna.. ég er væskill sem þori engu og þori alveg að viðurkenna það.

Það var aðeins rætt um blogg og af hverju fólk skrifar dagbækur á netið þar sem allir geta lesið þær. Ég skil ekkert í þessu. Það getur engin lesið það sem ég skrifa á netið nema ég.

*Augljóslega veit ég ekkert um það hvort Sigga er maniac undir stýri eða ekki. Ég hef aldrei verið farþegi hjá henni í bíl.

Við Tóti sátum í sitthvorum stólnum áðan og skiptumst á að spyrja hvað við ættum að gera. "Ég læt ekki bjóða mér þennan þátt". "Ég læt ekki bjóða mér þessa mynd" -sagði Tóti á meðan hann channel hoppar á remótinu. Svo datt hann inn á stöð tvö. Woody Harrelson með önd. Í voice over útskýrir Woody hvernig fjölskylda andarinnar var myrt af brjáluðum veiðimanni og að hann, Woody, og öndin sem hann tók að sér gerðu með sér samning. Einhvertímann, einhvern veginn myndu þeir hefna móður andarinnar.

Þegar Woody sleppti orðinu fékk ég kast. Hláturskast. Ég hló svo mikið að ég grét. Svo mikið að mér er ennþá illt í maganum, sem bendir til þess að ég á fullt erindi í ræktina. Á meðan ég orgaði úr hlátri glotti Tóti út í annað.

Annars er þetta búin að vera hálf morkinn dagur. Við fórum á bókaútsöluna og keyptum bækur fyrir tæpar tólf þúsund krónur. Og ekki eina einustu fyrir mig, sem er glatað. Ég hata svona staði þar sem maður er alltaf að týna börnunum sínum. Verður mér hugsað til snærisins á dagheimilinu hennar Öllu þar sem allir áttu að halda í þar til gerðan hanka á rosa löngu snæri, svo að engin myndi týnast. Eh.. í þá gömlu góðu...

Þegar við vorum komin í bílinn kom í ljós að allir voru svangir. Tóti spurði hvort við vildum fá Burger King. Silly us.. við fórum í Smáralind.

Burger King er viðbjóður og ég er hálf fegin að við erum búin að taka staðinn út. Þá er það búið og aftur engin ástæða fyrir okkur að fara í Smáralind. Þar sem við vorum stödd í Smáralind, eftir að við þvinguðum ofaní okkur viðbjóðslegustu hamborgurum sem ég hef smakkað lengi, ákváðum við að versla í matinn. Ég keypti mér naglalakk sem ég skildi eftir á kassanum hjá stráknum sem hreyfði sig í slow motion. Af þessum sökum er ég að upplifa buyers remorse núna.

Tóti ákvað að ná í bílinn og sækja okkur. Hálftíma síðar sá ég Tóta bruna framhjá inngangnum þar sem við vorum að bíða. Það er í raun kraftaverk að við séum komin heim.

Það er laugardagskvöld. Hvað á maður að gera?

Active spammers will soon be answering to a lethal Icelandic squat specializing in executing spammers in a gruesome way. After realizing a downfall in its economy, Icelandic government has put together a group of ex mercenaries to form a special task force called DTS. This task force will be operating worldwide and many countries, including the United States, France and Germany, have donated millions of dollars, machinery and manpower to keep this task force fully functional. What does DTS stand for? "Death To Spammers". To read the full story log on to www.worldnewsfromiceland.com.

Ég þarf að finna tíma til að setja spam vörn á síðuna mína og badabing. Óþolandi helvítis fávitar sem spamma mann hægri vinstri. Ennþá er þetta ekki orðið á þeim kalíber að maður nenni ekki að eyða þessu út (200+) en um daginn var það 20 + - eitthvað. Ég blokkera samviskusamlega hverja IP tölu en þessir hryðjuverkamenn eru stundum á breytilegum IP tölum. Lái mér það hver sem vill, ég vil fá dauðarefsingu við spammi.

Annað mál. Ég er ekki viss um að ég haldi áfram með song of the week. -Nema þá passw. protected og bara fyrir íslenska notendur, eins og ég sá á einni síðu um daginn. Tóti er orðin óþreyjufullur eftir nýju badabing.is síðunni en ég hef bara ekki tíma til að græja hana. Djöfull. Ég hef allt of mikið að gera. Best að fara í bað...

Nenni ekki að pæla í því meira. Ekki í bili allavega.

Notendanafn fyrir hirðina er það sama og fyrir exclusive einkadans.
Allir aðrir sem vilja sjá lag vikunnar:

notendanafn: song
lykilorð: hrafn03